Kloosterburen-Zeester dinsdag 10 maart aanvang 19.30 uur
Het woord verbazing viel dit weekend in meerdere opzichten. Verbazing over uitslagen, verbazing over beslissingen, verbazing over randzaken. Maar niets , werkelijk niets, kan tippen aan mijn verbazing die ontstond toen de KNVB met een bloedserieus gezicht meldde een nieuwe speeldatum te hebben gevonden voor het duel der duels in zaterdag 5E: Kloosterburen – Zeester. Een wedstrijd waar de belangen groter zijn dan welke kwartfinale Champions League dan ook. Niet omdat er miljoenen op het spel staan, maar omdat hier nog iets telt wat in Zeist al jaren zoek is: clubgevoel, dorpstrots en de heilige overtuiging dat voetbal van de leden is.
De KNVB vond een datum. Dinsdag 10 maart. Aanvang: 19.30 uur.
En daar ging het licht uit. Letterlijk én figuurlijk.
Want terwijl de bond zichzelf waarschijnlijk op de schouder klopte, kijk ons eens adequaat zijn ,vergat men één klein, futiel detail: op sportpark Westerklooster staat geen lichtinstallatie. Nul. Nada. Geen lamp, geen paal, geen schakelaar. Het wordt er na zonsondergang gewoon… donker. Zoals dat gaat in Groningen.
Voor een duel met een aanvangstijd van 19.30 uur is dat misschien, héél misschien, handig om even te checken.
Maar goed, we hebben het hier over de KNVB. De bond die officieel “voor zijn leden” is, maar in de wandelgangen al jaren bekendstaat als de instantie die vooral voor zichzelf werkt. Een bond die inmiddels zo ver van het amateurvoetbal afstaat dat je je afvraagt of iemand in Zeist of Zwolle überhaupt nog weet hoe een dorpskantine ruikt.
Want laten we eerlijk zijn: dit is geen vergissing meer, dit is beleid. Of beter gezegd: het totale gebrek daaraan.
Natuurlijk, voor 90 procent is het allemaal om te lachen. ESPN dat zogenaamd live uitzendt, presentatoren “uit een speeltuin geplukt”, het woord kraker dat harder kraakt dan het gravelpad op Westerklooster. Prima. Humor hoort erbij.
Maar die datum en dat tijdstip? Die zijn bloedserieus.
En dan komt onvermijdelijk het antwoord uit Zeist, pardon, Zwolle, dat iedereen nu al kan uittekenen: “Zoek maar een complex in de buurt waar wel een lichtinstallatie is.”
Alsof je tegen Feyenoord zegt: Joh, De Kuip is even lastig, speel maar in Spijkenisse.
Want nee, een alternatief complex is geen oplossing. Niet voor dit duel. Niet voor deze competitie. Niet voor het amateurvoetbal. Kloosterburen – Zeester hoort op Westerklooster. Punt. Met alles wat daarbij hoort: de lijnrechters met koude handen, de vaste supporters op dezelfde plek, de kantine waar na afloop wordt nagepraat alsof het leven ervan afhangt. Dát is voetbal. Niet op een grasveld verderop onder lampen die harder schijnen dan het inzicht in Zeist.
Maar daar wringt precies de schoen. In Zeist – of Zwolle, maakt eigenlijk niet meer uit – werkt men met Excelsheets, schema’s en vinkjes. Niet met gevoel. Niet met realiteit. Niet met de mensen die elke zaterdag hun auto starten om een vijfdeklasser te volgen alsof het hun religie is.
Het seizoen verlengen? Onbespreekbaar. Dat zou betekenen dat er iemand moet nadenken, moet plannen, misschien zelfs – huiver – moet werken. En dat is iets wat de KNVB al lichtjaren geleden uit het takenpakket heeft geschrapt.
Dus schuift men. Plant men. Beslist men. Zonder één seconde stil te staan bij de gevolgen. Zonder te bellen. Zonder te kijken. Zonder te luisteren.
Gisteren plaatste ik het affiche op de social media. En één reactie sprong eruit:
“Echt, daar bij de KNVB zit ook niet 1 met een hersencel die werkt.”
Hard? Zeker. Onvriendelijk? Absoluut. Maar eerlijk? Pijnlijk eerlijk.
Want week na week wordt het beeld bevestigd: een bond die niet begrijpt wat er speelt, omdat ze niet meer wíllen begrijpen wat er speelt. Een bond die amateurclubs behandelt als lastige bijzaak, terwijl zij de ruggengraat van het Nederlandse voetbal vormen.
Dit is geen incident. Dit is een chronisch probleem. De KNVB is de verbinding met haar leden kwijt. En erger nog: het lijkt ze niets te kunnen schelen.
Dus ja, dinsdag 10 maart, 19.30 uur. We weten allemaal hoe dit afloopt. Westerklooster in het donker. Een oplossing die geen oplossing is. En een bond die weer een stap verder afdrijft van de mensen voor wie ze zegt te bestaan.
Misschien wordt het tijd dat de KNVB zich eens afvraagt: voor wie doen we dit eigenlijk?
Want als het antwoord niet “de clubs” is, dan is het misschien beter om dat ook gewoon eerlijk toe te geven. Dat zou, voor het eerst in jaren, pas echt verhelderend zijn.
De KNVB vond een datum. Dinsdag 10 maart. Aanvang: 19.30 uur.
En daar ging het licht uit. Letterlijk én figuurlijk.
Want terwijl de bond zichzelf waarschijnlijk op de schouder klopte, kijk ons eens adequaat zijn ,vergat men één klein, futiel detail: op sportpark Westerklooster staat geen lichtinstallatie. Nul. Nada. Geen lamp, geen paal, geen schakelaar. Het wordt er na zonsondergang gewoon… donker. Zoals dat gaat in Groningen.
Voor een duel met een aanvangstijd van 19.30 uur is dat misschien, héél misschien, handig om even te checken.
Maar goed, we hebben het hier over de KNVB. De bond die officieel “voor zijn leden” is, maar in de wandelgangen al jaren bekendstaat als de instantie die vooral voor zichzelf werkt. Een bond die inmiddels zo ver van het amateurvoetbal afstaat dat je je afvraagt of iemand in Zeist of Zwolle überhaupt nog weet hoe een dorpskantine ruikt.
Want laten we eerlijk zijn: dit is geen vergissing meer, dit is beleid. Of beter gezegd: het totale gebrek daaraan.
Natuurlijk, voor 90 procent is het allemaal om te lachen. ESPN dat zogenaamd live uitzendt, presentatoren “uit een speeltuin geplukt”, het woord kraker dat harder kraakt dan het gravelpad op Westerklooster. Prima. Humor hoort erbij.
Maar die datum en dat tijdstip? Die zijn bloedserieus.
En dan komt onvermijdelijk het antwoord uit Zeist, pardon, Zwolle, dat iedereen nu al kan uittekenen: “Zoek maar een complex in de buurt waar wel een lichtinstallatie is.”
Alsof je tegen Feyenoord zegt: Joh, De Kuip is even lastig, speel maar in Spijkenisse.
Want nee, een alternatief complex is geen oplossing. Niet voor dit duel. Niet voor deze competitie. Niet voor het amateurvoetbal. Kloosterburen – Zeester hoort op Westerklooster. Punt. Met alles wat daarbij hoort: de lijnrechters met koude handen, de vaste supporters op dezelfde plek, de kantine waar na afloop wordt nagepraat alsof het leven ervan afhangt. Dát is voetbal. Niet op een grasveld verderop onder lampen die harder schijnen dan het inzicht in Zeist.
Maar daar wringt precies de schoen. In Zeist – of Zwolle, maakt eigenlijk niet meer uit – werkt men met Excelsheets, schema’s en vinkjes. Niet met gevoel. Niet met realiteit. Niet met de mensen die elke zaterdag hun auto starten om een vijfdeklasser te volgen alsof het hun religie is.
Het seizoen verlengen? Onbespreekbaar. Dat zou betekenen dat er iemand moet nadenken, moet plannen, misschien zelfs – huiver – moet werken. En dat is iets wat de KNVB al lichtjaren geleden uit het takenpakket heeft geschrapt.
Dus schuift men. Plant men. Beslist men. Zonder één seconde stil te staan bij de gevolgen. Zonder te bellen. Zonder te kijken. Zonder te luisteren.
Gisteren plaatste ik het affiche op de social media. En één reactie sprong eruit:
“Echt, daar bij de KNVB zit ook niet 1 met een hersencel die werkt.”
Hard? Zeker. Onvriendelijk? Absoluut. Maar eerlijk? Pijnlijk eerlijk.
Want week na week wordt het beeld bevestigd: een bond die niet begrijpt wat er speelt, omdat ze niet meer wíllen begrijpen wat er speelt. Een bond die amateurclubs behandelt als lastige bijzaak, terwijl zij de ruggengraat van het Nederlandse voetbal vormen.
Dit is geen incident. Dit is een chronisch probleem. De KNVB is de verbinding met haar leden kwijt. En erger nog: het lijkt ze niets te kunnen schelen.
Dus ja, dinsdag 10 maart, 19.30 uur. We weten allemaal hoe dit afloopt. Westerklooster in het donker. Een oplossing die geen oplossing is. En een bond die weer een stap verder afdrijft van de mensen voor wie ze zegt te bestaan.
Misschien wordt het tijd dat de KNVB zich eens afvraagt: voor wie doen we dit eigenlijk?
Want als het antwoord niet “de clubs” is, dan is het misschien beter om dat ook gewoon eerlijk toe te geven. Dat zou, voor het eerst in jaren, pas echt verhelderend zijn.
