De Heracliden, nog 11 finales of.....
Met het ingaan van de winterstop wordt de balans opgemaakt en voor veel clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant wordt steeds duidelijker waar zij daadwerkelijk staan. In eerdere edities van de voetbalbijlage werd al uitgebreid stilgestaan bij de prestaties en vooruitzichten van onder meer Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert. Voor de overige verenigingen uit de regio is dit een logisch moment om terug te grijpen op de verwachtingen die trainers voorafgaand aan het seizoen uitspraken en deze af te zetten tegen de huidige realiteit op het veld. Eén van die clubs is De Heracliden uit Uithuizermeeden.
Trainer Duurt Dijkman was vóór de start van het seizoen opvallend realistisch. Hij sprak duidelijke woorden en gaf zonder omwegen aan een zwaar seizoen te verwachten. Een uitspraak die, hoe pijnlijk ook voor iedereen die De Heracliden een warm hart toedraagt, tot dusver volledig is uitgekomen. Want om te stellen dat ‘Hera’ een flitsende eerste seizoenshelft heeft gespeeld, zou de waarheid geweld aandoen.
De cijfers spreken voor zich. In acht gespeelde competitiewedstrijden wist De Heracliden slechts twee punten te verzamelen. Dat lage puntenaantal is niet het gevolg van één of twee uitschieters naar beneden, maar van een patroon waarin positieve momenten te schaars bleken om structureel resultaat te boeken. Er waren wel degelijk lichtpuntjes. In de overige drie duels waren er overwinningen op Lycurgus, SIOS en Oosterparkers. Zeges die lieten zien dat de ploeg het niveau van de vierde klasse bij vlagen aankan en zelfs boven zichzelf kan uitstijgen. Maar daar stonden simpelweg te veel teleurstellende optredens tegenover.
Met name de wisselvalligheid breekt De Heracliden op. In sommige wedstrijden liet de ploeg bij vlagen verzorgd voetbal zien, met voldoende inzet en organisatie om het tegenstanders lastig te maken. In andere duels zakte het niveau echter ver weg en ontbrak het aan overtuiging, scherpte en soms ook het geloof in een goed resultaat. Tegen directe concurrenten werden kostbare punten verspeeld, waardoor de Meisters zich steeds verder in de onderste regionen van de ranglijst nestelden.
Voor een club die zich als doel stelt om zich te handhaven in de vierde klasse, is dat een zorgelijke ontwikkeling. De ondergrens ligt simpelweg te laag en dat is iets waar Duurt Dijkman en zijn staf zich terdege van bewust zijn. Na de winterstop zal het niveau omhoog moeten, niet incidenteel maar structureel. Alleen dan kan De Heracliden zich losmaken van de gevaarlijke plaatsen en het seizoen alsnog met een positief gevoel afsluiten.
Toch is er op sportpark ‘Meij’ nog geen sprake van paniek. Binnen de club overheerst het besef dat dit seizoen nooit gemakkelijk zou worden en dat de jonge, deels vernieuwde selectie tijd nodig heeft om te groeien. Bovendien is de achterstand op de veilige plaatsen nog niet onoverbrugbaar. Met een paar goede resultaten kan het beeld er binnen enkele weken compleet anders uitzien.
De tweede seizoenshelft zal echter allesbehalve rustig worden. Iedere wedstrijd krijgt het karakter van een finale en foutenmarges zullen minimaal zijn. De Heracliden zal constanter moeten worden, zowel verdedigend als aanvallend, en bovenal leren om ook in lastige fases punten te blijven pakken. Lukt dat niet, dan wacht een zenuwslopende strijd tegen degradatie.
Eén ding is zeker: de woorden van Duurt Dijkman blijken voorlopig waar. Voor De Heracliden staat een spannende, zware maar mogelijk ook leerzame tweede helft van het seizoen voor de deur. Op sportpark ‘Meij’ weet men wat er te doen staat. Nu is het aan de ploeg om dat ook op het veld te laten zien.
Trainer Duurt Dijkman was vóór de start van het seizoen opvallend realistisch. Hij sprak duidelijke woorden en gaf zonder omwegen aan een zwaar seizoen te verwachten. Een uitspraak die, hoe pijnlijk ook voor iedereen die De Heracliden een warm hart toedraagt, tot dusver volledig is uitgekomen. Want om te stellen dat ‘Hera’ een flitsende eerste seizoenshelft heeft gespeeld, zou de waarheid geweld aandoen.
De cijfers spreken voor zich. In acht gespeelde competitiewedstrijden wist De Heracliden slechts twee punten te verzamelen. Dat lage puntenaantal is niet het gevolg van één of twee uitschieters naar beneden, maar van een patroon waarin positieve momenten te schaars bleken om structureel resultaat te boeken. Er waren wel degelijk lichtpuntjes. In de overige drie duels waren er overwinningen op Lycurgus, SIOS en Oosterparkers. Zeges die lieten zien dat de ploeg het niveau van de vierde klasse bij vlagen aankan en zelfs boven zichzelf kan uitstijgen. Maar daar stonden simpelweg te veel teleurstellende optredens tegenover.
Met name de wisselvalligheid breekt De Heracliden op. In sommige wedstrijden liet de ploeg bij vlagen verzorgd voetbal zien, met voldoende inzet en organisatie om het tegenstanders lastig te maken. In andere duels zakte het niveau echter ver weg en ontbrak het aan overtuiging, scherpte en soms ook het geloof in een goed resultaat. Tegen directe concurrenten werden kostbare punten verspeeld, waardoor de Meisters zich steeds verder in de onderste regionen van de ranglijst nestelden.
Voor een club die zich als doel stelt om zich te handhaven in de vierde klasse, is dat een zorgelijke ontwikkeling. De ondergrens ligt simpelweg te laag en dat is iets waar Duurt Dijkman en zijn staf zich terdege van bewust zijn. Na de winterstop zal het niveau omhoog moeten, niet incidenteel maar structureel. Alleen dan kan De Heracliden zich losmaken van de gevaarlijke plaatsen en het seizoen alsnog met een positief gevoel afsluiten.
Toch is er op sportpark ‘Meij’ nog geen sprake van paniek. Binnen de club overheerst het besef dat dit seizoen nooit gemakkelijk zou worden en dat de jonge, deels vernieuwde selectie tijd nodig heeft om te groeien. Bovendien is de achterstand op de veilige plaatsen nog niet onoverbrugbaar. Met een paar goede resultaten kan het beeld er binnen enkele weken compleet anders uitzien.
De tweede seizoenshelft zal echter allesbehalve rustig worden. Iedere wedstrijd krijgt het karakter van een finale en foutenmarges zullen minimaal zijn. De Heracliden zal constanter moeten worden, zowel verdedigend als aanvallend, en bovenal leren om ook in lastige fases punten te blijven pakken. Lukt dat niet, dan wacht een zenuwslopende strijd tegen degradatie.
Eén ding is zeker: de woorden van Duurt Dijkman blijken voorlopig waar. Voor De Heracliden staat een spannende, zware maar mogelijk ook leerzame tweede helft van het seizoen voor de deur. Op sportpark ‘Meij’ weet men wat er te doen staat. Nu is het aan de ploeg om dat ook op het veld te laten zien.
