Stelling van de week: een keeperstenue dat qua kleurstelling niet klopt, zegt iets over de keeper.
Misschien is het een tik. Of misschien ben ik gewoon ouderwets. Maar wanneer ik tegenwoordig over de socials van voetbalclubs scroll en foto’s van wedstrijden voorbij zie komen, gebeurt het regelmatig dat ik even moet stoppen. Niet vanwege een fantastische redding, een schitterend doelpunt of een bijzondere actie, maar vanwege het keeperstenue. Dan denk ik met regelmaar: welke kleurenblinde heeft dit tenue bij elkaar gezocht?


Vanuit mijn periode bij Sporthuis Sjoerd van der Baan heb ik namelijk een ding overgehouden. Noem het gerust een tik: een voetbaltenue moet qua kleurstelling kloppen. En dat geldt voor mij zeker voor een keeperstenue. Een keeper is toch een beetje een aparte verschijning op het veld. Hij heeft een andere rol, draagt andere kleuren en staat negentig minuten lang op een plek waar iedereen hem kan zien. Juist daarom vind ik dat het tenue van een doelman tot in de puntjes verzorgd moet zijn. Een shirt en een broek in dezelfde kleur, maar vervolgens kousen aantrekken die daar totaal niet bij passen? Daar krijg ik als voormalig doelman toch een beetje jeuk van.

In mijn tijd als keeper zou dat in ieder geval geen thema zijn geweest. Als mijn shirt en broek bijvoorbeeld geel waren, dan moesten daar passende kousen bij. Geel of wit maar in ieder geval een keuze die ergens op slaat. Het moet eruitzien alsof iemand erover heeft nagedacht. En dat is nu precies waar het volgens mij om draait: een keeperstenue moet een geheel zijn.

Zo zag ik gisteren een foto voorbij komen van een doelman met een geel shirt, een gele broek en paarse kousen. Paarse kousen! Ik moest er bijna om lachen, maar tegelijkertijd dacht ik: hoe dan? Als doelman was ik met een bloedgang naar de winkel gevlogen om een paar gele kousen te halen. Nog mooier waren witte geweest, want die vind ik persoonlijk standaard geweldig bij een keeperstenue. Maar goed, dat terzijde. Alles beter dan als een soort veredelde vogelverschrikker in het doel staan.

Want laten we eerlijk zijn: een keeper moet zich toch ook goed voelen in wat hij draagt? Je staat als doelman al behoorlijk alleen. Je bent de laatste man, je maakt onderdeel uit van een elftal, maar tegelijkertijd ben je binnen dat elftal ook een soort individu. Je tenue onderscheidt je van de rest. Dat hoort bij de positie. Dan wil je toch niet dat mensen langs de lijn vooral denken: wat heeft die jongen nou weer aan Misschien klinkt het allemaal wat oppervlakkig. Natuurlijk bepaalt een tenue niet of een keeper een goede of slechte wedstrijd speelt. Een keeper met paarse kousen onder een geel tenue kan nog steeds tien onmogelijke ballen uit de kruising tikken en zijn ploeg naar een overwinning helpen. Maar toch. Details doen ertoe. En misschien zegt de manier waarop een keeper met zijn tenue omgaat ook wel iets over zijn karakter. Een keeper is vaak een perfectionist. Hij wil zijn handschoenen goed hebben, zijn veters goed gestrikt, zijn warming-up serieus doen en zijn materiaal op orde hebben. Waarom zou je dan genoegen nemen met een tenue dat eruitziet alsof het bij elkaar is gezocht uit drie verschillende kledingbakken? Daar komt nog iets bij. Ik ‘gruwel’ minstens zo hard wanneer ik een team in gesponsorde kleding zie lopen met verschillende kousen. Dan gaat het bij mij niet eens meer alleen om de keeper. Dan vind ik het een belediging richting de sponsor. Een sponsor die een team van kleding voorziet, mag er wat mij betreft vanuit gaan dat het tenue ook daadwerkelijk als tenue wordt gedragen. Shirt, broek en kousen horen bij elkaar. Daar heeft iemand geld in gestoken. Als vervolgens de ene speler met effen kousen loopt, de andere met zwarte randen en nummer drie ergens nog een oud paar uit een vorige club heeft gevonden en nummer vier helemaal geen idee heeft welke kleur erbij hoort, dan denk ik: jongens, kom op. Een voetbalteam is een team. Dat mag je ook uitstralen. Natuurlijk snap ik dat de praktijk soms weerbarstig is. Kousen gaan kapot, maten zijn niet leverbaar, een speler vergeet zijn kleding, of een jeugdspeler groeit binnen een paar maanden uit zijn tenue. Er zullen altijd uitzonderingen zijn. Maar uitzonderingen zijn iets anders dan gemakzucht. En misschien zit daar mijn grootste ergernis wel.

We leven in een tijd waarin voetbalclubs via Instagram, Facebook en andere socials iedere wedstrijd uitgebreid in beeld brengen. Een wedstrijdverslag is allang niet meer alleen een paar regels tekst in de krant. Er worden tientallen foto’s gemaakt, video’s geplaatst en spelers worden volop in beeld gebracht. Dan wil je toch dat je team er netjes op staat? Een keeperstenue kan daarin juist een visitekaartje zijn. Het is het eerste wat je ziet wanneer je naar de doelman kijkt. Een mooi, passend en verzorgd tenue straalt iets uit. Het laat zien dat er aandacht aan is besteed. En nee, ik beweer niet dat iedere keeper voortaan een stylist naast zich moet hebben staan. Ik vraag alleen om een beetje gevoel voor kleur. Geel met geel en wit? Prima. Zwart met zwart? Altijd goed. Rood met zwart? Kan prachtig zijn. Maar geel met paars zonder dat daar een duidelijke reden voor is? Nee. Gewoon nee.
Misschien ben ik daarin gevormd door mijn jaren bij Sporthuis Sjoerd van der Baan. Misschien kijk ik daardoor anders naar sportkleding dan de gemiddelde voetballiefhebber. Maar ik geloof ook dat een tenue onderdeel is van de uitstraling van een sporter. En zeker als keeper. Want als je dan toch negentig minuten in dat doel moet staan en alle ogen op je gericht zijn, zorg er dan in ieder geval voor dat je er goed bij staat. Een keeper moet vertrouwen uitstralen. Hij moet groot, sterk en verzorgd ogen. Hij moet het gevoel geven dat achter hem niets meer te halen valt. Niet dat de tegenstander denkt: Leuke keeper, maar waarom heeft hij paarse kousen onder een geel tenue? Dus hierbij mijn stelling van de week:

Een keeperstenue dat qua kleurstelling niet klopt, zegt iets over de keeper.
Ben ik daarin ouderwets?Misschien. Is het een tik? Zeker weten.
Maar als ik morgen weer een keeper voorbij zie komen met een geel shirt, een gele broek en paarse kousen, weet ik één ding zeker. Die keeper had mij niet mee moeten nemen naar de winkel. Want ik was met een bloedgang naar het rek met gele kousen gelopen. En als die niet beschikbaar waren? Dan werden het witte. Alles, maar dan ook echt alles, om te voorkomen dat je als een veredelde vogelverschrikker tussen de palen staat. Want een keeperstenue hoeft niet alleen functioneel te zijn. Het moet ook kloppen. Punt.