Op het sportpark Uithuizermeeden stonden de speelsters van Eenrum MO20 zaterdag 3 oktober tegenover SV De Heracliden. Met deze tegenstander had Eenrum het altijd moeilijk.

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren beslist kan worden. Door de doelpuntenmakers, natuurlijk. Door de felle controleur op het middenveld die met onuitputtelijke energie de ene na de andere bal verovert. Door de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen bal en tegenstander gooit. Of door een doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg met een paar geweldige saves overeind houdt. Maar zaterdag was mijn man van de wedstrijd een speler die op alle fronten een voorbeeld was voor alle andere spelers binnen de lijnen. Een speler die niet alleen met zijn voeten, maar vooral ook met zijn hoofd en zijn instelling liet zien wat het betekent om voor een ploeg te spelen

Deze wat kortere 'podcast' gaat over het tikkie-takkie voetbal op Barcelona-niveau van een O10 -team waar ik wel een mening over heb. Een mening die ik neerlegde bij Jan ten Caat die een groot aantal jaren binnen het jeugdvoetbal actief is gewwest

Het was deze week dat ik geattendeerd werd op het matig gesteld is met de teams in de bovenbouw op Het Hogeland en van twee clubs, Ezinge en OKVC, in het Westerkwartier. Dat zorgde dat ik eens verder ging kijken en waar, wat de bovenbouw betreft, onderstaande tabel uit voortkwam

De stelling ‘Voetbalclubs moeten naast de frituur verplicht worden om ook gezonde snacks aan te bieden in de kantine’ kwam in Jan en Johan bespreken de voetbalwereld al even voorbij. Een stelling waar mijn gesprekspartner, Jan ten Caat, direct van aangaf dat hij het er niet mee eens was. En deze keer moet ik Jan helemaal gelijk geven. Ook ik vind het veel te ver gaan dat voetbalclubs verplicht zouden worden om gezonde snacks aan te bieden in hun kantine.

 

Vanaf zaterdag 3 oktober tot en met zondag 11 oktober is het weer zover: de Week van de Scheidsrechter. Een initiatief waarbij de KNVB negen dagen lang aandacht vraagt voor de mannen en vrouwen die iedere week met een fluit in de mond en een soms onmogelijke opdracht het voetbalveld opstappen.

Ook dit seizoen blijft de gang van zaken in de B-categorie mijn interesse houden. Ik heb alleen wel besloten om het dit seizoen anders te doen. Niet omdat ik mijn interesse in de B-categorie kwijt ben, integendeel zelfs. Maar omdat ik het interessanter vind om één competitie wat nadrukkelijker te volgen dan opnieuw meerdere competities tegelijk onder de loep te nemen. Mijn oog is daarbij gevallen op de mannencompetitie in de zesde klasse, poule O3. Op papier lijkt mij dat een mooie competitie om te volgen. Zeven ploegen uit Het Hogeland, drie uit het Westerkwartier en één ploeg uit de stad Groningen zorgen namelijk voor een competitie met een duidelijk regionaal karakter. Dat maakt het, althans op papier, tot een interessante competitie om gedurende het seizoen te volgen. Niet alleen vanwege wat er op het veld gebeurt, maar misschien nog wel meer vanwege alles wat er rondom die wedstrijden gebeurt.