Het Leekster Voetbalgala: hoe vreemde mediakeuzes een populair toernooi tekortdoen
Het was op zondag 21 december dat ik er bij toeval tegenaan liep: het Leekster Voetbalgala. Niet via spectaculaire beelden, niet via uitgebreide wedstrijdverslagen, maar via een droge constatering op sociale media: vv Winsum was al in de poulefase uitgeschakeld. Dat was het. Geen context, geen verhaal, geen sfeer. En dat is tekenend voor hoe dit ooit zo geroemde zaalvoetbaltoernooi zichzelf de afgelopen jaren steeds verder tekort doet.
Want wie even doorzocht – Google is immers nog altijd een betrouwbare vriend – ontdekte al snel dat niet alleen Winsum vroegtijdig klaar was, maar dat ook VVSV’09 en Ezinge weinig potten wisten te breken. Beide ploegen speelden samen in één poule en eindigden als nummer drie en vier. VVSV’09 won onderling met 3-1 van Ezinge, maar ook dat bleef steken in kale cijfers zonder duiding, zonder verhaal, zonder emotie. En juist dát is wat het Leekster Voetbalgala in vroegere tijden altijd zo bijzonder maakte.
Hoe anders was dat in vroegere tijden. Toen kreeg je als medium, als website, als krant, gewoon een kort maar bruikbaar verslag van elke toernooidag toegestuurd. Geschreven door een al jaren in’vaste dienst’ zijnde huisverslaggever. Die verslagen werden gepubliceerd, gedeeld, besproken. Ze zorgden voor voorpret, napret en herkenning. Spelers zochten zichzelf terug, supporters lazen wat er was gebeurd en clubs voelden zich serieus genomen. Het toernooi leefde, ook buiten de zaal.
De laatste jaren is dat volledig verdwenen. Ondanks meerdere verzoeken van mijn kant blijft mijn mailbox leeg. Geen verslagen, geen updates, geen samenwerking. En dat is vreemd. Niet omdat iemand verplicht is om Puurvoetbalonline, of welk medium dan ook , te bedienen, maar omdat hier sprake is van een fundamenteel onbegrip van hoe media-aandacht werkt. Zeker bij een toernooi dat zichzelf profileert als één van de populairste zaalvoetbalevenementen in de regio.
Is dat jammer? Ja, natuurlijk is dat jammer. Het Leekster Voetbalgala is bij velen geliefd. Spelers kijken ernaar uit, supporters plannen er hun agenda voor vrij en clubs beschouwen deelname als een eer. Zo’n toernooi verdient maximale aandacht. Niet minimale zichtbaarheid. Niet een paar uitslagen op een website die je actief moet opzoeken, maar verhalen die vanzelf hun weg vinden naar het publiek.
Het wrange is dat dit geen kwestie is van onkunde, maar van keuze. Natuurlijk mag een huisverslaggever beslissen waar hij of zij voor schrijft. Natuurlijk mag een organisatie kiezen voor exclusieve samenwerking met bepaalde media. Maar wees daar dan gewoon eerlijk over. Reageer op verzoeken. Zeg: “We kiezen ervoor onze verslagen exclusief aan medium X te leveren.” Punt. Dat is duidelijk, volwassen en respectvol. Wat nu gebeurt,structureel niet reageren ,is niets anders dan een communicatieve luiheid.
En het is ook dommigheid.Want hoe meer media je gebruikt, hoe groter je bereik. Zo simpel is het. Extra websites, regionale platforms en voetbalspecifieke kanalen kosten je niets, maar leveren je wel zichtbaarheid op. Nieuwe bezoekers. Meer publiek. Meer status. Zeker in een tijd waarin ook zaalvoetbal moet vechten om aandacht is het ronduit onverstandig om jezelf bewust klein te houden.
Het Leekster Voetbalgala zou een etalage moeten zijn. Voor clubs, voor spelers, voor het regionale voetbal. Door media buiten te sluiten ,bewust of onbewust ,ontneem je het toernooi een deel van zijn kracht. En misschien nog belangrijker: je ontneemt het publiek de verhalen die het toernooi tot méér maken dan een rijtje uitslagen. Populariteit komt niet vanzelf. Die moet je voeden, onderhouden en delen. Wie dat niet begrijpt, loopt het risico dat een geliefd toernooi langzaam uit beeld verdwijnt. En dat zou pas echt zonde zijn.
Want wie even doorzocht – Google is immers nog altijd een betrouwbare vriend – ontdekte al snel dat niet alleen Winsum vroegtijdig klaar was, maar dat ook VVSV’09 en Ezinge weinig potten wisten te breken. Beide ploegen speelden samen in één poule en eindigden als nummer drie en vier. VVSV’09 won onderling met 3-1 van Ezinge, maar ook dat bleef steken in kale cijfers zonder duiding, zonder verhaal, zonder emotie. En juist dát is wat het Leekster Voetbalgala in vroegere tijden altijd zo bijzonder maakte.
Hoe anders was dat in vroegere tijden. Toen kreeg je als medium, als website, als krant, gewoon een kort maar bruikbaar verslag van elke toernooidag toegestuurd. Geschreven door een al jaren in’vaste dienst’ zijnde huisverslaggever. Die verslagen werden gepubliceerd, gedeeld, besproken. Ze zorgden voor voorpret, napret en herkenning. Spelers zochten zichzelf terug, supporters lazen wat er was gebeurd en clubs voelden zich serieus genomen. Het toernooi leefde, ook buiten de zaal.
De laatste jaren is dat volledig verdwenen. Ondanks meerdere verzoeken van mijn kant blijft mijn mailbox leeg. Geen verslagen, geen updates, geen samenwerking. En dat is vreemd. Niet omdat iemand verplicht is om Puurvoetbalonline, of welk medium dan ook , te bedienen, maar omdat hier sprake is van een fundamenteel onbegrip van hoe media-aandacht werkt. Zeker bij een toernooi dat zichzelf profileert als één van de populairste zaalvoetbalevenementen in de regio.
Is dat jammer? Ja, natuurlijk is dat jammer. Het Leekster Voetbalgala is bij velen geliefd. Spelers kijken ernaar uit, supporters plannen er hun agenda voor vrij en clubs beschouwen deelname als een eer. Zo’n toernooi verdient maximale aandacht. Niet minimale zichtbaarheid. Niet een paar uitslagen op een website die je actief moet opzoeken, maar verhalen die vanzelf hun weg vinden naar het publiek.
Het wrange is dat dit geen kwestie is van onkunde, maar van keuze. Natuurlijk mag een huisverslaggever beslissen waar hij of zij voor schrijft. Natuurlijk mag een organisatie kiezen voor exclusieve samenwerking met bepaalde media. Maar wees daar dan gewoon eerlijk over. Reageer op verzoeken. Zeg: “We kiezen ervoor onze verslagen exclusief aan medium X te leveren.” Punt. Dat is duidelijk, volwassen en respectvol. Wat nu gebeurt,structureel niet reageren ,is niets anders dan een communicatieve luiheid.
En het is ook dommigheid.Want hoe meer media je gebruikt, hoe groter je bereik. Zo simpel is het. Extra websites, regionale platforms en voetbalspecifieke kanalen kosten je niets, maar leveren je wel zichtbaarheid op. Nieuwe bezoekers. Meer publiek. Meer status. Zeker in een tijd waarin ook zaalvoetbal moet vechten om aandacht is het ronduit onverstandig om jezelf bewust klein te houden.
Het Leekster Voetbalgala zou een etalage moeten zijn. Voor clubs, voor spelers, voor het regionale voetbal. Door media buiten te sluiten ,bewust of onbewust ,ontneem je het toernooi een deel van zijn kracht. En misschien nog belangrijker: je ontneemt het publiek de verhalen die het toernooi tot méér maken dan een rijtje uitslagen. Populariteit komt niet vanzelf. Die moet je voeden, onderhouden en delen. Wie dat niet begrijpt, loopt het risico dat een geliefd toernooi langzaam uit beeld verdwijnt. En dat zou pas echt zonde zijn.
