Bizarre beelden

‘Bizarre beelden: Sem Steijn krijgt ruzie met speler van Feyenoord.’
Wanneer je zo’n kop op internet leest, doe je wat iedere zichzelf respecterende voetballiefhebber doet: je klikt. Want als iets als bizar wordt omschreven, dan moet het wel flink uit de hand zijn gelopen. Denk aan kopstoten, wegwerpbekers, of minimaal een speler die met drie man in bedwang gehouden moet worden.

Heerlijk toch, de website www.voetbal.nl. Bedoeld als strak, informatief platform waar je als simpele amateurvoetballiefhebber even snel checkt hoe laat je moet spelen en waar je je auto weer in een nat grasveld mag parkeren. Inmiddels is het uitgegroeid tot een absurdistisch theaterstuk, ergens tussen Jiskef en een dronken Excel-bestand van de KNVB in. Gratis vermaak, dat wel. Alleen jammer dat clubs, spelers en supporters figuranten zijn in een klucht waar niemand om heeft gevraagd.

Afgelast. Het is zonder twijfel hét woord dat de eerste maand van 2026 heeft gedomineerd binnen het amateurvoetbal. Een woord dat meer losmaakt dan menig rode kaart, trainerswissel of competitieranglijst. En wie dacht dat februari daar verandering in zou brengen, komt bedrogen uit. Want ook in het eerste weekend van deze maand is het weer raak.

Een uitslag, Groen Geel–FVV 4-0, die alles zegt.
En tegelijk helemaal niets. Want wie alleen naar het scorebord keek op zondag 1 februari, heeft het duel in zondag 5C niet begrepen. Dit was geen voetbalwedstrijd. Dit was een toneelstuk. Slecht geregisseerd ook. Met winnaars, verliezers en vooral heel veel verliezers die niet eens op het veld stonden.

Kaboutertraining voor 3-jarigen: te zot voor woorden

Dat het woord verbazen sinds de herstart van Puurvoetbalonline steeds vaker voorbij komt, verbaast mij eigenlijk steeds minder. Het is inmiddels een vast onderdeel geworden van het amateurvoetbal. We verbazen ons over afgelastingen, over kunstgras dat toch onbespeelbaar blijkt, over beleidsplannen waar niemand om vroeg. Ik verbaasde mij zelfs in een weekend, dit weekend, waarin de meeste voetbalteams het verloren van winterse omstandigheden. Dat zegt eigenlijk al genoeg.

“Eind november tot eind februari winterstop. Clubs moeten om tafel om dit te dwingen!”
Dit statement werd geplaatst onder een op Facebook geplaatst artikel van puurvoetbalonline.. Kort. Helder. En vooral: pijnlijk raak.

Wanneer je dit weekend consul van dienst bent, hoef je niet eens op te staan. Geen rondjes langs het veld, geen discussies met een scheidsrechter die beweert dat het “bij hem in de tuin ook nog meeviel” , je hoeft ook geen filmpjes opnemen om te laten zien dat je op het veld bent en er zijn al helemaal geen twijfelgevallen omdat de zon plots doorbreekt en iemand roept dat het “toch nog best kan”.

Het voetbalseizoen is na een korte winterstop weer begonnen en daarmee ook het mij verbazen. Niet het gezonde soort verbazing, maar die diepe, vermoeiende verbazing waarbij je hoofd langzaam heen en weer schudt en je denkt: dit kan toch niet waar zijn. En toch is het elke week weer raak.

Van alle competities op zaterdag springt zaterdag 5E er dit seizoen uit. Niet vanwege het niveau, niet vanwege het spektakel, maar vanwege de simpele constatering dat deze klasse nu al met de rug tegen de muur staat. Dertien ploegen, zeven clubs die pas negen wedstrijden hebben gespeeld en een kalender die tot 23 mei geen enkele ademruimte meer biedt. Het is passen, meten en vooral hopen dat het weer meewerkt. En laat dat nou net iets zijn waar we in onze regio historisch gezien niet zo goed in zijn.

Maandagmorgen. De koffie is nog net te heet, de twee wedstrijdverslagen voor de Oostermoer zijn richting redactie gestuurd en dan is er ineens tijd. Tijd om eens wat cijfers naast elkaar te leggen. Zomaar even wat speurwerk, niets wetenschappelijks hoor, maar wel onthullend genoeg om je wenkbrauwen langzaam richting haargrens te zien verdwijnen.