De top 5 van oud-trainer Klaas van der Ploeg en oud-voetballer Tjipco Werkman
Op 29 januari ben ik op Puurvoetbalonline met een gloednieuwe rubriek: De Top 5 van….begonnen. Een rubriek die draait om herinneringen en waardering. Geen lijstjes om het lijstjes maken, maar een persoonlijke top 5 die recht doet aan de spelers die genoemd worden én aan de mensen die hun keuze toelichten . Want alle spelers in een top 5 hebben, op wat voor manier dan ook, indruk gemaakt. Door kwaliteiten op het veld, mentaliteit, leiderschap, de rol in de kleedkamer of misschien wel met een beslissende actie of doelpunt
In iedere aflevering komen twee personen aan het woord: (oud-)voetballers, (oud-)trainers die het spel van dichtbij hebben meegemaakt of nog maken . Zij stellen ieder hun persoonlijke top 5, soms een paar meer, samen en nemen de lezer mee in hun verhaal. De rubriek krijgt een vast tempo. Minimaal tweeweeverschieen nieuwe aflevering, waardoor er, althans dat hoop ik oprecht, een stroom aan herinneringen , herkennen nostalgie zal ontstaan .De Top van… wordt geen snelle rubriek, maar eentjeevevoorgaan zitten. Een rubriek die pas bij Puurvoetbalonline: eerlijk persoonlijk en met een groot hart voor het voetbal in het algemeen Welkom bij De Top 5 van…. En wat iets moois aan het worden is.
Ook aan oud-trainer Klaas van der Ploeg vroeg ik naar zijn top 5 van spelers die hij in zijn lange carrière als trainer onder zijn hoede had. Klaas kwam met een divers lijstje waarbij opviel dat er twee spelers zijn die o jonge leeftijd zijn overleden
De top 5 van Klaas van der Ploeg
1. Arne(Bruce) Hoving (Corenos). Arne was een zeer betrouwbare doelman en bezeten van het keepersvak. Later is hij ook als veldspeler zeer waardevol geweest. Een trainingsbeest en een gouden jongen voor het elftal en vereniging.
2.Arjan Ludema(Aduard 2000). Arjan had zijn sporen allang verdiend en was al een paar jaar gestopt bij het eerste elftal. Toch vroeg ik hem of hij nog een seizoen bij een piepjonge eerste onervaren selectie aan wilde sluiten. Arjan stemde gelukkig toe en ontpopte zich als grote broer van 40 jaar voor aankomende talenten als Danny Beerda en Niels Alt met promotie naar de 3e klasse als afsluiting. Helaas is Arjan in 2023 overleden
3.Albert Timmer(Hunsingo). In mijn laatste jaren van mijn spelerscarriere hebben we samen bij Hunsingo gespeeld. Albert was een aankomend talent met een prima balbeheersing en overzicht.
In 1999 was ik trainer van Hunsingo en Albert speler. En nog steeds was hij nog altijd de liefhebber die heerlijk kon ballen. Tevens had ik een prima persoonlijke band met Albert die helaas maar 41 jaar mocht worden.
4..Ferdi de Jonge(Stedum). Ferdi is het type speler die niet altijd opvalt maar onmisbaar is voor een elftal. Als verdedigende middenvelder de poetser/ballenafpakker die je als trainer graag ziet. Maar ook was hij met het hoofd in aanvallend opzicht vaak gevaarlijk. Ferdi ging altijd op trainingen en in wedstrijden voorop in de strijd.
5. Marga Kooi(Corenos) Ik kies voor Marga omdat zij voor mij de verpersoonlijking van het vrouwenvoetbal op het Hogeland is. Vanaf de jaren negentig, toen er nog geen media-aandacht was., speelde zij een rol als talentvolle speelster die altijd volle bak in wedstrijden en trainingen.Zoals meedere speelsters van toen is ,ze te vroeg geboren want nu zou zeker zijn doorgestroomd naar een hoger niveau.
------------------------------------------------------------------------------------------------
Ook de top 5 van Tjipco Werkman heb ik met heel veel plezier gelezen. Plezier wat zorgt dat ik enorm blij met het opstarten van deze rubriek. Een rubriek die zeker een vervolg gaat krijgen want met het groot aantal voetballers/trainers maar ook scheidsrechters die ik ken moet dat lukken.
De top 5 van Tjipco Werkman(oud-voetballer FC LEO)
Mijn 5 beste teamgenoten: Dit is een zeer lastige vraag waar ik ook wel even over heb moeten nadenken. Kill your darlings zegt men ook wel es toch. Maar ik ben toch tot een mooi lijstje gekomen dacht ik zelf.
Ik begin uiteraard achterin. In de A-junioren heb ik mogen voetballen met Roelof Hovius als keeper. Een doelman met ongelooflijk veel talent welk helaas veel te vroeg verloren is gegaan door een ernstige blessure. Roelof was en all-round keeper die ongelooflijke reflexen had op de lijn maar één op één ook goed oog had voor z’n tegenstander en vaak als winnaar uit de strijd kwam. Daarnaast kon de man ook nog eens goed meevoetballen en eind jaren 90 was dat voor een keeper zeer zeldzaam. Hij doorliep ook nog eens een paar selectie-elftallen maar zoals gezegd maakte een kruisbandbleasure veel te vroeg een einde aan zijn keeprscarrière.
Als tweede moet ik ook Dirk Hoogakker noemen. In alles een sierlijke voetballer met een geweldige basistechniek waardoor hij zijn tegenstanders altijd een stapje voor was. Daarnaast was Dirk als mens in het veld een verademing. Hij maakte niet alleen een heel elftal beter, maar liet ook individuele spelers beter tot hun recht komen.
Ondanks het leeftijdsverschil heb ik ook nog de eer gehad om met Mart Buikema te voetballen en dat zelfs als aanvoerder, terwijl Mart in alles een leider uitstraalde. Hij nam dan ook halverwege het seizoen geheel terecht de band van me over. Mart was zoals gezegd een leider alhoewel hij dat zelf nog niet altijd zag. Dat was ook wel zijn bescheidenheid. Hij was bere sterk, had een conditie als een beer en straalde een onverzettelijkheid uit waar tegenstanders bij voorbaat al bang voor waren. Daarnaast was hij technisch zeer begaafd en tactisch veel verder dan al zijn leeftijdsgenoten. Hellas hebben we veel te weinig kunnen genieten van zijn kwaliteiten
Peter Tuit mag natuurlijk niet ontbreken in dit lijstje. Ook een beer van een gozer, die ijzer sterk was die al voordat hij scoorde aan het juichen was omdat hij wel wist dat de bal erin ging. Peter was een voetballer die alles gaf, maar ook vaak wel een soort van uitzonderingspositie had. Vooral in de herfst van zijn carrière was bv warmlopen niet aan Peter besteedt. Zo lang mogelijk verzorging in de kleedkamer, zodat hij hooguit nog 10 minuten mee kon doen aan de warming-up. Maar hij leverde eigenlijk wel altijd! Koppend niet te verslaan en als je Peter een bal in de voeten gaf wist je dat zijn tegenstander het directe duel nooit zou winnen. Na Peter Tuit is er in Leens nog maar 1 spits geweest die minstens net zo goed was, maar met Rowan Rozema heb ik helaas niet mogen voetballen. Dat leeftijdsverschil was net even te groot.
Last but not least uiteraard Ronald Ritsema. In alles een mooie voetballer die in alles een tegenpool was van zijn vader Geert die ook jaren in het eerste voetbalde en eiwit ook had kunnen noemen. Ik heb echter met Geert wat minder op prestatieniveau gevoetbald dan met Ronald. Zijn vader was rechtsachter, stijf rechts, kon ontzettend goed koppen en was fameus om zijn passes met buitenkant rechts. Ronald was linksbuiten (midden) had een magistraal linkervoetje, maar had een broertje dood aan koppen. Als je Ronald de bal gaf, wist je bijna zeker dat de bal in de ploeg bleef. Hij speelde nagenoeg alle ballen naar dezelfde kleur. Daarnaast had hij een geweldige voorzet en pikte ook nog vaak zijn doelpuntje mee. Ronald sloeg nooit een training over en liep vaak vooraan. Met deze ijzeren discipline, zijn fluwelen linkerpoot en zijn altijd sportieve gedrag op en om het veld, mag hij zeker niet ontbreken in dit lijstje.
Zoals ik al zei was het lastig. Ik had nog velen kunnen noemen zoals uit de eerste periode bij FC LEO, zoals Peter Batema, Jaap van de Ploeg, Jan Henk van de Lei en Jaap van Straaten. Maar ook uit de tweede periode waarbij het een voorrecht was om met Arjen Fledderman, Klaas Boneschansker, Arne van de Bogert en Harrie Koning te spelen, tot aan de laatste periode met toppers als Edje van der Luit, Erik Kuizenga en Eric Dijkstra. Het geeft maar weer aan dat veel spelers op welke manier dan ook een bepaalde indruk achterlaten en van invloed zijn op je (spel)plezier. Want dat heb ik met nagenoeg alle speler waar ik ooit mee gevoetbald heb wel gehad.
In iedere aflevering komen twee personen aan het woord: (oud-)voetballers, (oud-)trainers die het spel van dichtbij hebben meegemaakt of nog maken . Zij stellen ieder hun persoonlijke top 5, soms een paar meer, samen en nemen de lezer mee in hun verhaal. De rubriek krijgt een vast tempo. Minimaal tweeweeverschieen nieuwe aflevering, waardoor er, althans dat hoop ik oprecht, een stroom aan herinneringen , herkennen nostalgie zal ontstaan .De Top van… wordt geen snelle rubriek, maar eentjeevevoorgaan zitten. Een rubriek die pas bij Puurvoetbalonline: eerlijk persoonlijk en met een groot hart voor het voetbal in het algemeen Welkom bij De Top 5 van…. En wat iets moois aan het worden is.
Ook aan oud-trainer Klaas van der Ploeg vroeg ik naar zijn top 5 van spelers die hij in zijn lange carrière als trainer onder zijn hoede had. Klaas kwam met een divers lijstje waarbij opviel dat er twee spelers zijn die o jonge leeftijd zijn overleden
De top 5 van Klaas van der Ploeg
1. Arne(Bruce) Hoving (Corenos). Arne was een zeer betrouwbare doelman en bezeten van het keepersvak. Later is hij ook als veldspeler zeer waardevol geweest. Een trainingsbeest en een gouden jongen voor het elftal en vereniging.
2.Arjan Ludema(Aduard 2000). Arjan had zijn sporen allang verdiend en was al een paar jaar gestopt bij het eerste elftal. Toch vroeg ik hem of hij nog een seizoen bij een piepjonge eerste onervaren selectie aan wilde sluiten. Arjan stemde gelukkig toe en ontpopte zich als grote broer van 40 jaar voor aankomende talenten als Danny Beerda en Niels Alt met promotie naar de 3e klasse als afsluiting. Helaas is Arjan in 2023 overleden
3.Albert Timmer(Hunsingo). In mijn laatste jaren van mijn spelerscarriere hebben we samen bij Hunsingo gespeeld. Albert was een aankomend talent met een prima balbeheersing en overzicht.
In 1999 was ik trainer van Hunsingo en Albert speler. En nog steeds was hij nog altijd de liefhebber die heerlijk kon ballen. Tevens had ik een prima persoonlijke band met Albert die helaas maar 41 jaar mocht worden.
4..Ferdi de Jonge(Stedum). Ferdi is het type speler die niet altijd opvalt maar onmisbaar is voor een elftal. Als verdedigende middenvelder de poetser/ballenafpakker die je als trainer graag ziet. Maar ook was hij met het hoofd in aanvallend opzicht vaak gevaarlijk. Ferdi ging altijd op trainingen en in wedstrijden voorop in de strijd.
5. Marga Kooi(Corenos) Ik kies voor Marga omdat zij voor mij de verpersoonlijking van het vrouwenvoetbal op het Hogeland is. Vanaf de jaren negentig, toen er nog geen media-aandacht was., speelde zij een rol als talentvolle speelster die altijd volle bak in wedstrijden en trainingen.Zoals meedere speelsters van toen is ,ze te vroeg geboren want nu zou zeker zijn doorgestroomd naar een hoger niveau.
------------------------------------------------------------------------------------------------
Ook de top 5 van Tjipco Werkman heb ik met heel veel plezier gelezen. Plezier wat zorgt dat ik enorm blij met het opstarten van deze rubriek. Een rubriek die zeker een vervolg gaat krijgen want met het groot aantal voetballers/trainers maar ook scheidsrechters die ik ken moet dat lukken.
De top 5 van Tjipco Werkman(oud-voetballer FC LEO)
Mijn 5 beste teamgenoten: Dit is een zeer lastige vraag waar ik ook wel even over heb moeten nadenken. Kill your darlings zegt men ook wel es toch. Maar ik ben toch tot een mooi lijstje gekomen dacht ik zelf.
Ik begin uiteraard achterin. In de A-junioren heb ik mogen voetballen met Roelof Hovius als keeper. Een doelman met ongelooflijk veel talent welk helaas veel te vroeg verloren is gegaan door een ernstige blessure. Roelof was en all-round keeper die ongelooflijke reflexen had op de lijn maar één op één ook goed oog had voor z’n tegenstander en vaak als winnaar uit de strijd kwam. Daarnaast kon de man ook nog eens goed meevoetballen en eind jaren 90 was dat voor een keeper zeer zeldzaam. Hij doorliep ook nog eens een paar selectie-elftallen maar zoals gezegd maakte een kruisbandbleasure veel te vroeg een einde aan zijn keeprscarrière.
Als tweede moet ik ook Dirk Hoogakker noemen. In alles een sierlijke voetballer met een geweldige basistechniek waardoor hij zijn tegenstanders altijd een stapje voor was. Daarnaast was Dirk als mens in het veld een verademing. Hij maakte niet alleen een heel elftal beter, maar liet ook individuele spelers beter tot hun recht komen.
Ondanks het leeftijdsverschil heb ik ook nog de eer gehad om met Mart Buikema te voetballen en dat zelfs als aanvoerder, terwijl Mart in alles een leider uitstraalde. Hij nam dan ook halverwege het seizoen geheel terecht de band van me over. Mart was zoals gezegd een leider alhoewel hij dat zelf nog niet altijd zag. Dat was ook wel zijn bescheidenheid. Hij was bere sterk, had een conditie als een beer en straalde een onverzettelijkheid uit waar tegenstanders bij voorbaat al bang voor waren. Daarnaast was hij technisch zeer begaafd en tactisch veel verder dan al zijn leeftijdsgenoten. Hellas hebben we veel te weinig kunnen genieten van zijn kwaliteiten
Peter Tuit mag natuurlijk niet ontbreken in dit lijstje. Ook een beer van een gozer, die ijzer sterk was die al voordat hij scoorde aan het juichen was omdat hij wel wist dat de bal erin ging. Peter was een voetballer die alles gaf, maar ook vaak wel een soort van uitzonderingspositie had. Vooral in de herfst van zijn carrière was bv warmlopen niet aan Peter besteedt. Zo lang mogelijk verzorging in de kleedkamer, zodat hij hooguit nog 10 minuten mee kon doen aan de warming-up. Maar hij leverde eigenlijk wel altijd! Koppend niet te verslaan en als je Peter een bal in de voeten gaf wist je dat zijn tegenstander het directe duel nooit zou winnen. Na Peter Tuit is er in Leens nog maar 1 spits geweest die minstens net zo goed was, maar met Rowan Rozema heb ik helaas niet mogen voetballen. Dat leeftijdsverschil was net even te groot.
Last but not least uiteraard Ronald Ritsema. In alles een mooie voetballer die in alles een tegenpool was van zijn vader Geert die ook jaren in het eerste voetbalde en eiwit ook had kunnen noemen. Ik heb echter met Geert wat minder op prestatieniveau gevoetbald dan met Ronald. Zijn vader was rechtsachter, stijf rechts, kon ontzettend goed koppen en was fameus om zijn passes met buitenkant rechts. Ronald was linksbuiten (midden) had een magistraal linkervoetje, maar had een broertje dood aan koppen. Als je Ronald de bal gaf, wist je bijna zeker dat de bal in de ploeg bleef. Hij speelde nagenoeg alle ballen naar dezelfde kleur. Daarnaast had hij een geweldige voorzet en pikte ook nog vaak zijn doelpuntje mee. Ronald sloeg nooit een training over en liep vaak vooraan. Met deze ijzeren discipline, zijn fluwelen linkerpoot en zijn altijd sportieve gedrag op en om het veld, mag hij zeker niet ontbreken in dit lijstje.
Zoals ik al zei was het lastig. Ik had nog velen kunnen noemen zoals uit de eerste periode bij FC LEO, zoals Peter Batema, Jaap van de Ploeg, Jan Henk van de Lei en Jaap van Straaten. Maar ook uit de tweede periode waarbij het een voorrecht was om met Arjen Fledderman, Klaas Boneschansker, Arne van de Bogert en Harrie Koning te spelen, tot aan de laatste periode met toppers als Edje van der Luit, Erik Kuizenga en Eric Dijkstra. Het geeft maar weer aan dat veel spelers op welke manier dan ook een bepaalde indruk achterlaten en van invloed zijn op je (spel)plezier. Want dat heb ik met nagenoeg alle speler waar ik ooit mee gevoetbald heb wel gehad.
