April : De maand van Eext
April was in zondag 5D zonder twijfel de maand van Eext. Een periode waarin de ploeg liet zien wat er mogelijk is wanneer inzet, vertrouwen en ritme samenkomen. In vier gespeelde duels werden drie overwinningen geboekt en eenmaal werd er gelijkgespeeld. Cijfers die er mogen zijn en die bovendien het gevoel bevestigen dat er dit seizoen misschien wel meer in had gezeten voor de formatie van trainer Herman Bats.
Het contrast met andere fases in het seizoen is daarbij opvallend. Vooral in de periode vanaf begin oktober tot en met eind maart wist Eext niet altijd dezelfde stabiliteit te vinden. Daar zijn, zoals zo vaak in het amateurvoetbal, voldoende verklaringen voor te bedenken. De wintermaanden, met hun gure weersomstandigheden en donkere avonden, zorgen er nu eenmaal voor dat de trainingsopkomst onder druk komt te staan. Dat is geen typisch Eexter probleem, maar iets wat bij vrijwel iedere club speelt.
Toch weet iedereen die ooit zelf op het veld heeft gestaan dat minder trainen vrijwel automatisch leidt tot minder constante prestaties. Ritme verdwijnt, automatismen vervagen en het verschil wordt dan vaak gemaakt op details. Juist daarom maakt de sterke aprilmaand van Eext indruk. Het laat zien dat wanneer de groep compleet is en de trainingsintensiteit omhooggaat, de resultaten volgen.
Drie overwinningen en een gelijkspel geven niet alleen punten op de ranglijst, maar ook vertrouwen in de spelersgroep. En laten we eerlijk zijn: zulke resultaten zorgen er ook voor dat je als speler nét wat lekkerder het plaatselijke café binnenstapt. Voor even ben je dan de ‘local hero’ van Eext. De gesprekken aan de bar gaan over die belangrijke goal, die beslissende tackle of die knappe overwinning. Het is een wereld van verschil met de weken waarin het minder loopt en er juist kritische geluiden klinken.
Met nog twee wedstrijden te gaan staat Eext momenteel op een verdienstelijke vijfde plaats. Een positie die respect afdwingt, maar tegelijkertijd ook een beetje wringt. Want gezien de kwaliteiten in de selectie en de recente vorm, had een hogere klassering zeker tot de mogelijkheden behoord. Dat maakt het seizoen er één van gemengde gevoelens: trots op wat er is neergezet, maar ook het besef dat er meer in zat.
Komende zondag staat er opnieuw een interessant duel op het programma. Eext neemt het op tegen GKC in wat tevens de laatste thuiswedstrijd zal zijn van trainer Herman Bats. Na vier seizoenen neemt hij afscheid van de club om zijn trainersloopbaan voort te zetten bij vv Pekela. Het duel krijgt daarmee automatisch een extra lading.
Voor Bats is het niet zomaar een wedstrijd. Tegenstander GKC wordt geleid door Bert Jan ten Hof, een trainer met wie hij een goede band onderhoudt. Juist dat maakt de ontmoeting bijzonder. Vriendschap of niet, eenmaal op het veld telt maar één ding: winnen. En wie Bats een beetje kent, weet dat hij zijn laatste thuiswedstrijd in Eext absoluut niet wil afsluiten met een nederlaag. Zeker niet tegen een bekende collega.
De spelers zullen zich daar ongetwijfeld van bewust zijn. Niet alleen spelen ze voor zichzelf en voor de club, maar ook een beetje voor hun vertrekkende trainer. Het zou een passend afscheid zijn om de thuisfans nog één keer te trakteren op een overwinning. Een duel waarin strijd, beleving en resultaat samenkomen ,precies zoals het publiek dat graag ziet.
De recente wedstrijd tegen KSC onderstreepte in ieder geval dat Eext in vorm is. Met doelpunten van Wilco Stolwijk en Berni Nijhof werd een 2-1 overwinning geboekt. Een verdiend resultaat dat opnieuw het vertrouwen een boost gaf. Tegelijkertijd had die uitslag ook gevolgen elders in de competitie, want door deze overwinning kroonde DVC’59 zich tot kampioen.
Het zijn de momenten die het amateurvoetbal zo mooi maken. Verschillende belangen die door elkaar heen lopen, teams die strijden voor hun eigen doelen, terwijl uitslagen op andere velden bepalend kunnen zijn voor een titel of nacompetitieplek.
Voor Eext ligt de focus nu volledig op een sterke afsluiting van het seizoen. Twee wedstrijden waarin nog zes punten te verdienen zijn en waarin de ploeg kan laten zien dat de vorm van april geen toeval is. Een goede eindklassering ligt binnen handbereik en zou een mooie beloning zijn voor het werk dat dit seizoen is verricht.
Daarnaast zal er ongetwijfeld ook al voorzichtig vooruitgekeken worden naar het volgende seizoen. Een nieuwe trainer, mogelijk enkele veranderingen in de selectie, maar hopelijk met behoud van de positieve lijn die in april is ingezet.
Voor nu staat echter alles in het teken van zondag. Het laatste thuisoptreden van Herman Bats, een duel met extra emotie en betekenis, en opnieuw de kans om te laten zien wat Eext in huis heeft. Eén ding is zeker: de telefoon zal zondagavond niet stil blijven. En eerlijk gezegd ben ik nu al benieuwd naar dat gesprek.
Het contrast met andere fases in het seizoen is daarbij opvallend. Vooral in de periode vanaf begin oktober tot en met eind maart wist Eext niet altijd dezelfde stabiliteit te vinden. Daar zijn, zoals zo vaak in het amateurvoetbal, voldoende verklaringen voor te bedenken. De wintermaanden, met hun gure weersomstandigheden en donkere avonden, zorgen er nu eenmaal voor dat de trainingsopkomst onder druk komt te staan. Dat is geen typisch Eexter probleem, maar iets wat bij vrijwel iedere club speelt.
Toch weet iedereen die ooit zelf op het veld heeft gestaan dat minder trainen vrijwel automatisch leidt tot minder constante prestaties. Ritme verdwijnt, automatismen vervagen en het verschil wordt dan vaak gemaakt op details. Juist daarom maakt de sterke aprilmaand van Eext indruk. Het laat zien dat wanneer de groep compleet is en de trainingsintensiteit omhooggaat, de resultaten volgen.
Drie overwinningen en een gelijkspel geven niet alleen punten op de ranglijst, maar ook vertrouwen in de spelersgroep. En laten we eerlijk zijn: zulke resultaten zorgen er ook voor dat je als speler nét wat lekkerder het plaatselijke café binnenstapt. Voor even ben je dan de ‘local hero’ van Eext. De gesprekken aan de bar gaan over die belangrijke goal, die beslissende tackle of die knappe overwinning. Het is een wereld van verschil met de weken waarin het minder loopt en er juist kritische geluiden klinken.
Met nog twee wedstrijden te gaan staat Eext momenteel op een verdienstelijke vijfde plaats. Een positie die respect afdwingt, maar tegelijkertijd ook een beetje wringt. Want gezien de kwaliteiten in de selectie en de recente vorm, had een hogere klassering zeker tot de mogelijkheden behoord. Dat maakt het seizoen er één van gemengde gevoelens: trots op wat er is neergezet, maar ook het besef dat er meer in zat.
Komende zondag staat er opnieuw een interessant duel op het programma. Eext neemt het op tegen GKC in wat tevens de laatste thuiswedstrijd zal zijn van trainer Herman Bats. Na vier seizoenen neemt hij afscheid van de club om zijn trainersloopbaan voort te zetten bij vv Pekela. Het duel krijgt daarmee automatisch een extra lading.
Voor Bats is het niet zomaar een wedstrijd. Tegenstander GKC wordt geleid door Bert Jan ten Hof, een trainer met wie hij een goede band onderhoudt. Juist dat maakt de ontmoeting bijzonder. Vriendschap of niet, eenmaal op het veld telt maar één ding: winnen. En wie Bats een beetje kent, weet dat hij zijn laatste thuiswedstrijd in Eext absoluut niet wil afsluiten met een nederlaag. Zeker niet tegen een bekende collega.
De spelers zullen zich daar ongetwijfeld van bewust zijn. Niet alleen spelen ze voor zichzelf en voor de club, maar ook een beetje voor hun vertrekkende trainer. Het zou een passend afscheid zijn om de thuisfans nog één keer te trakteren op een overwinning. Een duel waarin strijd, beleving en resultaat samenkomen ,precies zoals het publiek dat graag ziet.
De recente wedstrijd tegen KSC onderstreepte in ieder geval dat Eext in vorm is. Met doelpunten van Wilco Stolwijk en Berni Nijhof werd een 2-1 overwinning geboekt. Een verdiend resultaat dat opnieuw het vertrouwen een boost gaf. Tegelijkertijd had die uitslag ook gevolgen elders in de competitie, want door deze overwinning kroonde DVC’59 zich tot kampioen.
Het zijn de momenten die het amateurvoetbal zo mooi maken. Verschillende belangen die door elkaar heen lopen, teams die strijden voor hun eigen doelen, terwijl uitslagen op andere velden bepalend kunnen zijn voor een titel of nacompetitieplek.
Voor Eext ligt de focus nu volledig op een sterke afsluiting van het seizoen. Twee wedstrijden waarin nog zes punten te verdienen zijn en waarin de ploeg kan laten zien dat de vorm van april geen toeval is. Een goede eindklassering ligt binnen handbereik en zou een mooie beloning zijn voor het werk dat dit seizoen is verricht.
Daarnaast zal er ongetwijfeld ook al voorzichtig vooruitgekeken worden naar het volgende seizoen. Een nieuwe trainer, mogelijk enkele veranderingen in de selectie, maar hopelijk met behoud van de positieve lijn die in april is ingezet.
Voor nu staat echter alles in het teken van zondag. Het laatste thuisoptreden van Herman Bats, een duel met extra emotie en betekenis, en opnieuw de kans om te laten zien wat Eext in huis heeft. Eén ding is zeker: de telefoon zal zondagavond niet stil blijven. En eerlijk gezegd ben ik nu al benieuwd naar dat gesprek.
