Wie helpt Jeffrey en Anja
Soms begint een bijzonder verhaal op een manier die je totaal niet verwacht. In dit geval gebeurde dat vorige week, toen er via de redactie van de Ommelander Courant een handgeschreven brief mijn kant op kwam. In die brief stond het verzoek om iemand te interviewen en de brief maakte direct indruk.

De schrijver vertelde uitgebreid over Jeffrey Kremer, een enorme liefhebber van de grasbaansport. Er werden persoonlijke verhalen gedeeld, herinneringen beschreven en duidelijk werd vertelt hoeveel passie Jeffrey heeft voor de grasbaansport. De brief was met veel aandacht geschreven en straalde warmte, betrokkenheid en waardering uit. Het was overduidelijk dat degene die de brief opstelde Jeffrey goed kent en wist wat de sport voor hem betekent.
Wat de situatie echter zo bijzonder maakt, is dat Jeffrey zelf geen idee heeft wie deze brief heeft geschreven en vervolgens naar de redactie heeft gestuurd. Ook zijn moeder, Anja, tast volledig in het duister. Het interview heeft inmiddels plaatsgevonden en alles wat in de brief staat klopt!Toch blijft één vraag onbeantwoord: wie was de initiatiefnemer van dit prachtige gebaar?
Juist dat mysterie zorgt ervoor dat dit verhaal ook mij is blijven bezighouden. In een tijd waarin veel communicatie snel en digitaal verloopt, is het bijzonder dat iemand de moeite neemt om een persoonlijke, handgeschreven brief te schrijven met als enige doel iemand anders in het zonnetje te zetten. Dat verdient op zichzelf al waardering.
Daarom heb ik besloten te delen via Puurvoetbalonline en mijn sociale media. Niet omdat ik daar zelf aandacht mee wil trekken of omdat het om mijn eigen verhaal draait. Integendeel. Het gaat mij volledig om Jeffrey en zijn moeder Anja.
Mijn enige bedoeling is om hen te helpen bij het vinden van degene die dit initiatief heeft genomen. Misschien leest de schrijver dit bericht zelf. Misschien herkent iemand het handschrift, de manier van schrijven of de verhalen die in de brief worden verteld. Soms is één gedeeld bericht genoeg om een mysterie op te lossen.
Want laten we eerlijk zijn: iemand die zoveel moeite doet om een ander op deze manier positief onder de aandacht te brengen, verdient het eigenlijk ook om daarvoor de waardering te krijgen. Niet omdat diegene daar om vraagt, maar omdat zulke oprechte gebaren steeds zeldzamer lijken te worden.
Tijdens het interview werd opnieuw duidelijk hoe groot de liefde van Jeffrey voor de grasbaansport is. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk en iedereen die hem kent, weet hoeveel deze sport voor hem betekent. Juist daarom is het zo mooi dat iemand vond dat zijn verhaal verteld moest worden. Dat is niet vanzelfsprekend.
Misschien wilde de afzender liever anoniem blijven. Dat kan natuurlijk. Toch kan ik me ook goed voorstellen dat Jeffrey en Anja graag willen weten wie hen dit bijzondere moment heeft bezorgd. Gewoon om diegene persoonlijk te kunnen bedanken. Niet meer en niet minder.
Via deze weg doe ik daarom een oproep aan iedereen die dit leest. Herken je de brief? Weet je wie hem geschreven heeft? Of heb je misschien een vermoeden? Laat het dan gerust weten. Dat mag uiteraard ook vertrouwelijk als dat prettiger voelt.
Nogmaals wil ik benadrukken dat deze oproep absoluut niet bedoeld is om mezelf in de schijnwerpers te zetten. Voor mij is dit simpelweg een poging om twee mensen te helpen die ontzettend nieuwsgierig zijn naar de persoon achter dit mooie initiatief.
Het zou prachtig zijn als we met de kracht van Puurvoetbal, de lezers van de Ommelander Courant en alle volgers op sociale media samen dit laatste puzzelstukje kunnen vinden. Soms laat een klein gebaar zien hoeveel mensen voor elkaar kunnen betekenen. En misschien kunnen we er met elkaar voor zorgen dat degene die deze bijzondere brief schreef, alsnog bekend wordt.
Mocht de schrijver dit zelf lezen, dan is de boodschap eigenlijk heel eenvoudig: bedankt. Dankzij jouw initiatief heeft Jeffrey zijn verhaal kunnen vertellen en heb je hem een ervaring bezorgd die hij niet snel zal vergeten. Of je uiteindelijk bekend wilt worden of liever anoniem blijft, is uiteraard helemaal jouw keuze. Maar weet in ieder geval dat jouw brief veel los heeft gemaakt en dat jouw mooie gebaar enorm wordt gewaardeerd.

De schrijver vertelde uitgebreid over Jeffrey Kremer, een enorme liefhebber van de grasbaansport. Er werden persoonlijke verhalen gedeeld, herinneringen beschreven en duidelijk werd vertelt hoeveel passie Jeffrey heeft voor de grasbaansport. De brief was met veel aandacht geschreven en straalde warmte, betrokkenheid en waardering uit. Het was overduidelijk dat degene die de brief opstelde Jeffrey goed kent en wist wat de sport voor hem betekent.
Wat de situatie echter zo bijzonder maakt, is dat Jeffrey zelf geen idee heeft wie deze brief heeft geschreven en vervolgens naar de redactie heeft gestuurd. Ook zijn moeder, Anja, tast volledig in het duister. Het interview heeft inmiddels plaatsgevonden en alles wat in de brief staat klopt!Toch blijft één vraag onbeantwoord: wie was de initiatiefnemer van dit prachtige gebaar?
Juist dat mysterie zorgt ervoor dat dit verhaal ook mij is blijven bezighouden. In een tijd waarin veel communicatie snel en digitaal verloopt, is het bijzonder dat iemand de moeite neemt om een persoonlijke, handgeschreven brief te schrijven met als enige doel iemand anders in het zonnetje te zetten. Dat verdient op zichzelf al waardering.
Daarom heb ik besloten te delen via Puurvoetbalonline en mijn sociale media. Niet omdat ik daar zelf aandacht mee wil trekken of omdat het om mijn eigen verhaal draait. Integendeel. Het gaat mij volledig om Jeffrey en zijn moeder Anja.
Mijn enige bedoeling is om hen te helpen bij het vinden van degene die dit initiatief heeft genomen. Misschien leest de schrijver dit bericht zelf. Misschien herkent iemand het handschrift, de manier van schrijven of de verhalen die in de brief worden verteld. Soms is één gedeeld bericht genoeg om een mysterie op te lossen.
Want laten we eerlijk zijn: iemand die zoveel moeite doet om een ander op deze manier positief onder de aandacht te brengen, verdient het eigenlijk ook om daarvoor de waardering te krijgen. Niet omdat diegene daar om vraagt, maar omdat zulke oprechte gebaren steeds zeldzamer lijken te worden.
Tijdens het interview werd opnieuw duidelijk hoe groot de liefde van Jeffrey voor de grasbaansport is. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk en iedereen die hem kent, weet hoeveel deze sport voor hem betekent. Juist daarom is het zo mooi dat iemand vond dat zijn verhaal verteld moest worden. Dat is niet vanzelfsprekend.
Misschien wilde de afzender liever anoniem blijven. Dat kan natuurlijk. Toch kan ik me ook goed voorstellen dat Jeffrey en Anja graag willen weten wie hen dit bijzondere moment heeft bezorgd. Gewoon om diegene persoonlijk te kunnen bedanken. Niet meer en niet minder.
Via deze weg doe ik daarom een oproep aan iedereen die dit leest. Herken je de brief? Weet je wie hem geschreven heeft? Of heb je misschien een vermoeden? Laat het dan gerust weten. Dat mag uiteraard ook vertrouwelijk als dat prettiger voelt.
Nogmaals wil ik benadrukken dat deze oproep absoluut niet bedoeld is om mezelf in de schijnwerpers te zetten. Voor mij is dit simpelweg een poging om twee mensen te helpen die ontzettend nieuwsgierig zijn naar de persoon achter dit mooie initiatief.
Het zou prachtig zijn als we met de kracht van Puurvoetbal, de lezers van de Ommelander Courant en alle volgers op sociale media samen dit laatste puzzelstukje kunnen vinden. Soms laat een klein gebaar zien hoeveel mensen voor elkaar kunnen betekenen. En misschien kunnen we er met elkaar voor zorgen dat degene die deze bijzondere brief schreef, alsnog bekend wordt.
Mocht de schrijver dit zelf lezen, dan is de boodschap eigenlijk heel eenvoudig: bedankt. Dankzij jouw initiatief heeft Jeffrey zijn verhaal kunnen vertellen en heb je hem een ervaring bezorgd die hij niet snel zal vergeten. Of je uiteindelijk bekend wilt worden of liever anoniem blijft, is uiteraard helemaal jouw keuze. Maar weet in ieder geval dat jouw brief veel los heeft gemaakt en dat jouw mooie gebaar enorm wordt gewaardeerd.