Laatste training SV Bedum OldStars van 2025: sportieve strijd en bewondering op een grijze ochtend
Woensdag 17 december stond bij SV Bedum Oldstars in het teken van de laatste training van het kalenderjaar 2025. Een training die, zoals zo vaak, begon met een warming-up, die werd gevolgd door een leuke en uitdagende oefenvorm en natuurlijk werd afgesloten met het inmiddels vertrouwde mini-toernooi. Maar deze ochtend bleek meer te brengen dan alleen voetbal.
Het was een typische decemberochtend: grijs, kil en weinig uitnodigend. Toch had dat geen invloed op de opkomst, want een groot aantal liefhebbers had zich gemeld voor deze laatste training van het jaar. Dat zorgde voor drukte in beide kleedkamers. Plaatsjes werden ingepikt, tassen verplaatst en zoals dat gaat in een groep: de onderlinge dynamiek kwam even onder druk te staan. Pas nadat de hiërarchie weer enigszins was hersteld, kon iedereen zich in alle rust omkleden en zich voorbereiden op de training.
Die training was, zoals altijd, weer uitstekend voorbereid door Henk. Ook deze keer verdiende hij daarvoor alle lof. Met een duidelijke opbouw, oog voor detail en afwisseling wist hij de groep scherp te houden. De warming-up verliep soepel en zette meteen de toon voor wat zou volgen. Daarna stond er een spelvorm op het programma waarbij scherpte en discipline vereist waren, vooral omdat er goed opgelet moest worden of er niet te veel verdedigers in één vak stonden. Het zorgde voor veel communicatie, concentratie en af en toe ook voor een lach wanneer het toch even misging.
Het was een lekker begin van wat uiteindelijk een mooie, relaxte en intensieve laatste training van 2025 zou worden. Zoals altijd bij de Oldstars werd er fanatiek, maar fair gespeeld. Dat fanatisme kwam ook terug tijdens het afsluitende mini-toernooi, waar vooraf iedereen voor zichzelf al een inschatting maakte van de kansen van zijn team.
Laat ik daar eerlijk over zijn: bij alles wat ik op sportgebied doe, draait het voor mij om winnen. Of dat nu in de sportschool is, waar ik op de e-gym of crosstrainer probeer mijn grenzen te verleggen, of buiten het versneld voortbewegen sneller moet gaan of ik het langer wil volhouden, of tijdens een partijtje voetbal. Verbeteren of winnen is altijd het doel. Daarbij weet ik echter ook heel goed dat dat niet altijd lukt. Sport is immers onvoorspelbaar.
Maar deze woensdag viel alles op zijn plek. We wonnen alle partijtjes. Dat gaf voldoening, zeker op zo’n laatste training van het jaar. Binnen ons team was er één speler die ik er graag even uitlicht: Henk van Oosten. Voorafgaand aan de training gaf hij een update over het traject van de komende chemokuren die hem te wachten staan. Dat moment maakte indruk. Chemokuren gun je niemand en het zorgde voor een korte stilte binnen de groep.
Des te indrukwekkender was het om Henk even later op het veld te zien staan als een van mijn teamgenoten. Met bewondering heb ik naar hem gekeken. Verdedigend stond hij zijn mannetje alsof er niets aan de hand was, en ook aanvallend speelde hij een belangrijke rol binnen ons team. Iedereen heeft wel iemand met wie hij graag in een team speelt, iemand op wie je kunt bouwen. Voor mij hoort Henk daar absoluut bij.
Zo kwam er een einde aan een mooie en gedenkwaardige training op deze grijze woensdag. Na afloop werd bekendgemaakt dat de volgende training gepland staat op woensdag 7 januari 2026. Of die training daadwerkelijk door kan gaan, is nog even afwachten. Meerdere bronnen geven aan dat begin januari mogelijk een periode met winterweer aanbreekt. De weergoden zullen dus moeten meewerken. Voor nu breekt voor velen een periode aan van (te) veel eten, drinken, (te) weinig bewegen en vooral ook (te) veel doen wat je eigenlijk niet wilt doen. Dat is ieders eigen keuze. Maar er zijn er ook die daar niet aan meedoen. Die wonen, zo wordt wel eens gezegd, op Peperweg 7 in Ezinge. Wat blijft, is de herinnering aan een laatste training die alles had: sportiviteit, strijd, plezier en vooral respect voor elkaar. Precies dat is waar voetbal, in al zijn geledingen, voor zou moeten staan.
Het was een typische decemberochtend: grijs, kil en weinig uitnodigend. Toch had dat geen invloed op de opkomst, want een groot aantal liefhebbers had zich gemeld voor deze laatste training van het jaar. Dat zorgde voor drukte in beide kleedkamers. Plaatsjes werden ingepikt, tassen verplaatst en zoals dat gaat in een groep: de onderlinge dynamiek kwam even onder druk te staan. Pas nadat de hiërarchie weer enigszins was hersteld, kon iedereen zich in alle rust omkleden en zich voorbereiden op de training.
Die training was, zoals altijd, weer uitstekend voorbereid door Henk. Ook deze keer verdiende hij daarvoor alle lof. Met een duidelijke opbouw, oog voor detail en afwisseling wist hij de groep scherp te houden. De warming-up verliep soepel en zette meteen de toon voor wat zou volgen. Daarna stond er een spelvorm op het programma waarbij scherpte en discipline vereist waren, vooral omdat er goed opgelet moest worden of er niet te veel verdedigers in één vak stonden. Het zorgde voor veel communicatie, concentratie en af en toe ook voor een lach wanneer het toch even misging.
Het was een lekker begin van wat uiteindelijk een mooie, relaxte en intensieve laatste training van 2025 zou worden. Zoals altijd bij de Oldstars werd er fanatiek, maar fair gespeeld. Dat fanatisme kwam ook terug tijdens het afsluitende mini-toernooi, waar vooraf iedereen voor zichzelf al een inschatting maakte van de kansen van zijn team.
Laat ik daar eerlijk over zijn: bij alles wat ik op sportgebied doe, draait het voor mij om winnen. Of dat nu in de sportschool is, waar ik op de e-gym of crosstrainer probeer mijn grenzen te verleggen, of buiten het versneld voortbewegen sneller moet gaan of ik het langer wil volhouden, of tijdens een partijtje voetbal. Verbeteren of winnen is altijd het doel. Daarbij weet ik echter ook heel goed dat dat niet altijd lukt. Sport is immers onvoorspelbaar.
Maar deze woensdag viel alles op zijn plek. We wonnen alle partijtjes. Dat gaf voldoening, zeker op zo’n laatste training van het jaar. Binnen ons team was er één speler die ik er graag even uitlicht: Henk van Oosten. Voorafgaand aan de training gaf hij een update over het traject van de komende chemokuren die hem te wachten staan. Dat moment maakte indruk. Chemokuren gun je niemand en het zorgde voor een korte stilte binnen de groep.
Des te indrukwekkender was het om Henk even later op het veld te zien staan als een van mijn teamgenoten. Met bewondering heb ik naar hem gekeken. Verdedigend stond hij zijn mannetje alsof er niets aan de hand was, en ook aanvallend speelde hij een belangrijke rol binnen ons team. Iedereen heeft wel iemand met wie hij graag in een team speelt, iemand op wie je kunt bouwen. Voor mij hoort Henk daar absoluut bij.
Zo kwam er een einde aan een mooie en gedenkwaardige training op deze grijze woensdag. Na afloop werd bekendgemaakt dat de volgende training gepland staat op woensdag 7 januari 2026. Of die training daadwerkelijk door kan gaan, is nog even afwachten. Meerdere bronnen geven aan dat begin januari mogelijk een periode met winterweer aanbreekt. De weergoden zullen dus moeten meewerken. Voor nu breekt voor velen een periode aan van (te) veel eten, drinken, (te) weinig bewegen en vooral ook (te) veel doen wat je eigenlijk niet wilt doen. Dat is ieders eigen keuze. Maar er zijn er ook die daar niet aan meedoen. Die wonen, zo wordt wel eens gezegd, op Peperweg 7 in Ezinge. Wat blijft, is de herinnering aan een laatste training die alles had: sportiviteit, strijd, plezier en vooral respect voor elkaar. Precies dat is waar voetbal, in al zijn geledingen, voor zou moeten staan.
