Zondag 5B: gelijke monniken, gelijke kappen?

Er zijn van die momenten waarop je tijdens het scrollen langs de bekende voetbalsites ineens iets tegenkomt waarvan je denkt: wacht eens even, wat gebeurt hier eigenlijk? Dat overkwam mij vanmorgen toen mijn oog viel op de stand in de zondag 5B. Een competitie waarin na acht speelronden eigenlijk al nauwelijks meer sprake lijkt te zijn van een echte titelstrijd. Niet omdat de concurrentie tekortschiet, maar omdat één ploeg de rest inmiddels op een behoorlijke achterstand heeft gezet.



Italian Boys, dat dit seizoen is teruggekeerd in het standaardvoetbal, heeft vanaf de eerste speeldag geen enkele twijfel laten bestaan over de sportieve ambities. Acht wedstrijden gespeeld, de volle buit binnen en inmiddels een voorsprong opgebouwd die voor de overige ploegen in deze klasse weinig reden tot optimisme geeft. Alleen Gieterveen, Bellingwolde en Bareveld bevinden zich nog enigszins binnen bereik voor de resterende periodetitel. Voor de rest lijkt het seizoen, al vroegtijdig een afgesloten hoofdstuk.

Natuurlijk verdient een ploeg die haar wedstrijden wint alle complimenten. Daarover mag geen misverstand bestaan. Je kunt een team moeilijk kwalijk nemen dat het goed voetbal speelt, punten verzamelt en daarmee bovenaan staat. Sportief gezien is dat precies waarvoor je aan een competitie begint. Maar daarmee is niet gezegd dat je geen vragen mag stellen bij de omstandigheden waaronder zo'n competitie wordt afgewerkt. Want laten we eerlijk zijn: wat blijft er voor de overige verenigingen in zondag 5B nog over?

De eerste periodetitel gaat naar Italian Boys te gaan. Daarmee blijft er voor de andere clubs nog één periodetitel over om voor te strijden. Eén prijs, terwijl er meerdere verenigingen zijn die gedurende een heel seizoen hun best doen om iets moois neer te zetten. De kampioensrace lijkt al beslist voordat het seizoen goed en wel op gang is gekomen en ook de mogelijkheden om iets te bereiken, worden door in totaal twee periodes behoorlijk beperkt. Dat is nogal wat voor een competitie die juist bedoeld is om clubs op een zo eerlijk en gelijkwaardig mogelijke manier tegen elkaar te laten voetballen.

Op verschillende sportcomplexen hoor je inmiddels geluiden over de terugkeer van Italian Boys. Geluiden die niet allemaal even positief zijn en die, zo blijkt uit gesprekken langs de lijn en in de kantine, bij meerdere verenigingen leven. Het zou te gemakkelijk zijn om die signalen zomaar af te doen als jaloezie omdat een ploeg toevallig veel beter presteert dan de rest. Natuurlijk kan sportieve overmacht irritatie oproepen. Verliezen hoort bij voetbal en soms is een tegenstander simpelweg een maatje te groot. Maar wanneer er op meerdere plekken vragen en bedenkingen ontstaan, zou het dan niet verstandig zijn dat de KNVB daar eens serieus naar kijkt? Niet om een club bij voorbaat te veroordelen. Niet om een ploeg die haar wedstrijden wint te bestraffen. En zeker niet om op basis van verhalen uit de wandelgangen conclusies te trekken. Maar wel om te onderzoeken of de uitgangspunten voor iedereen gelijk zijn geweest en of de competitie op een manier wordt afgewerkt die recht doet aan alle deelnemende verenigingen. Want daar draait het uiteindelijk om: gelijke kansen en duidelijke regels.

De KNVB heeft als organisator van de competities niet alleen de taak om wedstrijden op het programma te zetten en uitslagen te verwerken. De bond moet er ook voor zorgen dat verenigingen erop kunnen vertrouwen dat de competitie eerlijk verloopt. Dat betekent dat vragen en signalen serieus genomen moeten worden, ongeacht de naam of reputatie van een vereniging.

.Wanneer een ploeg na acht wedstrijden al zo'n voorsprong heeft opgebouwd dat de rest vooral nog om één resterende periodetitel lijkt te spelen, mag je best kritisch kijken naar de situatie. Niet omdat een grote voorsprong automatisch verdacht is, maar omdat het amateurvoetbal gebaat is bij transparantie. Zeker wanneer er bij meerdere clubs vragen leven.

Het zou de KNVB dan ook sieren wanneer men niet afwacht tot de onvrede verder groeit, maar zelf initiatief neemt. Kijk naar de feiten, onderzoek eventuele signalen en geef duidelijkheid wanneer daar aanleiding toe bestaat. Daarmee doe je niet alleen de overige clubs een plezier, maar uiteindelijk ook Italian Boys zelf. Want ook die vereniging heeft er niets aan wanneer haar sportieve prestaties voortdurend worden omgeven door discussies en twijfels.

Het amateurvoetbal draait om meer dan alleen winnen. Het draait om verenigingen, vrijwilligers, spelers, supporters en de onderlinge verhoudingen die het voetbal zo bijzonder maken. Clubs steken tijd, geld en energie in hun eerste elftal. Ze willen presteren, promoveren en ergens naartoe werken. Dat wordt een stuk lastiger wanneer het gevoel ontstaat dat de uitgangspositie niet voor iedereen hetzelfde is.

Nogmaals: Italian Boys heeft na acht wedstrijden de maximale score behaald. Dat is een sportieve prestatie die op zichzelf staat. Maar de KNVB moet zich wel afvragen of de huidige situatie in zondag 5B aanleiding geeft om bepaalde zaken nader te bekijken.

Want als er één ding is waar het amateurvoetbal behoefte aan heeft, dan is het duidelijkheid. Geen geruchten, geen gefluister langs de lijn en geen discussies die van kantine naar kantine worden meegenomen. Gewoon openheid van zaken en dezelfde maatstaven voor iedere vereniging. Uiteindelijk is dat toch niet te veel gevraagd?

Of moeten de overige clubs in zondag 5B maar accepteren dat hun seizoen voor een groot deel al na acht wedstrijden is teruggebracht tot een strijd om één resterende periodetitel? Wat mij betreft mag de KNVB zich deze vraag best eens aantrekken. Want ook in zondag 5B geldt: gelijke monniken, gelijke kappen.