Wedstrijd van de week: Eenrum – vv De Marne, een derby met een bijzonder verhaal
De weekenden tijdens een voetbalseizoen staan vanaf vrijdag voor mij in het teken van de wedstrijden die ik voor de kranten mag volgen. Het grootste gedeelte van die duels behandel ik telefonisch, waarbij mijn contacten met trainers een belangrijke bron van informatie vormen. Toch is er ieder weekend ook een wedstrijd waarbij ik zelf de volle negentig minuten langs de lijn sta. Een wedstrijd waarbij ik de sfeer kan proeven, de emoties van dichtbij kan meemaken en met eigen ogen kan zien wat er op en rond het veld gebeurt. Dat maakt het volgen van een wedstrijd toch net even anders. Het is die wedstrijd die voor mij de titel Wedstrijd van de Week krijgt..

Deze keer gaat mijn aandacht uit naar een wedstrijd die een bijzonder tintje heeft. Een duel dat nog nooit eerder als derby op het programma heeft gestaan en zelfs nog nooit eerder is gespeeld: Eenrum tegen de fonkelnieuwe fusieclub vv De Marne. Een ontmoeting die vanaf het eerste fluitsignaal ongetwijfeld de nodige aandacht zal krijgen. Want hoewel beide verenigingen uit dezelfde regio komen, is dit een affiche dat voor het eerst op de voetbalagenda staat. En juist dat maakt het interessant.
Als we naar de cijfers kijken, zijn de verschillen tussen beide ploegen op dit moment behoorlijk groot. Eenrum wacht na zes gespeelde wedstrijden nog altijd op het eerste punt van het seizoen. Nul punten uit zes duels is natuurlijk een vervelende uitgangspositie. Zeker wanneer je iedere week opnieuw met de hoop aan een wedstrijd begint om eindelijk dat eerste positieve resultaat te boeken. Het is een situatie waarin het vertrouwen ongetwijfeld op de proef wordt gesteld, maar waarin tegelijkertijd de motivatie om het tij te keren alleen maar groter kan worden.
Tegenstander vv De Marne kan voorlopig heel wat positievere cijfers overleggen. De fusieclub heeft uit zeven wedstrijden negen punten verzameld. Twee keer werd er gewonnen, drie keer eindigde een wedstrijd in een gelijkspel en twee keer moest men de tegenstander feliciteren met de overwinning. Voor een vereniging die als fusieclub nog maar net begonnen is en waarvan de spelers onderling ook aan elkaar moeten wennen, vind ik dat bepaald geen verkeerde start. Een nieuwe samenstelling vraagt immers tijd. Spelers moeten elkaar leren kennen, automatismen moeten ontstaan en ook binnen het veld moet duidelijk worden wat men van elkaar kan verwachten.
Dat maakt de prestaties van De Marne tot nu toe alleen maar interessanter. De ploeg heeft laten zien dat er voldoende mogelijkheden zijn om wedstrijden in punten om te zetten. En dat zal men zaterdag ook tegen Eenrum willen laten zien. Of Eenrum juist in deze wedstrijd eindelijk van de hatelijke nul afkomt, is natuurlijk afwachten. In het voetbal bestaat echter een ijzeren wet: hoe langer het duurt voordat de eerste punten worden binnengehaald, hoe dichterbij het moment komt waarop dat uiteindelijk gaat gebeuren. Misschien is deze nieuwe derby wel het decor voor de ommekeer. Het eigen publiek, de bijzondere tegenstander en het besef dat er iets te halen valt, kunnen daarbij een rol spelen.
Maar vv De Marne zal er uiteraard alles aan doen om te voorkomen dat juist zij de tegenstander worden waartegen Eenrum het eerste positieve resultaat van dit seizoen boekt. De fusieclub zal de goede seizoenstart graag een vervolg willen geven en weet dat een overwinning in deze bijzondere ontmoeting ook voor het onderlinge vertrouwen een mooie opsteker zou zijn.
Om heel eerlijk te zijn, verwacht ik niet dat Eenrum zaterdag voor een verrassing gaat zorgen. Op basis van wat beide ploegen tot nu toe hebben laten zien, schat ik het scorend vermogen en de kwaliteit binnen de selectie van vv De Marne hoger in. Natuurlijk kan een derby altijd een eigen leven gaan leiden en zijn de cijfers vooraf geen garantie voor de uitslag. Toch denk ik dat De Marne voldoende in huis heeft om de drie punten mee naar huis te nemen.
Mijn voorspelling voor deze eerste ontmoeting tussen Eenrum en vv De Marne is dan ook een 1-3 overwinning voor de bezoekers. Maar zoals altijd geldt: uiteindelijk wordt het verhaal op het veld geschreven. En juist daarom sta ik zaterdag weer graag negentig minuten langs de lijn.