Bij SV Bedum Oldstars was het woensdagmorgen weer als vanouds: prima trainingsweer, twintig enthousiaste mannen, een oefenvorm die niet wilde lopen en een kleedkamer waarin de kwaliteit van de trainingsbroek minstens zoveel aandacht kreeg als het voetbal zelf.

 

Iedere amateurclub levert een grensrechter die niet bij de eigen club ingezet kan worden. Het is een stelling waarmee Jan ten Caat deze week kwam.. En laat ik daarbij meteen één ding duidelijk maken: het gaat hier om een stelling van Jan, of van wie dan ook, en nadrukkelijk niet om een persoonlijke mening die als feit wordt gepresenteerd.

 

Scheldende kinderen, schreeuwende ouders en een scheidsrechter die het moet ontgelden. Het amateurvoetbal lijkt soms steeds verder af te drijven van waar het ooit om begonnen is. Met deze eerste aflevering van Buiten de lijnen kijken we naar gedrag dat niet op een voetbalveld thuishoort, maar helaas steeds vaker de aandacht opeist.

 

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren in je gedachten kan blijven hangen. Soms zijn het de doelpuntenmakers die de meeste indruk maken. Soms is het de felle controleur op het middenveld die geen duel uit de weg gaat, de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen de bal en de tegenstander gooit, of de doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg met een paar geweldige saves overeind houdt. Het zijn allemaal spelers die op hun eigen manier van grote waarde kunnen zijn voor een team. Maar soms is er een voetballer die je aandacht trekt met iets heel anders. Met een actie, een beweging of een traptechniek die je nog lang na afloop van de wedstrijd voor je blijft zien. Afgelopen zaterdag was mijn ‘man van de wedstrijd’ iemand met een fluwelen traptechniek.

 

Goedemorgen Johan.

Je column over de afstanden en de tijden in het jeugdvoetbal klopt niet helemaal. De KNVB maakt het programma uit de computer inderdaad, maar de clubs bepalen het werkelijke programma. Wij kunnen tot 8 dagen voor aanvang de tijden wijzigen. Gisteren, vrijdag 16 oktober, ben ik bijvoorbeeld bezig geweest om het programma voor de 2e fase goed te zetten. Want er stonden weer bijzondere tijden tussen. Iedere vrijdag controleer ik dan nog even of alles klopt voor de zaterdag over 8 dagen. Ook houden wij rekening met ploegen die ver weg komen, die spelen nooit om 8:45, maar meestal om 10:30 of later. Ik ben het overigens met je eens dat de afstand, zeker op het niveau waar Middelstum O14 voetbalt wel heel groot is. Kun je de KNVB alleen verwijten dat het programma van de 2e fase, dus ook 24 oktober pas gisteren in Sportlink stond, dus je moest er gisteren wel direct mee aan de slag wilde je via Sportlink nog aanvangstijden veranderen.

 

Het was vanmorgen vroeg toen mijn telefoon al ging. Aan de andere kant van de lijn hoorde ik de stem van Morris, mijn kleinzoon uit Velserbroek. Hij had een vraag aan opa. En zoals dat bij kinderen wel vaker gaat, was het niet zomaar een vraag, maar eentje waar ik toch even over moest nadenken.

Raymond van Meenen, clubiconen, wekloze trainers en een TD zonder karakter, alles kwam voorbij in weer een aflevering van Jan en Johan bespreken de voetbalwereld .

 

,,Dit weekend 4 wedstrijden gepland maar een team heeft afgezegd. En daar moeten clubs harder tegen optreden. Niet accepteren als vereniging dat een team regelmatig afzegt. Bij ons waren ook teams die daar een handje van hadden. We zijn met ze om de tafel gaan zitten en aangeven als er weer afmeldingen zouden komen dat we het team uit de competitie zouden nemen en het werkte direct. Maar als je het maar laat doormodderen dan wordt het op de duur normaal. Maar het zijn altijd dezelfde clubs die afzeggen.”

 

Dit was het weekend is op zondagavond een vast item op ESPN, waarin Kenneth Perez en een wisselende collega-analist de afgelopen speelronde in de Eredivisie onder de loep nemen. Met scherpe analyses, opvallende uitspraken en soms een flinke dosis verbazing kijken zij terug op wat er allemaal op de Nederlandse voetbalvelden is gebeurd. Maar Dit was het weekend is ook een terugkerend item op Puurvoetbalonline, waarin ik terugkijk op het achter ons liggende voetbalweekend. Een weekend waarin het niet alleen om doelpunten, uitslagen en scheidsrechterlijke beslissingen draait, maar ook om alles wat er rondom de velden gebeurt. Want wie regelmatig op de sportcomplexen rondloopt, weet dat het amateurvoetbal genoeg verhalen oplevert. Verhalen die soms voor vermaak zorgen, soms voor verbazing en soms voor een lichte ergernis. En heel af en toe moet je je afvragen of je het allemaal wel goed hebt gehoord. Afgelopen weekend was opnieuw zo'n weekend.

 

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren in je gedachten kan blijven hangen. Door de doelpuntenmakers, door de felle controleur op het middenveld, door de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen de bal en de tegenstander gooit, of door een doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg met een paar geweldige saves overeind houdt. Maar zaterdag was mijn ‘man’ van de wedstrijd iemand die duidelijk buiten de lijnen stond.