NEC, Dick Schreuder en zijn broer, selectie Oranje, God en zijn zoon Weghorst, Van der Looi en wel of geen koeien op de velden van de vv Ezinge, alles komt voorbij in deel 8 van Jan en Johan bespreken de voetbalwereld

 

De KNVB moet de zwarte kaart invoeren in het amateurvoetbal om schreeuwende ouders langs de lijn een halt toe te roepen. Dat was de stelling die ik voorbij zag komen op de website van RTV Noord. In het bijbehorende artikel werd verteld over de Roemeense voetbalbond, die de zwarte kaart heeft ingesteld. Een arbiter die bij een jeugdwedstrijd de zwarte kaart trekt, legt daarmee de wedstrijd stil. Een opmerkelijke maatregel. Maar eerlijk gezegd dacht ik bij het lezen van het artikel maar één ding: waarom eigenlijk niet? Sterker nog, ik zou het van harte toejuichen wanneer een dergelijke maatregel ook in Nederland wordt ingevoerd.

 

Het weekendvoetbal is een uitkomst voor het amateurvoetbal. Dat was de stelling waarmee Jan ten Caat deze week kwam. Een interessante stelling, maar ik ben het er niet mee eens.

Het was weer woensdag en dat betekent voor mij, mits de weersomstandigheden door mij persoonlijk zijn goedgekeurd, dat het in de morgenuren tijd is voor een training van de SV Bedum Oldstars.

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren beslist kan worden. Door de doelpuntenmakers, natuurlijk. Door de felle controleur op het middenveld die met onuitputtelijke energie de ene na de andere bal verovert. Door de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen bal en tegenstander gooit. Of door een doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg overeind houdt. Maar soms kan ook een scheidsrechter de man van de wedstrijd zijn. Een arbiter die een duel met lef, overtuiging en gevoel voor de wedstrijd leidt en daarmee voorkomt dat emoties de overhand krijgen. En toch was zaterdag, bij SIOS-Corenos in Sauwerd, geen van deze mensen mijn man van de wedstrijd. Mijn man van de wedstrijd was zaterdag namelijk helemaal niet bij het duel aanwezig

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren beslist kan worden. Door de doelpuntenmakers, de felle controleur op het middenveld die met onuitputtelijke energie de bal verovert. De verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen bal en tegenstander gooit of een doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg overeind houdt. Of zelfs een scheidsrechter die een duel met lef, overtuiging en gevoel voor de wedstrijd leidt kan mijn man van de wedstrijd zijn. 

Rode kaarten, dramisische arbiitrage, dreigende ontslagen,  Van Bommel, Van Seumeren, dikke Kees en staakstand is eindstand, dat kwam allemaal voorbij in deek 7 van 'Jan en Johan bespreken de voetbalwereld'

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren beslist kan worden. Natuurlijk zijn daar de doelpuntenmakers, de aanvallers die het net vinden en met gebalde vuist naar de cornervlag rennen, hun vreugde met team en supporters delen. Zij krijgen vaak de meeste aandacht, schitteren op de foto’s en worden na afloop genoemd als de spelers die het verschil hebben gemaakt. Maar voor wie écht goed kijkt, zijn het lang niet altijd de aanvallers die het verschil maken. Soms zijn het juist de stille krachten, de mensen op het veld die op het eerste gezicht niet direct opvallen, maar zonder wie het spel niet zou functioneren.

 

De stelling die ik deze week kreeg, “Kleine Gijp is een aanwinst als analist”, was er eerlijk gezegd één waarop ik in eerste instantie helemaal niet wilde reageren. Niet omdat ik geen mening over Nicky van der Gijp heb, maar juist omdat ik bang was dat mijn mening al snel harder zou worden opgevat dan ik hem bedoel. Toch was de afspraak duidelijk: iedere stelling moet worden beantwoord. Dus vooruit, bij deze mijn mening.

 

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren beslist kan worden. Natuurlijk zijn er de doelpuntenmakers, de aanvallers die het net vinden en met gebalde vuist naar de cornervlag rennen. Zij krijgen vaak de aandacht, staan op de foto’s en worden na afloop genoemd als de spelers die het verschil hebben gemaakt. Maar wie goed kijkt, echt goed kijkt, ziet dat wedstrijden vaak worden beslist door anderen. Door de stille krachten.Daarom kies ik in deze rubriek mijn ‘Man van de Wedstrijd’ niet op basis van statistieken, goals of assists. Mijn keuze is simpel: wie blijft me bij? Wie speelt zo’n rol in het verloop van de wedstrijd dat ik er de volgende dag nog even aan denk? Dat kan een felle controleur op het middenveld zijn, een verdediger die zijn lichaam tussen bal en tegenstander gooit, een doelman die op de juiste momenten zijn ploeg overeind houdt of zelfs een scheidsrechter die het duel met lef en gevoel leidt. Het zijn de mensen die op een bepaalde manier gewoon bijblijven.