Columns
Dit weekend was er weer zo één. Zo’n weekend waarvan je op voorhand al weet dat er verhalen ontstaan die verder gaan dan een uitslag of een stand op de ranglijst. Een weekend waarin afscheid, weemoed, plezier en ergernis moeiteloos door elkaar liepen. Kortom, een bijzonder weekend langs de lijn.
Een goed paard is nog geen ruiter
Er bestaat in het voetbal een hardnekkige romantische ziekte. Clubs blijven geloven dat een grote oud-speler automatisch een goede trainer, coach of uithangbord wordt. Alsof een verleden vol slidings, doelpunten en clubliefde vanzelf leiderschap, discipline en voorbeeldgedrag oplevert. Maar een goed paard is nog geen ruiter. En een groot voetballer is nog geen goede trainer. Toch trappen veel clubs er telkens weer in.
Administratieve 3-0’s slopen het amateurvoetbal
Het amateurvoetbal kent vele gezichten. Van stampvolle sportparken op zaterdagmiddag tot koude reservevelden waar een man of twintig langs de lijn staat. Van strijd, passie en kameraadschap tot de absolute onderkant van vrijblijvendheid waar niemand zich nog ergens druk om lijkt te maken. Want hoe lang accepteren we nog dat complete competities in de B-categorie verworden zijn tot een administratief spelletje van appgroepen, afmeldingen en schriftelijke uitslagen?
Vuurwerk hoort niet in een voetbalstadion!
Voetbal noemt zichzelf graag een familiesport. Clubs schermen ermee in commercials, in beleidsplannen en in campagnes waarin lachende kinderen hand in hand met hun helden het veld oplopen. “Samen beleven.” “Voor jong en oud.” “Veilig voetbal.” Mooie woorden. Totdat de spelers uit de tunnel komen en het stadion verandert in een oorlogsgebied van rook, knallen en explosies. Dan blijkt ineens hoe ongelooflijk hypocriet de voetbalwereld werkelijk is.
Walking Football of wandelende hypocrisie? FC Groningen sluit SV Bedum bewust buiten
Het mooie van een eigen platform is dat je tenminste nog kunt zeggen waar het op staat. Zonder gelikte perspraatjes, zonder maatschappelijk verantwoord gelul en zonder bang te hoeven zijn dat iemand van communicatie je op de schouder tikt dat het allemaal “iets genuanceerder” moet. Dus nee, dan ga ik het ook niet genuanceerd brengen.
KNVB Kijkt weg waardoor spelers ten onrechte geschorst worden
De KNVB roept graag dat respect voor de scheidsrechter heilig is. Dat fouten erbij horen. Dat vrijwilligers beschermd moeten worden. Allemaal waar. Zonder scheidsrechters geen voetbal. Maar respect werkt twee kanten op. En juist daar schuurt het teveel.
Fouten maken mag maar ze erkennen moet.
In de amateurwereld van het voetbal draait het vaak om plezier, passie en betrokkenheid. Vrijwilligers staan week in week uit klaar, clubs doen hun uiterste best om alles draaiende te houden en scheidsrechters proberen wedstrijden in goede banen te leiden. Dat verdient respect. Altijd. Maar respect betekent niet dat fouten niet benoemd mogen worden. Zeker niet wanneer zo’n fout directe gevolgen heeft voor een speler.
Er waren eens ......7 verenigingen op zondag
Toen ik in augustus 2008 begon aan mijn eerste volledige seizoen als verslaggever voor de Ommelander Courant, was het zondagvoetbal op Het Hogeland nog springlevend. vv Bedum, Hunsingo, Warffum, Noordpool, Usquert, Kloosterburen en Eenrum hadden allemaal een standaardelftal dat op zondagmiddag het dorp in beweging bracht. Zondag was voetbal. Niet als alternatief voor zaterdag, maar als een vanzelfsprekendheid op zondag. Een vaste waarde in het ritme van de week.
Ook voor scheidsrechters, is er een tijd van komen en gaan
,,Daarbij uiteraard ook even bij Zeester langs, Zeester1-Ezinge1. Wat mij opviel was de scheidsrechter, jonge jongen zeer rustig, liet voetballen waar het kon . Maar als het moest zat hij erboven op, dwong op natuurlijke wijze respect af bij spelers... een verademing voor de 5de klasse.”
Stedum-Rood Zwart Baflo nog 7 minuten ..wat een waanzin!!
De kampioen van de vijfde klasse krijgt een medaille, een schaal, een bos bloemen en applaus. Maar van de KNVB krijgt Rood Zwart Baflo er nog iets extra’s bij: een verplicht avondje bureaucratische comedy in Stedum. Want dinsdagavond moet de kersverse kampioen nog zeven minuten en een beetje voetballen om een wedstrijd uit te spelen die al lang beslist is. Het scorebord? 0-3. Het spelersaantal? Elf tegen negen. De spanning? Volledig afwezig..En toch moet het doorgaan