Man van de wedstrijd::18-jarige scheidsrechter Boerma ..
Iedere voetballiefhebber kent het ritueel. Na afloop van een wedstrijd, op de fiets richting huis of achter het stuur van de auto, wordt het duel nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels, de doelpunten. En steevast komt die ene vraag voorbij: wie was vandaag de man van de wedstrijd? Soms is dat de spits met een schitterende goal of een beslissende assist. Soms de verdediger die alles wegkopt wat los en vast zit en zijn directe tegenstander tot wanhoop drijft. En heel af en toe is het een middenvelder. Zo’n speler die zich in stilte kapot werkt, nauwelijks in de statistieken terug te vinden is, maar wiens afwezigheid je onmiddellijk zou voelen. De spelers die trainers koesteren, maar die na afloop vaak onopgemerkt richting kleedkamer verdwijnen. En soms is het ook de scheidsrechter die de man van de wedstrijd is.
Na de nodige excuses vanuit de trainersgilde rond het eerste elftal van Usquert werd er zondagmiddag, weer samen met voetbalvriend Jur Smit, koers gezet naar het sportpark van Usquert. Daar kreeg de plaatselijke hoofdmacht bezoek van de theoretische koploper Groen Geel. De Stadjers hebben namelijk drie duels meer gespeeld, maar staan maar vijf punten voor op het op de tweede plaats staande Farmsum. Dat maakt de ranglijst op zijn zachtst gezegd interessant en zorgt ervoor dat iedere wedstrijd in deze fase van de competitie extra gewicht krijgt.
Het duel in Usquert stond onder leiding van J.G. Boerma uit Annen. Een jonge scheidsrechter, want de student, die sinds kort van Annen naar Groningen is verhuisd, was pas achttien jaar oud. Toch floot hij al geruime tijd jeugdwedstrijden en had hij besloten zijn eigen voetbalcarrière in te ruilen voor een loopbaan als scheidsrechter bij de KNVB. Dat is een keuze die respect verdient, want fluiten is tegenwoordig niet altijd de meest dankbare taak binnen het voetbal.
In Usquert liep er bovendien iemand van de KNVB langs de lijn mee. Zo iemand waar je als neutrale toeschouwer al een beetje jeuk van krijgt, laat staan als beginnende scheidsrechter. Een jonge arbiter die juist gebaat is bij een beetje rust en vertrouwen. Iemand die hem het gevoel geeft dat hij fouten mag maken, omdat dat nu eenmaal bij leren hoort.
In de wedstrijd deed de jonge arbiter natuurlijk niet alles goed. Dat kan ook bijna niet, zeker niet op deze leeftijd en op dit niveau. Maar hij deed vooral heel veel wél goed. Hij bleef rustig, hield overzicht en liet zich niet gek maken door commentaar vanaf de zijlijn of vanaf het veld. Dat zijn kwaliteiten die je niet iedere week bij een scheidsrechter tegenkomt, laat staan bij iemand die nog maar achttien jaar is.
Voetbalwedstrijden in het amateurvoetbal kunnen soms grillig zijn. Een duel kan plotseling kantelen door een stevige overtreding, een discutabele beslissing of simpelweg door emotie. Juist op dat soort momenten is het belangrijk dat een scheidsrechter de controle behoudt. En dat lukte Boerma verrassend goed. Hij koos zijn momenten om streng op te treden, maar liet waar mogelijk ook gewoon doorspelen. Dat zorgde ervoor dat het duel tempo hield en dat beide ploegen konden blijven voetballen.
De ‘oude rot’ langs de lijn zal tijdens het evaluatiegesprek na afloop ongetwijfeld een paar op- en aanmerkingen hebben gehad. Dat mag ook en dat moet zelfs. Iemand die beter wil worden, heeft feedback nodig. Zeker in een vak als scheidsrechter, waar ervaring vaak het verschil maakt tussen een goede en een uitstekende wedstrijdleiding.
Toch had een iets andere strategie van diezelfde ‘oude rot’ naar mijn idee beter gewerkt. In plaats van als een soort ‘sneaky’ nobody door het kleedkamercomplex van Usquert te struinen, op zoek naar een moment om zijn oordeel te vellen, had een open en ontspannen benadering misschien meer effect gehad. Een jonge scheidsrechter groeit namelijk niet alleen van kritiek, maar ook van vertrouwen.
Want laten we eerlijk zijn: wie als achttienjarige een seniorenwedstrijd in het amateurvoetbal in goede banen weet te leiden, verdient op zijn minst een compliment. Niet omdat alles perfect ging, maar omdat hij het aandurfde, verantwoordelijkheid nam en het grootste deel van de wedstrijd gewoon prima floot.
En zo kom je na afloop, onderweg naar huis, toch weer uit bij die ene vraag: wie was vandaag de man van de wedstrijd? Was het de spits die scoorde? De verdediger die alles opruimde? Of misschien toch die onvermoeibare middenvelder die het spel aan elkaar smeedde?
Zondagmiddag in Usquert was het voor mij iemand anders.
Een jonge scheidsrechter die uit Annen naar Groningen was verhuisd.
Na de nodige excuses vanuit de trainersgilde rond het eerste elftal van Usquert werd er zondagmiddag, weer samen met voetbalvriend Jur Smit, koers gezet naar het sportpark van Usquert. Daar kreeg de plaatselijke hoofdmacht bezoek van de theoretische koploper Groen Geel. De Stadjers hebben namelijk drie duels meer gespeeld, maar staan maar vijf punten voor op het op de tweede plaats staande Farmsum. Dat maakt de ranglijst op zijn zachtst gezegd interessant en zorgt ervoor dat iedere wedstrijd in deze fase van de competitie extra gewicht krijgt.
Het duel in Usquert stond onder leiding van J.G. Boerma uit Annen. Een jonge scheidsrechter, want de student, die sinds kort van Annen naar Groningen is verhuisd, was pas achttien jaar oud. Toch floot hij al geruime tijd jeugdwedstrijden en had hij besloten zijn eigen voetbalcarrière in te ruilen voor een loopbaan als scheidsrechter bij de KNVB. Dat is een keuze die respect verdient, want fluiten is tegenwoordig niet altijd de meest dankbare taak binnen het voetbal.
In Usquert liep er bovendien iemand van de KNVB langs de lijn mee. Zo iemand waar je als neutrale toeschouwer al een beetje jeuk van krijgt, laat staan als beginnende scheidsrechter. Een jonge arbiter die juist gebaat is bij een beetje rust en vertrouwen. Iemand die hem het gevoel geeft dat hij fouten mag maken, omdat dat nu eenmaal bij leren hoort.
In de wedstrijd deed de jonge arbiter natuurlijk niet alles goed. Dat kan ook bijna niet, zeker niet op deze leeftijd en op dit niveau. Maar hij deed vooral heel veel wél goed. Hij bleef rustig, hield overzicht en liet zich niet gek maken door commentaar vanaf de zijlijn of vanaf het veld. Dat zijn kwaliteiten die je niet iedere week bij een scheidsrechter tegenkomt, laat staan bij iemand die nog maar achttien jaar is.
Voetbalwedstrijden in het amateurvoetbal kunnen soms grillig zijn. Een duel kan plotseling kantelen door een stevige overtreding, een discutabele beslissing of simpelweg door emotie. Juist op dat soort momenten is het belangrijk dat een scheidsrechter de controle behoudt. En dat lukte Boerma verrassend goed. Hij koos zijn momenten om streng op te treden, maar liet waar mogelijk ook gewoon doorspelen. Dat zorgde ervoor dat het duel tempo hield en dat beide ploegen konden blijven voetballen.
De ‘oude rot’ langs de lijn zal tijdens het evaluatiegesprek na afloop ongetwijfeld een paar op- en aanmerkingen hebben gehad. Dat mag ook en dat moet zelfs. Iemand die beter wil worden, heeft feedback nodig. Zeker in een vak als scheidsrechter, waar ervaring vaak het verschil maakt tussen een goede en een uitstekende wedstrijdleiding.
Toch had een iets andere strategie van diezelfde ‘oude rot’ naar mijn idee beter gewerkt. In plaats van als een soort ‘sneaky’ nobody door het kleedkamercomplex van Usquert te struinen, op zoek naar een moment om zijn oordeel te vellen, had een open en ontspannen benadering misschien meer effect gehad. Een jonge scheidsrechter groeit namelijk niet alleen van kritiek, maar ook van vertrouwen.
Want laten we eerlijk zijn: wie als achttienjarige een seniorenwedstrijd in het amateurvoetbal in goede banen weet te leiden, verdient op zijn minst een compliment. Niet omdat alles perfect ging, maar omdat hij het aandurfde, verantwoordelijkheid nam en het grootste deel van de wedstrijd gewoon prima floot.
En zo kom je na afloop, onderweg naar huis, toch weer uit bij die ene vraag: wie was vandaag de man van de wedstrijd? Was het de spits die scoorde? De verdediger die alles opruimde? Of misschien toch die onvermoeibare middenvelder die het spel aan elkaar smeedde?
Zondagmiddag in Usquert was het voor mij iemand anders.
Een jonge scheidsrechter die uit Annen naar Groningen was verhuisd.
