De sportmomenten 2025 van : Johan Staal
Wanneer het einde van het jaar nadert, dan is het op Puurvoetbalonline weer tijd voor de rubriek de drie mooiste sportmomenten van het jaar. Een rubriek die ieder jaar voor verrassende antwoorden heeft gezorgd en wat, zo laten de eerste gekozen momenten al zien, dit jaar niet anders zal zijn. Het gaat daarbij om persoonlijke hoogtepunten, hoogtepunten die wereldwijd bekend zijn of meer regionale hoogtepunten. Om de serie mooiste momenten van 2025 te openen besloot ik, en heel egoïstisch, zelf de rij te openen.
Ik koos in mijn geval voor drie persoonlijke en drie mondiale hoogtepunten, met als reden dat iedereen voor zijn drie sportmomenten uit een breed scala van mogelijkheden drie kan/mag kiezen.
Mijn eerste persoonlijke moment was op zaterdag 29 november, toen ik mijn toen nog 5-jarige kleinzoon Tim in het duel De Heracliden JO7 tegen Eenrum JO7 een prachtig doelpunt zag scoren. Een moment dat nog steeds op mijn netvlies staat.
Moment twee speelde zich af op 13 december in Velserbroek. Daar speelde mijn 8-jarige kleinzoon Morris met de JO9-1 van VSV Velserbroek tegen hun leeftijdsgenoten van RKVV Velsen. Als opa hoop je dat je kleinzoon, wanneer jij langs de lijn staat, goed speelt en als het kan ook nog scoort. En beide lukte, want niet alleen scoorde hij, als kritische opa vond ik hem ook nog eens goed spelen en waar ik nog vaak aan terugdenk.
Mijn derde persoonlijke moment gebeurde op 26 juli 2025. Op 11 mei had ik al een loop over vijf kilometer in Feerwerd meegedaan. Daar had ik Hans Top, een meer dan bekende langeafstandsloper, beloofd om op 26 juli aan de tien kilometer van Ulrum mee te doen. Zo stond ik op zaterdag 26 juli aan de start voor een loop van tien kilometer. Een door het benauwde weer zware loop, die ik in een tijd van 1.17.45 volbracht. Een overwinning op mijzelf omdat ik dat , na het tweede ‘akkefietje’ in maart 2024, waardoor ik vanaf 26 maart 2024 met een ICD-kastje door het leven ga, nooit maar dan ook echt nooit had verwacht
Mijn drie ‘mondiale’ hoogtepunten zijn:
Ik koos in mijn geval voor drie persoonlijke en drie mondiale hoogtepunten, met als reden dat iedereen voor zijn drie sportmomenten uit een breed scala van mogelijkheden drie kan/mag kiezen.
Mijn eerste persoonlijke moment was op zaterdag 29 november, toen ik mijn toen nog 5-jarige kleinzoon Tim in het duel De Heracliden JO7 tegen Eenrum JO7 een prachtig doelpunt zag scoren. Een moment dat nog steeds op mijn netvlies staat.
Moment twee speelde zich af op 13 december in Velserbroek. Daar speelde mijn 8-jarige kleinzoon Morris met de JO9-1 van VSV Velserbroek tegen hun leeftijdsgenoten van RKVV Velsen. Als opa hoop je dat je kleinzoon, wanneer jij langs de lijn staat, goed speelt en als het kan ook nog scoort. En beide lukte, want niet alleen scoorde hij, als kritische opa vond ik hem ook nog eens goed spelen en waar ik nog vaak aan terugdenk.
Mijn derde persoonlijke moment gebeurde op 26 juli 2025. Op 11 mei had ik al een loop over vijf kilometer in Feerwerd meegedaan. Daar had ik Hans Top, een meer dan bekende langeafstandsloper, beloofd om op 26 juli aan de tien kilometer van Ulrum mee te doen. Zo stond ik op zaterdag 26 juli aan de start voor een loop van tien kilometer. Een door het benauwde weer zware loop, die ik in een tijd van 1.17.45 volbracht. Een overwinning op mijzelf omdat ik dat , na het tweede ‘akkefietje’ in maart 2024, waardoor ik vanaf 26 maart 2024 met een ICD-kastje door het leven ga, nooit maar dan ook echt nooit had verwacht
Mijn drie ‘mondiale’ hoogtepunten zijn:
- Het wereldrecord van Femke Kok op de 500 meter, een weergaloze prestatie
- Het kampioenschap van Arne Slot met Liverpool wat in een loeizware competitie als een wereldprestatie mag worden gezien
- De vier gouden medailles van Harrie Lavreysen op de Olympische Spelen in Parijs wat ik een prestatie vind die alles overstijgt omdat Harry Lavreysen zijn favorietenrol 'gewoon' waar maakte.
