Sommige ochtenden hebben alles in zich wat amateurvoetbal zo mooi maakt: kameraadschap, competitie, een vleugje zelfspot en natuurlijk de geur van nat kunstgras. De woensdagochtendtraining van de SV Bedum Oidstars was er weer zo één. Achttien trainingsdieren verschenen aan de aftrap voor wat een ochtend vol verhalen, rake trappen, bijna vier gelopen kilometers en een onverwachte openbaring zou worden.

Het was de avond van Sint Maarten. De Peperweg in Ezinge lag er rustig bij; een enkel lampionnetje hier, een aarzelend kind daar. En terwijl de meeste Ezingers vast blij waren dat ze geen kilo’s snoep kwijt waren aan zingende jeugd, zat ik binnen met iets wat minstens zo treurig is: de stand van de vier competities in de B-categorie. En eerlijk is eerlijk ,het beeld is niet bepaald om over naar huis te schrijven.

Demir Guberinic maakte op 1 november zijn debuut als scheidsrechter in de vierde divisie. Een mooie beloning voor de sympathieke 22-jarige scheidsrechter uit Warffum. Het was tijdens het duel Usquert-Farmsum dat ik Demir benaderde voor de rubriek de 20 vragen voor Puurvoetbalonline en wat het volgende vraaggesprek opleverde.

Er zijn van die momenten waarop je als opa met een glimlach achteroverleunt en denkt: ja, dit is een goed idee. Het volgen van mijn twee voetballende kleinzoons, die ieder op hun eigen manier hun eerste stappen zetten in de wereld van het voetbal. Zo is het idee geboren voor dit digitale plakboek: De voetbalavonturen van Morris en Tim. Een digitaal dagboek waarin ik, als trotse opa, hun reis op en rond het voetbalveld wil vastleggen. De verhalen, de overwinningen, de teleurstellingen, en vooral de glimlachen. Want voetbal is meer dan een spelletje — het is een avontuur vol herinneringen.

Het is een ontwikkeling die we allemaal hebben zien aankomen, maar die je toch een beetje verdrietig stemt: sponsors die een steeds dikkere vinger in de pap krijgen bij het beleid van een Betaald Voetbal Organisatie. Het is tegenwoordig niet meer de trainer die bepaalt wie er op linksbuiten speelt, maar steeds meer de man met de portemonnee, vaak iemand die een bouwbedrijf heeft met zijn eigen naam in koeienletters op het shirt en de reservebal onder zijn overhemd

Het is maandagmiddag, iets voorbij half twee. Voor de meeste mensen is het weekend dan al lang afgelopen, maar voor mij komt er op dat moment pas echt een einde aan die twee dagen die voor velen draaien om ontspanning, gezelligheid of misschien een avondje iets te diep in het glaasje kijken.

Iedere voetballiefhebber kent het ritueel: na afloop van een wedstrijd, fietsend of in de auto, wordt de wedstrijd nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels, de doelpunten, en steevast die ene vraag: wie was vandaag de man van de wedstrijd? Soms is het de spits die een briljante goal maakt, soms de verdediger die onverschrokken ingrijpt, soms de middenvelder die het spel ordent en de lijnen uitzet. Maar soms is er een speler die alle verwachtingen overstijgt. Zaterdag stond er in Middelstum zo iemand op eenzame hoogte: Wessel Oosterhoff.

Het is zo’n zinnetje dat je makkelijk over het hoofd ziet, verstopt onderaan de uitslagenlijst op de website van de KNVB. “De gepubliceerde uitslagen zijn tot 5 volledige werkdagen na de respectievelijke speeldag onder voorbehoud.”
Een droge mededeling, bijna juridisch van toon. Maar wat bedoelt de voetbalbond daar precies mee? En waarom lijkt die opmerking vooral te staan bij teams uit de B-categorie van het amateurvoetbal?

De puurvoetbalprognose van vorige week leverde mij een redelijke score op . Van de twaalf gespeelde had ik er acht goed voorspeld. Een redelijke voldoende maar ook niet meer. Voor dit weekend staan er voor mij 15 duels op het programma waar ik of lasngs de lijn sta of met de telefoon bij aanwezig ben.

Dimietri Meijer, een van de vrijwilligers binnen de vv Eenrum, stelde ik een aantal vragem/stellingen. Vragen over wat er binnen Eenrum gebeurt, zijn wens, over zijn muziekkeuze en nog veel meer