Modderpoel: In Zuidlaren is men echt gek geworden
In Zuidlaren is men echt gek geworden,was de kop boven het artikel dat ik van een bevriende (oud)trainer kreeg toegestuurd. Een artikel waar ik mij wel in kon vinden omdat achttien als verslaggever in het amateurvoetbal rondlopen mij hebben geleerd dat de waan van de dag heel vaak leidend is bij het aanstellen/ verlengen met een trainer. En daarnaast wordt de spelersgroep vaak om advies gevraagd. Na toestemming van de schrijver, Vincent Muskee, die op Facebook onder ‘Modderpoel’ mooie verhalen schrijft , mocht ik het op Puurvoetbalonline plaatsen. En dat is niet om een club in een kwaad daglicht te zetten maar WEL omdat het beleid van clubs vaak te wensen overlaat en, ook niet onbelangrijk, er teveel waarde aan de mening vanuit de spelersgroep wordt gehecht.
De hoofdtrainer van een club is – zeker voor de buitenwacht – de belangrijkste man van de club. Het uithangbord. Voor media en supporters vaak het eerste aanspreekpunt en dus is het voor de bobo’s van de amateurclubs belangrijk om zorgvuldigheid te betrachten bij het kiezen van een nieuwe trainer/coach. Vaak wordt ook de selectie meegenomen in het besluit van de club (welkom in de participatiemaatschappij) of een trainer al dan niet mag blijven. Verstandige bestuurders met visie nemen de mening van de spelers slechts ter kennisgeving aan. Er zijn echter ook bestuurders die de vaak talentarme soldaten laten beslissen over het lot van de gekwalificeerde trainer. En iedereen weet: met soldaten aan de macht verlies je elke oorlog.
De pas 18-jarige Zuidlaren speler Lucas Darwinkel vertelde het begin december al in het onvolprezen RTV Tynaarlo programma ‘Sportproat’. Presentator Jack Wijker (die de meeste vragen zelf beantwoordt maar nu bij hoge uitzondering wachtte op een antwoord van zijn tafelgenoot) had Darwinkel aan tafel.
Jack: ‘’En Lucas, heb jij al gestemd over het al dan niet aanblijven van de trainer?’’
Lucas: ‘’Euh, ja. We hebben allemaal onze persoonlijke mening mogen geven, ja’’
(Sven Rosevink, ook speler van de tweedeklasser en ook aan tafel, keek ineens wat zenuwachtig om zich heen en wiebelde wat op zijn stoel. En ondertussen riep sidekick Bas Baalmans bij het zien het van ongemak bij de spelers: ‘laten we maar niet doorvragen, Jack.’ Toen al, we spreken van 8 december, was het al zo duidelijk als wat: Koning moest weg. Ook duidelijk: Bas heeft het liever gezellig aan tafel en heeft een hekel aan ongemakkelijke, schurende situaties. Want hij beging in journalistiek opzicht een doodzonde door niet door te vragen. Vroeger was je daarvoor zelfs door de eindredacteur van het clubblad op staande voet ontslagen. Bas is daarentegen wel weer de beste geklede journalist van tenminste de gemeente Tynaarlo. Dat geeft hem enig krediet)
Perfecte match
Dat Wijker het over ‘gestemd’ had, was overigens geen toeval. De bobo’s van FC Zuidlaren vroegen de spelers namelijk niet zozeer naar hun mening en een grondige analyse van de kwaliteiten van trainer Kenny Koning, maar reduceerden de vraag tot een simpel: vind jij dat de trainer nog een seizoen moet blijven? Een stemming dus, die verkeerd uitpakte voor de oefenmeester die een seizoen eerder nog kampioen werd met de club en over wie voorzitter Remco Spanhoff negen maanden eerder nog zei: ‘’Club en trainer vormen een perfecte match’’.
Gelul in de ruimte dus.
Het raadplegen van spelers over de positie van de trainer is altijd riskant. Zo moet je er rekening mee houden dat het groepje spelers dat geen vaste basisspeler is, nooit (of slechts zelden) voor het aanblijven van een trainer zal stemmen. Verder is het als bobo belangrijk om rekening te houden met de gemiddelde leeftijd en de ervaring van de selectie. In het geval van FC Zuidlaren is sprake van een tamelijk jonge selectie. De al genoemde Lucas Darwinkel bijvoorbeeld, is een prima voetballer en een groot talent, maar (nog) in geen honderd jaar in staat om over het functioneren van een trainer te kunnen oordelen. Lucas en de andere jeugdigen in de selectie hebben moeite genoeg met zichzelf. Ze hebben geen enkel besef van wie nou een goede of minder goede trainer is en weten dus al helemaal niet dat elke trainer die straks na Kenny Koning aangesteld wordt bij FusieClub Zuidlaren, een (veel) minder goede trainer is.
Op de fiets naar Vries
Maar, zo oordeelde de selectie: Koning traint te lang. Koning traint veel te hard. Koning is bovendien wel heel erg fanatiek (en het moet natuurlijk wel een beetje leuk blijven allemaal) en Koning praat alleen maar over voetbal (en er is toch écht meer: de Zuidlaardermarkt en zaalvoetbal bijvoorbeeld). En dus mag Koning gaan. De tekst in het persbericht van de club klopte vervolgens wel: de ambities van Koning reiken verder dan die van de club (lees: de spelers). Alleen de zin: ‘want die hebben het liefst dat alles ze zo aan komt waaien’ ontbrak. Met andere woorden: een vakman als Koning wordt door een selectie weggestuurd omdat hij te fanatiek en te ambitieus is. De mannen en jongetjes van Zuidlaren willen namelijk gewoon lekker voetballen. Ook als dat volgend seizoen in de derde klasse is. Het maakt ze allemaal geen reet uit. Met een beetje geluk en met de invoering van weekendvoetbal volgend jaar lekker op de fiets naar VAKO (mocht die club via de nacompetitie promoveren). Leuk man. Daar een beetje uitblinken. De blits maken in Vries. Zie ons eens goed zijn.
Eigenlijk kun je het de spelers van FC Zuidlaren ook niet eens heel kwalijk nemen. Het is het bestuur. Dat had de verbintenis met Koning gewoon moeten verlengen en dit aan de selectie mee moeten delen.
‘’Kenny wil elke avond wel met jullie trainen, als het aan hem ligt tot ver na middernacht. Doel: beter worden. Spelers die dit allemaal te veel vinden en het allemaal niet aankunnen, kunnen voor 15 juni een overschrijvingsformulier vragen bij de secretaris of downloaden via de website. Misschien is Yde de Punt dan wel iets voor je. Trainer August van die club traint veel minder lang en hard en er is standaard na elke training en wedstrijd live muziek. En anders zingt August zelf wel wat liedjes.’’
Maar dat deed het bestuur dus niet.
Dat bestuur is ondertussen naarstig op zoek naar een slappe trainer. Een oefenmeester die niet te hard en zeker niet te lang traint, die vooral doet wat de spelers leuk vinden en meer een ‘mensen-mens’ is. Die middenin de groep staat en die zo nu en dan ook een leuke mop vertelt. Bij wie je bovendien ook regelmatig eens een traininkje over mag slaan en die niet zo veeleisend is. En een trainer die gewoon de elf namen voor de wedstrijd opnoemt en niet met allerlei Powerpoint presentaties over de komende tegenstander aankomt. Ondertussen hebben de eerste (slappe) trainers zich al gemeld. De spelers zullen straks in eerste instantie juichende verhalen vertellen over die aardige, nieuwe trainer, maar gaandeweg de oefenstof van Koning meer en meer gaan missen. Zo gaat dat namelijk altijd. Berouw komt na de zonde. Koning had daarnaast ook wel wat meer krediet verdiend. Dat wat zelf benoemde toptrainers als Lesmond Prinsen (stopte voortijdig en wauwelde vooral over het oprichten van een eigen voetbalbond) en Paul Raveneau niet lukte (werd in drie seizoenen respectievelijk twaalfde, tiende en vierde) lukte Koning meteen: met Zuidlaren kampioen worden van de derde klasse.
Grijs
De beslissingen van bobo’s van amateurclubs zijn toch al vaak ondoorgrondelijk. Neem SC Stadskanaal, dat het contract met trainer Joop Gall met een seizoen verlengde. Waarom weet niemand. Nadat het vorig seizoen nipt promotie naar de tweede klasse misliep, is de ploeg van Gall – onterecht als zeer jong aangemerkt – nu met dertien punten uit elf duels een grijze ploeg in het rechterrijtje van de derde klasse. Als Actief en Noordster hun twee inhaalduels winnen, staat SC Stadskanaal zelfs negende. Dan kun je toch niet stellen dat het de goede kant op gaat? Thuis tegen Stadspark stond het halverwege al 3-0 voor de gasten, van Gieten werd zowel in de beker als in de competitie verloren, de seizoensopening tegen Nieuw Buinen (net gepromoveerd uit de vierde klasse) werd met 3-1 verloren en uit bij MOVV werd het 2-2. In Oude Pekela kwamen Gall c.s. niet verder dan 1-1 tegen de op dat moment nog hekkensluiter en van Heiligerlee werd weliswaar met 5-4 gewonnen, maar vraag niet hoe (2-0 achter, 3-1 achter en een invaller die er vijf inschiet). Thuis tegen Siddeburen, hekkensluiter, werd het zeer teleurstellend 2-2 en van een uitermate zwak ASVB werd in de absolute slotfase nog met 2-1 gewonnen. Hoogtepunt: de 6-1 thuiszege op Actief. Maar dat is wat weinig voor de club die een trainer heeft met het hoogste trainersdiploma en volgens eigen zeggen over een weergaloze jeugdopleiding beschikt. Maar als dat laatste zo was, dan zou de B1 zich in deze zeer matige derde klasse ook gewoon weten te handhaven.
En toch tekende Gall voor een seizoen bij. En niet voor een bos wortels en een paar knaken. Wat zien de bobo’s wat wij leken niet zien?
Mister rechterrijtje
Neem ook HOVC. Trainer Erik de Jong gaat na vier prima seizoenen iets anders doen. Inmiddels legde de club uit Odoorn Harjo van der Valle vast. Van der Valle is een geweldige, aardige, sympathieke en heel nette vent. Als trainer echter, is hij met zijn ploegen nog nooit in het linkerrijtje geëindigd.
Twee seizoenen EEC in de vijfde klasse, twee keer zevende.
Twee seizoenen bij derdeklasser Twedo, tiende en twaalfde.
Drie seizoenen VCG in de vijfde klasse: zevende, zevende en zevende.
En bij Sleen, zijn huidige werkgever, werd hij in de eerste twee seizoenen (3e klasse) achtste en twaalfde.
Ik hoor het de bestuurders zo zeggen aan de bestuurstafel in Odoorn: die Van der Valle, die moeten we hebben!
Valthermond is in zee gegaan met Colin Steenge, die volgend seizoen als hoofdtrainer voor de groep staat. Prima kerel, jong en ambitieus. Maar hoe gaat dat dan precies? Steenge was jeugdtrainer bij Wildervank en slechts twee jaar hoofdtrainer bij Wildervank ( in de vierde en de derde klasse). Daarna nam hij een sabbatical. Op basis waarvan beslist de club dan om alles uit de kast te halen om juist Steenge aan te stellen? Niet op basis van zijn CV in elk geval terwijl ook de tweede klasse totaal nieuw is voor deze oefenmeester.
Henry Meijerman – de uitvinder van het fenomeen ‘zangertje na de wedstrijd’ - staat met fusieclub Pekela 2000 bovenaan. Prima, zeker als je beseft dat een eerste seizoen voor een fusieclub altijd heel lastig en voor een trainer ingewikkeld is. Meijerman zorgt echter voor een prima sfeer en de resultaten zijn meer dan goed, ruim boven verwachting zelfs. En toch wordt op zomaar een dinsdagavond door het bestuur besloten dat het tijd wordt voor een nieuwe trainer.
Snapt u het nog?
SV Mussel heeft grootste plannen en speelt als alles volgens plan verloopt volgend seizoen in de vierde klasse. Daarmee is de honger niet gestild, want de club wil daarna nog veel meer. Al vroeg in het seizoen werd bekend dat de zittende trainer Richard Streuding vertrekt en het wachten was dan ook op de grote naam die SV Mussel als nieuwe trainer zou presenteren.
Het werd Jaap Veldhuis. Nu VVS.
De notabelen van de SV vielen blijkbaar in katzwijm na het bestuderen van de prestaties van deze trainer in de afgelopen tien jaar. Hij degradeerde met Zuidlaren uit de derde klasse, werd bij Heiligerlee in de vierde klasse zevende en elfde, bij Muntendam achtste, bij derdeklasser Groninger Boys twaalfde en tiende, bij vijfdeklasser Meeden vijfde en zevende en vorig seizoen werd hij met vijfdeklasser VVS buitengewoon knap (?) vierde. In het persbericht van de club werd onder meer gesteld dat de ervaring van Veldhuis een belangrijke reden is om juist hem aan te stellen. Met al die ervaring bakte de trainer er de afgelopen seizoenen – en dat ligt uiteraard ook aan de kwaliteit van de selectie – helemaal niets van. En toch moet hij straks handen en voeten gaan geven aan de ambities van SV Mussel.
Wie kan mij dit even uitleggen?
Wat wel voor Valthermond spreekt, is het feit dat de club zelf contact opnam met Steenge. De club wilde hem dus per se als trainer. Bij de meeste andere clubs gaat het anders: er wordt een vacature geplaatst en vervolgens is het elke dag wachten of de postbode nog wat sollicitatiebrieven in de gleuf duwt. De secretaris – vaak dik in de zeventig – leest de brieven en maakt vervolgens een eerste schifting. En vervolgens wordt een paar weken later iemand van de brievenschrijvers aangesteld als trainer. Op basis van een leuke brief, tegenwoordig vaak samengesteld door AI. Het is natte vinger werk in optima forma. Clubs doen vaak maar wat en niet zelden spelen ook de financiën een grote rol. Met de hoge energieprijzen in het achterhoofd komt een wat goedkopere trainer vaak beter uit. Een trainer die dichtbij woont heeft standaard meer kans op een aanstelling dan een bewezen betere oefenmeester van iets verder weg.
Nee, dan Alteveer.
De vijfdeklasser nam het afgelopen weekend met de selectie deel aan twee zaalvoetbaltoernooien: Protos Weering en het naar de legendarische Pony Bar vernoemde zaalvoetbaltoernooi in Gieten. Er werden acht duels gespeeld en er werd acht keer verloren. Het doelsaldo bij PW was min 24, in Gieten min 23 (het kan ook andersom zijn) Acht keer 25 minuten kanonnenvoer. Maar, zo liet trainer Willie Sagel vooraf al weten, toch is deelnemen en afgeschoten worden heel goed voor de club. Publicitair gezien vooral. ‘’Bovendien worden we steeds vaker een cultclub genoemd. Het is voor ons zoiets als meedoen aan de Champions League.’’ Na de afgang in de Mondenhal klonk diverse keren het clublied van Alteveer uit de speakers in de kantine. De spelers en trainer Willie zongen uit volle borst mee, en lieten de bierkraan in Nieuw Weerdinge aardig stromen. Na weer een paar biertje werd de polonaise ingezet. De volgende dag keken spelers en staf terug op een mooie avond vol plezier en pret.
Kijk, Kenny Koning. Zo kan het dus ook.
Als Zuidlaren verstandig is en tegemoet wil komen aan de wensen van de selectie, dan ligt een belletje naar Schoonoord (want daar woont Sagel) voor de hand. Met hem beleven de spelers straks wél weer plezier aan hun hobby en blijven ze verschoond van dat eeuwige gezeur van de trainer na weer een nederlaag. In plaats daarvan zet de nieuwe trainer na elke wedstrijd gewoon het clublied in, haalt een meter bier voor de spelers en geeft ze een hele week vrij.
En dat is precies wat ze willen en zoeken daar in Zuidlaren.
De pas 18-jarige Zuidlaren speler Lucas Darwinkel vertelde het begin december al in het onvolprezen RTV Tynaarlo programma ‘Sportproat’. Presentator Jack Wijker (die de meeste vragen zelf beantwoordt maar nu bij hoge uitzondering wachtte op een antwoord van zijn tafelgenoot) had Darwinkel aan tafel.
Jack: ‘’En Lucas, heb jij al gestemd over het al dan niet aanblijven van de trainer?’’
Lucas: ‘’Euh, ja. We hebben allemaal onze persoonlijke mening mogen geven, ja’’
(Sven Rosevink, ook speler van de tweedeklasser en ook aan tafel, keek ineens wat zenuwachtig om zich heen en wiebelde wat op zijn stoel. En ondertussen riep sidekick Bas Baalmans bij het zien het van ongemak bij de spelers: ‘laten we maar niet doorvragen, Jack.’ Toen al, we spreken van 8 december, was het al zo duidelijk als wat: Koning moest weg. Ook duidelijk: Bas heeft het liever gezellig aan tafel en heeft een hekel aan ongemakkelijke, schurende situaties. Want hij beging in journalistiek opzicht een doodzonde door niet door te vragen. Vroeger was je daarvoor zelfs door de eindredacteur van het clubblad op staande voet ontslagen. Bas is daarentegen wel weer de beste geklede journalist van tenminste de gemeente Tynaarlo. Dat geeft hem enig krediet)
Perfecte match
Dat Wijker het over ‘gestemd’ had, was overigens geen toeval. De bobo’s van FC Zuidlaren vroegen de spelers namelijk niet zozeer naar hun mening en een grondige analyse van de kwaliteiten van trainer Kenny Koning, maar reduceerden de vraag tot een simpel: vind jij dat de trainer nog een seizoen moet blijven? Een stemming dus, die verkeerd uitpakte voor de oefenmeester die een seizoen eerder nog kampioen werd met de club en over wie voorzitter Remco Spanhoff negen maanden eerder nog zei: ‘’Club en trainer vormen een perfecte match’’.
Gelul in de ruimte dus.
Het raadplegen van spelers over de positie van de trainer is altijd riskant. Zo moet je er rekening mee houden dat het groepje spelers dat geen vaste basisspeler is, nooit (of slechts zelden) voor het aanblijven van een trainer zal stemmen. Verder is het als bobo belangrijk om rekening te houden met de gemiddelde leeftijd en de ervaring van de selectie. In het geval van FC Zuidlaren is sprake van een tamelijk jonge selectie. De al genoemde Lucas Darwinkel bijvoorbeeld, is een prima voetballer en een groot talent, maar (nog) in geen honderd jaar in staat om over het functioneren van een trainer te kunnen oordelen. Lucas en de andere jeugdigen in de selectie hebben moeite genoeg met zichzelf. Ze hebben geen enkel besef van wie nou een goede of minder goede trainer is en weten dus al helemaal niet dat elke trainer die straks na Kenny Koning aangesteld wordt bij FusieClub Zuidlaren, een (veel) minder goede trainer is.
Op de fiets naar Vries
Maar, zo oordeelde de selectie: Koning traint te lang. Koning traint veel te hard. Koning is bovendien wel heel erg fanatiek (en het moet natuurlijk wel een beetje leuk blijven allemaal) en Koning praat alleen maar over voetbal (en er is toch écht meer: de Zuidlaardermarkt en zaalvoetbal bijvoorbeeld). En dus mag Koning gaan. De tekst in het persbericht van de club klopte vervolgens wel: de ambities van Koning reiken verder dan die van de club (lees: de spelers). Alleen de zin: ‘want die hebben het liefst dat alles ze zo aan komt waaien’ ontbrak. Met andere woorden: een vakman als Koning wordt door een selectie weggestuurd omdat hij te fanatiek en te ambitieus is. De mannen en jongetjes van Zuidlaren willen namelijk gewoon lekker voetballen. Ook als dat volgend seizoen in de derde klasse is. Het maakt ze allemaal geen reet uit. Met een beetje geluk en met de invoering van weekendvoetbal volgend jaar lekker op de fiets naar VAKO (mocht die club via de nacompetitie promoveren). Leuk man. Daar een beetje uitblinken. De blits maken in Vries. Zie ons eens goed zijn.
Eigenlijk kun je het de spelers van FC Zuidlaren ook niet eens heel kwalijk nemen. Het is het bestuur. Dat had de verbintenis met Koning gewoon moeten verlengen en dit aan de selectie mee moeten delen.
‘’Kenny wil elke avond wel met jullie trainen, als het aan hem ligt tot ver na middernacht. Doel: beter worden. Spelers die dit allemaal te veel vinden en het allemaal niet aankunnen, kunnen voor 15 juni een overschrijvingsformulier vragen bij de secretaris of downloaden via de website. Misschien is Yde de Punt dan wel iets voor je. Trainer August van die club traint veel minder lang en hard en er is standaard na elke training en wedstrijd live muziek. En anders zingt August zelf wel wat liedjes.’’
Maar dat deed het bestuur dus niet.
Dat bestuur is ondertussen naarstig op zoek naar een slappe trainer. Een oefenmeester die niet te hard en zeker niet te lang traint, die vooral doet wat de spelers leuk vinden en meer een ‘mensen-mens’ is. Die middenin de groep staat en die zo nu en dan ook een leuke mop vertelt. Bij wie je bovendien ook regelmatig eens een traininkje over mag slaan en die niet zo veeleisend is. En een trainer die gewoon de elf namen voor de wedstrijd opnoemt en niet met allerlei Powerpoint presentaties over de komende tegenstander aankomt. Ondertussen hebben de eerste (slappe) trainers zich al gemeld. De spelers zullen straks in eerste instantie juichende verhalen vertellen over die aardige, nieuwe trainer, maar gaandeweg de oefenstof van Koning meer en meer gaan missen. Zo gaat dat namelijk altijd. Berouw komt na de zonde. Koning had daarnaast ook wel wat meer krediet verdiend. Dat wat zelf benoemde toptrainers als Lesmond Prinsen (stopte voortijdig en wauwelde vooral over het oprichten van een eigen voetbalbond) en Paul Raveneau niet lukte (werd in drie seizoenen respectievelijk twaalfde, tiende en vierde) lukte Koning meteen: met Zuidlaren kampioen worden van de derde klasse.
Grijs
De beslissingen van bobo’s van amateurclubs zijn toch al vaak ondoorgrondelijk. Neem SC Stadskanaal, dat het contract met trainer Joop Gall met een seizoen verlengde. Waarom weet niemand. Nadat het vorig seizoen nipt promotie naar de tweede klasse misliep, is de ploeg van Gall – onterecht als zeer jong aangemerkt – nu met dertien punten uit elf duels een grijze ploeg in het rechterrijtje van de derde klasse. Als Actief en Noordster hun twee inhaalduels winnen, staat SC Stadskanaal zelfs negende. Dan kun je toch niet stellen dat het de goede kant op gaat? Thuis tegen Stadspark stond het halverwege al 3-0 voor de gasten, van Gieten werd zowel in de beker als in de competitie verloren, de seizoensopening tegen Nieuw Buinen (net gepromoveerd uit de vierde klasse) werd met 3-1 verloren en uit bij MOVV werd het 2-2. In Oude Pekela kwamen Gall c.s. niet verder dan 1-1 tegen de op dat moment nog hekkensluiter en van Heiligerlee werd weliswaar met 5-4 gewonnen, maar vraag niet hoe (2-0 achter, 3-1 achter en een invaller die er vijf inschiet). Thuis tegen Siddeburen, hekkensluiter, werd het zeer teleurstellend 2-2 en van een uitermate zwak ASVB werd in de absolute slotfase nog met 2-1 gewonnen. Hoogtepunt: de 6-1 thuiszege op Actief. Maar dat is wat weinig voor de club die een trainer heeft met het hoogste trainersdiploma en volgens eigen zeggen over een weergaloze jeugdopleiding beschikt. Maar als dat laatste zo was, dan zou de B1 zich in deze zeer matige derde klasse ook gewoon weten te handhaven.
En toch tekende Gall voor een seizoen bij. En niet voor een bos wortels en een paar knaken. Wat zien de bobo’s wat wij leken niet zien?
Mister rechterrijtje
Neem ook HOVC. Trainer Erik de Jong gaat na vier prima seizoenen iets anders doen. Inmiddels legde de club uit Odoorn Harjo van der Valle vast. Van der Valle is een geweldige, aardige, sympathieke en heel nette vent. Als trainer echter, is hij met zijn ploegen nog nooit in het linkerrijtje geëindigd.
Twee seizoenen EEC in de vijfde klasse, twee keer zevende.
Twee seizoenen bij derdeklasser Twedo, tiende en twaalfde.
Drie seizoenen VCG in de vijfde klasse: zevende, zevende en zevende.
En bij Sleen, zijn huidige werkgever, werd hij in de eerste twee seizoenen (3e klasse) achtste en twaalfde.
Ik hoor het de bestuurders zo zeggen aan de bestuurstafel in Odoorn: die Van der Valle, die moeten we hebben!
Valthermond is in zee gegaan met Colin Steenge, die volgend seizoen als hoofdtrainer voor de groep staat. Prima kerel, jong en ambitieus. Maar hoe gaat dat dan precies? Steenge was jeugdtrainer bij Wildervank en slechts twee jaar hoofdtrainer bij Wildervank ( in de vierde en de derde klasse). Daarna nam hij een sabbatical. Op basis waarvan beslist de club dan om alles uit de kast te halen om juist Steenge aan te stellen? Niet op basis van zijn CV in elk geval terwijl ook de tweede klasse totaal nieuw is voor deze oefenmeester.
Henry Meijerman – de uitvinder van het fenomeen ‘zangertje na de wedstrijd’ - staat met fusieclub Pekela 2000 bovenaan. Prima, zeker als je beseft dat een eerste seizoen voor een fusieclub altijd heel lastig en voor een trainer ingewikkeld is. Meijerman zorgt echter voor een prima sfeer en de resultaten zijn meer dan goed, ruim boven verwachting zelfs. En toch wordt op zomaar een dinsdagavond door het bestuur besloten dat het tijd wordt voor een nieuwe trainer.
Snapt u het nog?
SV Mussel heeft grootste plannen en speelt als alles volgens plan verloopt volgend seizoen in de vierde klasse. Daarmee is de honger niet gestild, want de club wil daarna nog veel meer. Al vroeg in het seizoen werd bekend dat de zittende trainer Richard Streuding vertrekt en het wachten was dan ook op de grote naam die SV Mussel als nieuwe trainer zou presenteren.
Het werd Jaap Veldhuis. Nu VVS.
De notabelen van de SV vielen blijkbaar in katzwijm na het bestuderen van de prestaties van deze trainer in de afgelopen tien jaar. Hij degradeerde met Zuidlaren uit de derde klasse, werd bij Heiligerlee in de vierde klasse zevende en elfde, bij Muntendam achtste, bij derdeklasser Groninger Boys twaalfde en tiende, bij vijfdeklasser Meeden vijfde en zevende en vorig seizoen werd hij met vijfdeklasser VVS buitengewoon knap (?) vierde. In het persbericht van de club werd onder meer gesteld dat de ervaring van Veldhuis een belangrijke reden is om juist hem aan te stellen. Met al die ervaring bakte de trainer er de afgelopen seizoenen – en dat ligt uiteraard ook aan de kwaliteit van de selectie – helemaal niets van. En toch moet hij straks handen en voeten gaan geven aan de ambities van SV Mussel.
Wie kan mij dit even uitleggen?
Wat wel voor Valthermond spreekt, is het feit dat de club zelf contact opnam met Steenge. De club wilde hem dus per se als trainer. Bij de meeste andere clubs gaat het anders: er wordt een vacature geplaatst en vervolgens is het elke dag wachten of de postbode nog wat sollicitatiebrieven in de gleuf duwt. De secretaris – vaak dik in de zeventig – leest de brieven en maakt vervolgens een eerste schifting. En vervolgens wordt een paar weken later iemand van de brievenschrijvers aangesteld als trainer. Op basis van een leuke brief, tegenwoordig vaak samengesteld door AI. Het is natte vinger werk in optima forma. Clubs doen vaak maar wat en niet zelden spelen ook de financiën een grote rol. Met de hoge energieprijzen in het achterhoofd komt een wat goedkopere trainer vaak beter uit. Een trainer die dichtbij woont heeft standaard meer kans op een aanstelling dan een bewezen betere oefenmeester van iets verder weg.
Nee, dan Alteveer.
De vijfdeklasser nam het afgelopen weekend met de selectie deel aan twee zaalvoetbaltoernooien: Protos Weering en het naar de legendarische Pony Bar vernoemde zaalvoetbaltoernooi in Gieten. Er werden acht duels gespeeld en er werd acht keer verloren. Het doelsaldo bij PW was min 24, in Gieten min 23 (het kan ook andersom zijn) Acht keer 25 minuten kanonnenvoer. Maar, zo liet trainer Willie Sagel vooraf al weten, toch is deelnemen en afgeschoten worden heel goed voor de club. Publicitair gezien vooral. ‘’Bovendien worden we steeds vaker een cultclub genoemd. Het is voor ons zoiets als meedoen aan de Champions League.’’ Na de afgang in de Mondenhal klonk diverse keren het clublied van Alteveer uit de speakers in de kantine. De spelers en trainer Willie zongen uit volle borst mee, en lieten de bierkraan in Nieuw Weerdinge aardig stromen. Na weer een paar biertje werd de polonaise ingezet. De volgende dag keken spelers en staf terug op een mooie avond vol plezier en pret.
Kijk, Kenny Koning. Zo kan het dus ook.
Als Zuidlaren verstandig is en tegemoet wil komen aan de wensen van de selectie, dan ligt een belletje naar Schoonoord (want daar woont Sagel) voor de hand. Met hem beleven de spelers straks wél weer plezier aan hun hobby en blijven ze verschoond van dat eeuwige gezeur van de trainer na weer een nederlaag. In plaats daarvan zet de nieuwe trainer na elke wedstrijd gewoon het clublied in, haalt een meter bier voor de spelers en geeft ze een hele week vrij.
En dat is precies wat ze willen en zoeken daar in Zuidlaren.
