ZEC – Rood Zwart Baflo: een affiche dat smeekt om droog weer.
Zaterdag staat er in Zandeweer een wedstrijd op het programma die alles in zich heeft om een heerlijke voetbalmiddag te worden. Het duel tussen de in verliespunten gelijkstaande ploegen ZEC en Rood Zwart Baflo is in theorie een affiche waar menig voetballiefhebber voor naar het sportpark af kan reizen. Al zeg ik met nadruk: kan. Want het weer, dat onvoorspelbare element dat in het amateurvoetbal vaak de hoofdrol pakt, dreigt opnieuw roet in het eten te gooien.
Op het moment van schrijven word ik in ieder geval niet vrolijk van een blik naar buiten. De regen tikt gestaag tegen het raam en de groen uitgeslagen klinkers in de Peperweg glimmen vervaarlijk. Dat betekent dat het in het pittoreske Zandeweer niet veel beter zal zijn. Sterker nog: de kans is groot dat het daar minstens net zo hard naar beneden komt.
Het is al een tijdje geleden dat ik als verslaggever in Zandeweer ben geweest. Hoe lang precies? Heel eerlijk: ik heb geen idee meer. Maar ik weet nog wél dat ik voor aanvang van dit seizoen aan voetbalvriend Jur Smit had beloofd dat ik een thuisduel van ZEC absoluut zou komen bekijken. En laten we eerlijk zijn: als je een affiche krijgt voorgeschoteld als ZEC tegen Rood Zwart Baflo, dan is dat een meer dan geschikte gelegenheid om die belofte in te lossen. Mits – ja, daar is ‘ie weer – de regen op tijd besluit een pauze in te lassen.
Want dat is helaas het grote probleem bij ZEC. Het veld en de drainage vormen geen gelukkig huwelijk. Waar sommige clubs kunnen vertrouwen op een bodem die het water netjes afvoert, lijkt het sportpark in Zandeweer bij nat weer meer op een spons die op het punt staat over te lopen. Tussen de grasmat en de drainage is er al jaren ‘ruis op de lijn’, en zoals zo vaak zijn het de spelers en vrijwilligers die daarvan de gevolgen ondervinden.
Voor de club is het uiterst vervelend. Een thuiswedstrijd betekent volle kantine, omzet, reuring en een middag vol lokale gezelligheid. Voor het eerste elftal van de Zandeweersters is het misschien nog wel frustrerender. Sinds 11 oktober kwamen ze precies één keer in de competitie in actie. Eén keer! In een periode waarin andere teams ritme opbouwen en wedstrijdhardheid krijgen, is ZEC noodgedwongen toeschouwer aan de zijlijn. Dat gaat je op termijn parten spelen, hoe fit of gemotiveerd je als selectie ook bent.
Kun je dit een vorm van competitievervalsing noemen? Misschien wel. Als je ploeg nauwelijks wedstrijden kan afwerken door omstandigheden waar je zelf geen invloed op hebt, ontstaat vanzelf een ongelijk speelveld. En juist dat maakt het duel van zaterdag, áls het doorgaat, extra ingewikkeld voor ZEC. Zij moeten vanuit stilstand in beweging komen, terwijl de tegenstander in een normalere flow zit.
Aan de andere kant: soms ontstaan uit zulke omstandigheden de mooiste voetbalverhalen. De underdog die ondanks alles boven zichzelf uitstijgt. De ploeg die na weken regen en afgelastingen een statement maakt. ZEC zal het graag zo zien gebeuren. En de supporters trouwens ook.
Maar voor het zover is, moeten we eerst afwachten of er überhaupt gevoetbald wordt in Zandeweer. Heel eerlijk: dan moet het vanaf nú wel droog blijven. En graag met een stevig briesje erbij, zodat het veld de kans krijgt op te drogen. Anders dreigt het duel tussen ZEC en Rood Zwart Baflo opnieuw slachtoffer te worden van iets waar niemand op zit te wachten: een veld dat simpelweg niet bespeeld kan worden.
Toch blijft het vooruitzicht mooi. Twee ploegen die qua verliespunten gelijk staan, een belofte aan een goede voetbalvriend en een dorp dat ,wanneer er wél gespeeld wordt ,altijd garant staat voor een warme voetbalmiddag. Laten we dus duimen dat de weergoden een keer meewerken. Zandeweer verdient een wedstrijd. En ZEC al helemaal.
