Een mooie zaterdagmorgen in Garmerwolde

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten


Er zijn van die dagen waarop je na het bezoeken van een voetbalwedstrijd, of in dit geval een reeks wedstrijden, met een glimlach naar huis rijdt. Dagen waarop het niet alleen om de uitslagen gaat, maar vooral om de sfeer, de beleving en het plezier dat van het veld afspat. Zaterdag 18 april was zo’n dag. In Garmerwolde beleefde ik een prachtige voetbalmorgen die mij nog wel even bij zal blijven.

logo

Op het sportcomplex van GEO stonden de JO7-teams van GEO, Farmsum en GVAV Rapiditas JO7-3 tegenover elkaar in een toernooivorm. Jongens van zes, misschien zeven jaar oud, die nog maar net komen kijken in de voetbalwereld, maar nu al laten zien waar het in de kern om draait: plezier, samen spelen en respect voor elkaar. Het was een toernooi zoals je hoopt dat elk jeugdtoernooi is. Natuurlijk werd er fanatiek gevoetbald. Natuurlijk wilden de kinderen winnen. Maar wat deze ochtend bijzonder maakte, was alles wat er omheen gebeurde. Of eigenlijk: wat er juist níet gebeurde.

Langs de lijn geen schreeuwende ouders of grootouders die hun frustraties of ambities projecteerden op de kinderen. Geen overdreven coaching vanaf de zijlijn, geen negatieve opmerkingen richting scheidsrechter of tegenstanders. In plaats daarvan hoorde je aanmoedigingen, applaus en vooral veel gelach. De begeleiding van alle teams was positief en betrokken, zonder de kinderen te overladen met druk of verwachtingen.

Het is tegenwoordig helaas niet vanzelfsprekend. Je hoort en leest steeds vaker dat het bij jeugdwedstrijden uit de hand loopt. Dat ouders zich misdragen, dat er discussies ontstaan en dat het plezier soms ver te zoeken is. Juist daarom viel deze ochtend zo op. Op het kunstgrasveld in Garmerwolde leek het alsof iedereen begreep waar het écht om ging. Natuurlijk werden de spelers aangemoedigd. Dat hoort er ook bij. We zitten inderdaad niet stilletjes in een wachtkamer bij de dokter; we staan langs een voetbalveld waar beleving en emotie deel uitmaken van het spel. Maar er was een gezonde balans. Aanmoedigingen waren positief, gericht op inzet en plezier, niet op fouten of resultaat.

Ook de spelertjes zelf droegen bij aan de fijne sfeer. Er werd sportief gespeeld, er werd geholpen als iemand viel, en er werd na afloop netjes handen geschud. Kleine gebaren, maar ze zeggen veel. Je zag kinderen die genoten, die leerden en die samen iets moois neerzetten. Voor Tim en zijn teamgenoten werd het bovendien ook sportief gezien een geslaagde ochtend. Er werd met 1-0 verloren van GEO in een spannende wedstrijd waarin beide teams aan elkaar gewaagd waren. Daarna volgde een mooie 5-3 overwinning op GVAV Rapiditas JO7-3, een duel waarin het spelplezier duidelijk zichtbaar was. Tot slot werd Farmsum met 7-1 verslagen, een wedstrijd waarin alles leek te lukken en het team goed samenspeelde.

Maar eerlijk is eerlijk: de uitslagen waren deze ochtend bijzaak. Wat bleef hangen, was het gevoel. Het gevoel van een ochtend waarop alles klopte. Waar kinderen kind konden zijn, waar voetbal draaide om plezier en ontwikkeling, en waar volwassenen hun rol begrepen en op de juiste manier invulden. Het zijn dit soort momenten die laten zien hoe waardevol sport kan zijn. Niet alleen als fysieke activiteit, maar ook als sociaal platform. Een plek waar kinderen leren samenwerken, omgaan met winst en verlies, en respect hebben voor anderen. En minstens zo belangrijk: een plek waar ze onbezorgd plezier kunnen maken. Toen ik na afloop weer naar huis reed, dacht ik terug aan wat ik had gezien. Aan de lachende gezichten, de sportieve gebaren en de ontspannen sfeer langs de lijn. Het gaf een gevoel van hoop. Hoop dat dit geen uitzondering hoeft te zijn, maar juist de norm kan worden. Als we allemaal ,ouders, coaches, toeschouwers ,blijven beseffen wat echt belangrijk is, dan kunnen er nog veel meer van dit soort zaterdagochtenden ontstaan. Ochtenden zoals die in Garmerwolde, waar voetbal weer gewoon voetbal was. Waar plezier centraal stond en waar iedereen, jong en oud, met een goed gevoel op terug kan kijken. Een mooie zaterdagmorgen dus. Misschien wel precies zoals voetbal bedoeld is.