Het elftal van oud-doelman Han Bos(vv Kloosterburen
Het was vanmorgen dat ik op bezoek was bij Han en Yvonne Bos, een traditie die een paar keer per jaar plaatsvindt. Tijdens dit bezoek vroeg ik aan de oud-doelman van Kloosterburen naar zijn top 5 van voetballers met wie hij had samengespeeld. De beste doelman die Kloosterburen ooit heeft gehad, liet direct weten dat hij met een top 5 te veel spelers tekort zou doen. Iets waar ik uiteraard begrip voor had en waarop ik direct met het voorstel kwam: stel dan zelf maar een elftal samen uit de spelers met wie jij hebt samengespeeld.
Nadat Han de mooie woorden van zijn oud-teamgenoot Theo Bos in diens top 5 had gelezen, ging de oud-doelman er eens goed voor zitten. „Als doelman kan ik natuurlijk niet mijzelf kiezen. Ik heb uiteraard niet met hem samengespeeld, maar ik kies als doelman Wigbold Bolt. Wigbold is een jaar ouder dan ik en samen waren we na schooltijd vaak aan het voetballen. Wigbold was een prima doelman en speelde in de periode dat hij in militaire dienst zat ook in het eerste elftal. Later is hij naar Viboa gegaan.
In mijn verdediging is zeker plaats voor Bob Bolt. Bob was een centrale verdediger waarop je als doelman kon bouwen. Bob was een voetballende verdediger die ook als aanvaller uit de voeten kon. Cor Leegte was voetballend niet de beste verdediger met wie ik heb gespeeld, maar Cor had de gave om de buitenspelval goed neer te zetten. Daar was hij echt een meester in.Jos Korhorn is ook een voetballer die in mijn team hoort. Jos was ijzersterk, technisch vaardig en had een postuur dat gebouwd was voor een verdediger. Wanneer hij met de bal aan de voet op avontuur ging, kon ik daar oprecht van genieten Hans Gerdez speelde aan de linkerkant op vrijwel alle posities. Overal goed bruikbaar en als teamgenoot een genot om mee te spelen. Waar Hans was, lag de humor nooit ver weg.
Op het middenveld is absoluut plaats voor Gerard Ernens. Gerard is misschien wel de beste voetballer die Kloosterburen heeft voortgebracht. Technisch en tactisch sterk, met een geweldige instelling en een uitstekende aanvoerder.
Wim Vos was een ‘rat’ in het veld. Hij deed alles om een wedstrijd te winnen. En eerlijk: hij kon geweldig voetballen.
Theo Bos was een speler die je miste wanneer hij er niet was. Altijd onopvallend, maar altijd een ruime voldoende. Een speler die een team sterker maakt.
In de aanval speelt Jan Muller op de linkervleugel. Jan was sterk aan de bal en heeft menig doelpunt voor Kloosterburen gescoord. Ook Jan heeft later nog voor Viboa gespeeld.
In de spits is er plaats voor Han Stiekema. Een kopsterke spits die ook fysiek sterk was en daardoor voor een verdediger lastig te bespelen.
Johan Huizer is de rechterspits. Johan had als wapen zijn snelheid, waardoor hij vaak in scoringspositie kwam. Niet alles was raak, maar scorend vermogen had hij zeker.
Dan heb ik Jan Potma nog over en dat wordt mijn wisselspeler. Jan was op meerdere posities inzetbaar en als speler enorm balvast. Door zijn postuur oogde hij langzaam, maar zijn balvastheid en inzicht zorgden altijd voor een goede voortzetting.”
Zo kwam er op een mooie vrijdagochtend een prachtig elftal van coryfeeën uit de historie van Kloosterburen op papier en kwamen er talrijke herinneringen bij de oud-doelman naar boven.
Tussen neus en lippen door vertelt hij dat FC Groningen meerdere keren een poging heeft gewaagd om hem te bewegen naar Groningen te komen. „Ik werkte toen al op het gemeentehuis hier in Kloosterburen en ze belden mij zelfs daar. ik heb dat steeds afgewezen. Ik voelde dat ik daar mentaal niet klaar voor was.”
Wanneer hij dat zo achteloos vertelt, en je weet dat FC Groningen niet de enige club was die van zijn diensten gebruik wilde maken, weet je één ding zeker: Han Bos was gewoon een clubman in hart en nieren.
Nadat Han de mooie woorden van zijn oud-teamgenoot Theo Bos in diens top 5 had gelezen, ging de oud-doelman er eens goed voor zitten. „Als doelman kan ik natuurlijk niet mijzelf kiezen. Ik heb uiteraard niet met hem samengespeeld, maar ik kies als doelman Wigbold Bolt. Wigbold is een jaar ouder dan ik en samen waren we na schooltijd vaak aan het voetballen. Wigbold was een prima doelman en speelde in de periode dat hij in militaire dienst zat ook in het eerste elftal. Later is hij naar Viboa gegaan.
In mijn verdediging is zeker plaats voor Bob Bolt. Bob was een centrale verdediger waarop je als doelman kon bouwen. Bob was een voetballende verdediger die ook als aanvaller uit de voeten kon. Cor Leegte was voetballend niet de beste verdediger met wie ik heb gespeeld, maar Cor had de gave om de buitenspelval goed neer te zetten. Daar was hij echt een meester in.Jos Korhorn is ook een voetballer die in mijn team hoort. Jos was ijzersterk, technisch vaardig en had een postuur dat gebouwd was voor een verdediger. Wanneer hij met de bal aan de voet op avontuur ging, kon ik daar oprecht van genieten Hans Gerdez speelde aan de linkerkant op vrijwel alle posities. Overal goed bruikbaar en als teamgenoot een genot om mee te spelen. Waar Hans was, lag de humor nooit ver weg.
Op het middenveld is absoluut plaats voor Gerard Ernens. Gerard is misschien wel de beste voetballer die Kloosterburen heeft voortgebracht. Technisch en tactisch sterk, met een geweldige instelling en een uitstekende aanvoerder.
Wim Vos was een ‘rat’ in het veld. Hij deed alles om een wedstrijd te winnen. En eerlijk: hij kon geweldig voetballen.
Theo Bos was een speler die je miste wanneer hij er niet was. Altijd onopvallend, maar altijd een ruime voldoende. Een speler die een team sterker maakt.
In de aanval speelt Jan Muller op de linkervleugel. Jan was sterk aan de bal en heeft menig doelpunt voor Kloosterburen gescoord. Ook Jan heeft later nog voor Viboa gespeeld.
In de spits is er plaats voor Han Stiekema. Een kopsterke spits die ook fysiek sterk was en daardoor voor een verdediger lastig te bespelen.
Johan Huizer is de rechterspits. Johan had als wapen zijn snelheid, waardoor hij vaak in scoringspositie kwam. Niet alles was raak, maar scorend vermogen had hij zeker.
Dan heb ik Jan Potma nog over en dat wordt mijn wisselspeler. Jan was op meerdere posities inzetbaar en als speler enorm balvast. Door zijn postuur oogde hij langzaam, maar zijn balvastheid en inzicht zorgden altijd voor een goede voortzetting.”
Zo kwam er op een mooie vrijdagochtend een prachtig elftal van coryfeeën uit de historie van Kloosterburen op papier en kwamen er talrijke herinneringen bij de oud-doelman naar boven.
Tussen neus en lippen door vertelt hij dat FC Groningen meerdere keren een poging heeft gewaagd om hem te bewegen naar Groningen te komen. „Ik werkte toen al op het gemeentehuis hier in Kloosterburen en ze belden mij zelfs daar. ik heb dat steeds afgewezen. Ik voelde dat ik daar mentaal niet klaar voor was.”
Wanneer hij dat zo achteloos vertelt, en je weet dat FC Groningen niet de enige club was die van zijn diensten gebruik wilde maken, weet je één ding zeker: Han Bos was gewoon een clubman in hart en nieren.
