Het weekendvoetbal is een uitkomst voor het amateurvoetbal. Dat was de stelling waarmee Jan ten Caat deze week kwam. Een interessante stelling, maar ik ben het er niet mee eens.




Niet omdat ik tegen veranderingen in het amateurvoetbal ben. Integendeel. Het amateurvoetbal verandert voortdurend en verenigingen zullen zich moeten aanpassen aan de ontwikkelingen binnen de maatschappij. Maar voor mij zit er een belangrijk verschil tussen een verandering die vanuit de verenigingen zelf komt en een verandering die door de KNVB wordt opgelegd. In mijn beleving krijgen zowel zaterdagclubs als zondagclubs in toenemende mate iets vanuit de KNVB door de strot geduwd. Terwijl het amateurvoetbal juist zou moeten draaien om de verenigingen zelf. Zij zijn uiteindelijk de leden van de bond. Zij bepalen hoe hun vereniging georganiseerd is, op welke dag zij willen voetballen en welke cultuur daarbij hoort. Er is al jaren een duidelijke tendens zichtbaar dat steeds meer verenigingen met hun prestatieteams kiezen voor de zaterdag. Als een vereniging van mening is dat de zaterdag beter aansluit bij de wensen van de spelers, vrijwilligers, supporters en de omgeving waarin de club opereert, dan moet die mogelijkheid er zijn. De zondag wordt door steeds meer mensen anders ingevuld dan vroeger. Gezinnen hebben andere bezigheden en voor veel mensen is de zondag een dag geworden waarop andere activiteiten plaatsvinden. Dat heeft gevolgen voor het amateurvoetbal. Verenigingen merken dat en maken daar hun eigen keuzes in. Maar er zijn ook verenigingen die bewust op zondag willen blijven voetballen. Omdat zij daar hun traditie hebben, omdat hun achterban daar waarde aan hecht of simpelweg omdat zij vinden dat zondag hun voetbaldag is. En ook die keuze verdient wat mij betreft respect. Hetzelfde geldt voor verenigingen die vanuit hun overtuiging voor de zaterdag kiezen. Als een club om principiële redenen niet op zondag wil voetballen, dan is dat een keuze die gerespecteerd moet worden. Maar ik vind wel dat verenigingen de ruimte moeten krijgen om zelf hun speeldag te bepalen. Niet iedere vereniging hoeft dezelfde keuze te maken. Het amateurvoetbal is juist groot geworden door de enorme diversiteit aan clubs. Grote verenigingen en kleine verenigingen, zaterdagclubs en zondagclubs, clubs met een principiële achtergrond en clubs die vooral kijken naar praktische omstandigheden: ze maken allemaal onderdeel uit van dat amateurvoetbal. Voor mij is het daarom eigenlijk heel simpel. Een zaterdagclub is een vereniging die haar wedstrijden op zaterdag speelt. Een zondagclub is een vereniging die haar wedstrijden op zondag speelt. Als een vereniging daar bewust voor kiest, dan zou de KNVB die keuze moeten faciliteren. Natuurlijk begrijp ik dat dit in de praktijk niet altijd eenvoudig is. Competities moeten worden samengesteld. Er moeten voldoende verenigingen zijn om poules te vullen en reistijden moeten enigszins binnen de perken blijven. Maar dat betekent niet dat je vervolgens maar moet besluiten dat iedereen naar één model toe moet.

Sterker nog: wanneer steeds meer clubs vrijwillig kiezen voor de zaterdag, zal het zondagvoetbal vanzelf kleiner worden. Dat proces zie je nu al in verschillende delen van ons land zoals op Het Hogeland waar er in het standaardvoetbal niet meer op zondag wordt gevoetbald. Dat is in die regio namelijk de uitkomst van een ontwikkeling binnen het amateurvoetbal zelf. Clubs maken een keuze en andere clubs maken een andere keuze. Uiteindelijk zal het aantal zaterdag- en zondagverenigingen zich daar vanzelf op aanpassen. Wat ik moeilijker vind, is wanneer een bond die ontwikkeling gebruikt om vervolgens de keuze van verenigingen verder te beperken. Want wat is er mis met het naast elkaar bestaan van zaterdag- en zondagvoetbal als daar vanuit de verenigingen behoefte aan is? Waarom zouden we niet kunnen accepteren dat de ene vereniging op zaterdag wil voetballen en de andere op zondag? Waarom moet er per definitie één richting worden gekozen? Het argument dat het allemaal eenvoudiger wordt wanneer iedereen in hetzelfde weekendmodel gaat voetballen, begrijp ik. Maar eenvoud voor de organisatie mag wat mij betreft niet automatisch belangrijker worden dan de keuzevrijheid van de verenigingen. Dat betekent overigens niet dat alles altijd kan. Soms zullen clubs concessies moeten doen. Competities moeten immers wel georganiseerd kunnen worden. Maar die concessies zouden wat mij betreft vooral moeten worden gevraagd van verenigingen die geen principiële voorkeur hebben. Een vereniging die zegt dat zij principieel op zondag wil spelen, zou die mogelijkheid zoveel mogelijk moeten behouden. En hetzelfde geldt voor een vereniging die vanuit haar overtuiging alleen op zaterdag wil voetballen. Clubs die geen principiële keuze hebben gemaakt, zouden dan wellicht wat flexibeler kunnen zijn wanneer de competitie-indeling daarom vraagt. Dus laat de ontwikkeling maar zijn gang gaan. Als over tien jaar blijkt dat bijna alle prestatieteams op zaterdag spelen en het zondagvoetbal nog maar beperkt aanwezig is, dan is dat een ontwikkeling die je moet accepteren. Het voetbal heeft zich dan aangepast aan de wensen van de verenigingen en de maatschappij. Maar laat dat dan wel gebeuren door keuzes van onderaf en niet doordat een bond van bovenaf bepaalt welke kant het amateurvoetbal op moet. Daarom ben ik het niet eens met de stelling dat het weekendvoetbal dé uitkomst is voor het amateurvoetbal.