Er zijn van die dingen in het amateurvoetbal waar je inmiddels nauwelijks nog verbaasd over zou moeten zijn. Toch lukt het de KNVB en de seniorencompetities in de B-categorie iedere keer weer om je met open mond achter je computer te krijgen. Even scrollen op www.voetbal.nl en je vraagt je serieus af of je naar een voetbalcompetitie zit te kijken of naar een ingewikkelde puzzel waarvan de stukjes door een overenthousiaste kleuter over de vloer zijn verspreid.



Want het is ook dit seizoen weer raak. De ene competitie is nog niet begonnen met inhalen of de volgende achterstand dient zich alweer aan. Wedstrijden worden verplaatst, verdwijnen uit het programma, verschijnen op een andere datum en worden vervolgens opnieuw verplaatst. Het lijkt soms wel alsof het daadwerkelijk spelen van een voetbalwedstrijd een bijkomstigheid is geworden. Een activiteit binnen een competitie die ooit bedoeld was om teams iedere week tegen elkaar te laten voetballen.

Neem de mannen in de zesde klasse, poule 03. Daar staan inmiddels twintig wedstrijden open die nog ingehaald moeten worden. Twintig! Dat is geen achterstand meer, dat is een competitie die langzaam maar zeker een eigen wachtlijst voor in tre halen wedstrijden heeft opgebouwd.

De verschillen zijn ronduit lachwekkend. De Marne 4 en Aduard 3 hebben inmiddels zeven wedstrijden gespeeld. Keurig, zou je zeggen. Maar kijk vervolgens naar Ezinge 2, Zuidhorn 4 en Winsum 6. Die hebben pas vier wedstrijden achter hun naam staan. Vier wedstrijden! En dat vanaf 19 september tot en met zaterdag 7 november.

Je zou bijna denken dat deze teams een heel andere sport beoefenen. Terwijl de ene vereniging inmiddels bijna een derde van de competitie achter de rug heeft, zitten anderen nog in de fase waarin je je afvraagt wie eigenlijk de tegenstanders zijn en wanneer de volgende wedstrijd ook alweer op het programma staat.

Ik schreef het enkele weken geleden al: als ik op dit moment nog actief zou voetballen, was ik waarschijnlijk per direct gestopt. Niet omdat ik geen zin meer had in voetbal, maar juist omdat ik iedere week wil voetballen. Daarvoor meld je je aan bij een vereniging. Daarvoor betaal je contributie, trek je je voetbalschoenen aan en trotseer je op zaterdag de regen, wind en modder. Je wilt wedstrijden spelen. Niet af en toe eens een keer wanneer de sterren, de KNVB, de tegenstander en de beschikbaarheid van het veld toevallig op één lijn staan. En denk vooral niet dat het alleen bij de mannen een organisatorische puinhoop is. Ook bij de vrouwen kunnen ze er namelijk wat van.

Neem de vierde klasse, competitie 09, waarin ook het gepromoveerde Zeester uitkomt. Een competitie waarin Groen Geel 3, Zuidhorn 1 en Lycurgus 3 inmiddels zes wedstrijden hebben gespeeld. Een prima aantal. Maar bij Zeester, Winsum 2 en Stadspark 1 staat de teller op drie. Drie wedstrijden!

Vanaf 19 september tot en met 7 november. Dat betekent dat je als speelster in ruim anderhalve maand welgeteld drie keer je voetbaltas hebt kunnen inpakken voor een competitiewedstrijd. En bij Zeester is één van die drie wedstrijden ook nog eens op een maandagavond gespeeld. Want waarom zou je het voetballen op zaterdag ingewikkeld maken als je er ook nog een doordeweekse puzzel van kunt maken?

In deze competitie moeten inmiddels veertien wedstrijden worden ingehaald. Veertien! Je vraagt je werkelijk af wanneer die wedstrijden gespeeld moeten worden. In december? Januari? Februari? Of gaan we straks richting het voorjaar een soort voetbalmarathon organiseren waarbij sommige teams twee keer per week moeten aantreden om de achterstand enigszins weg te werken?

Ik ken de trainer van het vrouwenteam van Zeester redelijk goed en eerlijk gezegd heb ik met die man te doen. Wat moet je als trainer die een groep probeert te motiveren, wedstrijdritme wilt laten opbouwen en iedere week klaar wilt hebben staan, terwijl het competitieprogramma meer weg heeft van een vrijblijvende suggestie dan van een serieuze planning?

Hoe houd je speelsters enthousiast? Hoe bouw je aan automatismen? Hoe werk je aan een speelwijze wanneer je soms wekenlang geen competitiewedstrijd speelt? En misschien nog wel belangrijker: hoe voorkom je dat speelsters op een gegeven moment denken dat ze hun zaterdag beter anders kunnen besteden of dat jezelf gaat denken.. wil ik dit wel ?

Want laten we eerlijk zijn: voetbal is een teamsport waarin ritme, regelmaat en continuïteit belangrijk zijn. Je traint om wedstrijden te spelen. Je speelt wedstrijden om beter te worden. En je doet dat bij voorkeur iedere week. Dat is toch niet zo'n ingewikkeld uitgangspunt?

Natuurlijk, er zijn redenen waarom wedstrijden worden afgelast of verplaatst. Het weer, de beschikbaarheid van velden, personele problemen en andere omstandigheden.

Maar wanneer competities structureel veranderen in een administratief inhaalproject, mag je je toch afvragen of de huidige opzet nog wel aansluit bij de praktijk. Zeker in de B-categorie, waar plezier, gezelligheid en lekker voetballen juist de belangrijkste ingrediënten zouden moeten zijn.

Misschien moeten we bij de KNVB eens een heel ander uitgangspunt gaan hanteren. Niet hoeveel wedstrijden er op papier in een competitie passen, maar hoeveel wedstrijden teams daadwerkelijk kunnen spelen. Minder ingewikkelde indelingen, meer rekening houden met reisafstanden en vooral realistische speelschema's. Want een competitie waarin het ene team zes of zeven wedstrijden heeft gespeeld en het andere team pas drie of vier, is op zijn zachtst gezegd niet bepaald een schoolvoorbeeld van sportieve gelijkheid. En ondertussen gaat het gewoon door. De contributie wordt betaald, de trainingen worden afgewerkt, de voetbaltassen blijven klaarstaan en op voetbal.nl wordt dagelijks gekeken of er misschien eindelijk weer eens een wedstrijd op het programma staat.

Het seniorenvoetbal in de B-categorie is inmiddels bijna lachwekkend. En dat is eigenlijk helemaal niet grappig. Want achter al die cijfertjes, uitgestelde wedstrijden en lege zaterdagen zitten gewoon voetballers en voetbalsters die iedere week graag hun sport willen beoefenen. Misschien is dat een gedachte die bij de KNVB nog eens op het prikbord gehangen moet worden. Een voetbalcompetitie is namelijk bedoeld om te voetballen. Niet om iedere week te controleren hoeveel wedstrijden je nog tegoed hebt en die in veel gevallen, en helaas, uiteindelijk schriftelijk worden afgewerkt