De voetbalavonturen van Morris en Tim (deel 27) verliezen als winst
Er zijn van die momenten waarop je als opa even achteroverleunt, een glimlach niet kunt onderdrukken en denkt: wat is het toch mooi om dit allemaal van dichtbij mee te mogen maken. Dat gevoel heb ik steeds vaker wanneer ik naar Morris en Tim kijk. Twee voetballende kleinzoons die allebei hun eigen weg bewandelen, ieder met hun eigen talent, karakter en manier van spelen. En juist dat verschil maakt het zo bijzonder. Wat ooit begon als een spontaan idee , het bewaren van hun voetbalmomenten, is inmiddels uitgegroeid tot veel meer dan een verzameling foto's en wedstrijdverslagen. Het is een digitaal plakboek geworden vol herinneringen. Een plek waar doelpunten, overwinningen, teleurstellingen, mooie acties en bijzondere momenten een blijvende plaats krijgen. Want de jaren vliegen voorbij en juist deze herinneringen zijn later van onschatbare waarde. Niet alleen voor mij als trotse opa, maar misschien ooit ook voor Morris en Tim zelf.
Het laatste weekend van mei was echter niet het weekend van Morris en Tim. Soms zit alles mee en soms juist helemaal niet. Dat hoort bij sport en zeker bij voetbal. In Velserbroek ging Morris met zijn team met 4-1 onderuit, terwijl Tim in Uithuizermeeden deelnam aan een toernooi waarin zijn ploeg drie keer aan het kortste eind trok. Geen bekers, geen grote feestvreugde en geen verhalen over spectaculaire overwinningen. Toch vertellen juist dit soort weekenden ook een verhaal.
Want verliezen hoort bij voetbal. Misschien zelfs wel net zo veel als winnen. Natuurlijk speel je om te winnen en natuurlijk baal je wanneer dat niet lukt. Dat gevoel van teleurstelling mag er ook zijn. Sterker nog, het laat zien dat je ergens voor hebt gestreden en dat het je iets doet. Juist dan leer je het meest. De bekende uitspraak dat je van verliezen vaak meer leert dan van winnen wordt vaak aan Johan Cruijff toegeschreven, en daar zit zeker een kern van waarheid in.
Want na een nederlaag ga je nadenken. Wat kan beter? Waar moet nog een stapje bij? Hoe zorg je ervoor dat het de volgende keer anders loopt? Dat zijn lessen die niet alleen op het voetbalveld van waarde zijn, maar ook daarbuiten.
En ondanks alle nederlagen was er toch een lichtpuntje voor beide jongens. Zowel Morris als Tim wist namelijk te scoren. En laten we eerlijk zijn: een doelpunt scoren maakt een verloren wedstrijd altijd nét iets draaglijker. Het gevoel dat de bal in het net verdwijnt, de blijdschap van dat moment en de felicitaties van teamgenoten nemen niemand meer af.
Voor Morris betekende de nederlaag meteen het einde van zijn seizoen(leuk voor een jonge voetballer in mei klaar zijn!!!)
Een seizoen met mooie momenten, leerzame wedstrijden, doelpunten en nieuwe ervaringen. Tijd om even uit te rusten, terug te kijken en straks weer fris aan een nieuw voetbaljaar te beginnen.
Voor Tim ligt er nog een mooie uitdaging in het verschiet. Op zaterdag 6 juni wacht in Baflo namelijk alweer een volgend toernooi. Een nieuwe kans om plezier te maken, nieuwe ervaringen op te doen en misschien wel sportieve revanche te nemen op het teleurstellende weekend in Uithuizermeeden. En zo gaat het in de voetbalwereld van Morris en Tim. De ene week ben je de held, de andere week moet je leren omgaan met een nederlaag. Maar als opa geniet ik van beide momenten. Want niet alleen de doelpunten en overwinningen maken het bijzonder, juist ook de manier waarop ze omgaan met tegenslagen laat zien hoe ze groeien. En dat is misschien wel de mooiste winst van allemaal.
Het laatste weekend van mei was echter niet het weekend van Morris en Tim. Soms zit alles mee en soms juist helemaal niet. Dat hoort bij sport en zeker bij voetbal. In Velserbroek ging Morris met zijn team met 4-1 onderuit, terwijl Tim in Uithuizermeeden deelnam aan een toernooi waarin zijn ploeg drie keer aan het kortste eind trok. Geen bekers, geen grote feestvreugde en geen verhalen over spectaculaire overwinningen. Toch vertellen juist dit soort weekenden ook een verhaal.
Want verliezen hoort bij voetbal. Misschien zelfs wel net zo veel als winnen. Natuurlijk speel je om te winnen en natuurlijk baal je wanneer dat niet lukt. Dat gevoel van teleurstelling mag er ook zijn. Sterker nog, het laat zien dat je ergens voor hebt gestreden en dat het je iets doet. Juist dan leer je het meest. De bekende uitspraak dat je van verliezen vaak meer leert dan van winnen wordt vaak aan Johan Cruijff toegeschreven, en daar zit zeker een kern van waarheid in.
Want na een nederlaag ga je nadenken. Wat kan beter? Waar moet nog een stapje bij? Hoe zorg je ervoor dat het de volgende keer anders loopt? Dat zijn lessen die niet alleen op het voetbalveld van waarde zijn, maar ook daarbuiten.
En ondanks alle nederlagen was er toch een lichtpuntje voor beide jongens. Zowel Morris als Tim wist namelijk te scoren. En laten we eerlijk zijn: een doelpunt scoren maakt een verloren wedstrijd altijd nét iets draaglijker. Het gevoel dat de bal in het net verdwijnt, de blijdschap van dat moment en de felicitaties van teamgenoten nemen niemand meer af.
Voor Morris betekende de nederlaag meteen het einde van zijn seizoen(leuk voor een jonge voetballer in mei klaar zijn!!!)
Een seizoen met mooie momenten, leerzame wedstrijden, doelpunten en nieuwe ervaringen. Tijd om even uit te rusten, terug te kijken en straks weer fris aan een nieuw voetbaljaar te beginnen.
Voor Tim ligt er nog een mooie uitdaging in het verschiet. Op zaterdag 6 juni wacht in Baflo namelijk alweer een volgend toernooi. Een nieuwe kans om plezier te maken, nieuwe ervaringen op te doen en misschien wel sportieve revanche te nemen op het teleurstellende weekend in Uithuizermeeden. En zo gaat het in de voetbalwereld van Morris en Tim. De ene week ben je de held, de andere week moet je leren omgaan met een nederlaag. Maar als opa geniet ik van beide momenten. Want niet alleen de doelpunten en overwinningen maken het bijzonder, juist ook de manier waarop ze omgaan met tegenslagen laat zien hoe ze groeien. En dat is misschien wel de mooiste winst van allemaal.
