Stedum-Rood Zwart Baflo nog 7 minuten ..wat een waanzin!!
De kampioen van de vijfde klasse krijgt een medaille, een schaal, een bos bloemen en applaus. Maar van de KNVB krijgt Rood Zwart Baflo er nog iets extra’s bij: een verplicht avondje bureaucratische comedy in Stedum. Want dinsdagavond moet de kersverse kampioen nog zeven minuten en een beetje voetballen om een wedstrijd uit te spelen die al lang beslist is. Het scorebord? 0-3. Het spelersaantal? Elf tegen negen. De spanning? Volledig afwezig..En toch moet het doorgaan
Je vraagt je werkelijk af of er bij de KNVB afdeling amateurvoetbal nog iemand rondloopt met gezond verstand én gevoel voor de praktijk van het amateurvoetbal. Want iedereen met twee ogen, een beetje voetbalervaring en een functionerend stel hersens weet precies hoe dit afloopt. Stedum gaat in zeven minuten geen drie goals maken tegen de kampioen. Niet met negen man. Niet tegen elf. Niet in een duel dat sportief allang dood en begraven is.
Maar toch moet het circus doorgaan.
Dus trekken spelers van Rood Zwart Baflo dinsdagavond opnieuw hun shirt aan. Niet voor een kampioenswedstrijd. Niet voor een nacompetitiekraker. Nee, voor zeven minuten administratieve onzin. Een scheidsrechter moet opdraven. Vrijwilligers moeten aanwezig zijn. Mensen moeten hun avond vrijmaken. En waarvoor precies? Om officieel vast te stellen wat iedereen al weet: dat Rood Zwart Baflo die wedstrijd gewoon wint.
Dit is precies waarom zoveel mensen zich kapot ergeren aan de KNVB. Niet omdat regels bestaan. Regels zijn prima. Maar omdat de bond weigert logisch na te denken wanneer een situatie daarom vraagt. Regels zonder gezond verstand veranderen in bureaucratische waanzin. En dat is exact wat hier gebeurt.
De bond had één simpele beslissing kunnen nemen: Rood Zwart Baflo treft geen blaam in het gestaakte duel, de stand blijft 0-3, einde verhaal. Iedereen tevreden. Niemand benadeeld. Competitie eerlijk afgerond. Klaar.
Maar nee. In Zeist kiest men liever voor het invullen van formulieren dan voor gezond verstand.
En het meest bizarre van alles? Je krijgt bijna het gevoel dat de KNVB niet eens doorheeft dat het om slechts zeven minuten gaat. Want als iemand daar werkelijk had beseft dat een kampioen met elf man een 0-3 voorsprong moet verdedigen tegen negen spelers in amper zeven minuten, dan had toch minstens één beleidsmedewerker gedacht: “Misschien slaan we hier een beetje door.”
Maar blijkbaar werkt het anders.
Blijkbaar is de regel heilig, zelfs wanneer de praktijk schreeuwt dat het complete onzin is. En ondertussen vragen we ons in het amateurvoetbal af waarom vrijwilligers afhaken, waarom clubs zich niet gehoord voelen en waarom supporters steeds cynischer worden richting de bond.
Dit soort beslissingen dus.
Want amateurvoetbal draait niet alleen om regels. Het draait om mensen. Om vrijwilligers die al de hele week bezig zijn voor hun club. Om spelers die werken, trainen en hun vrije tijd opofferen. Om supporters die hun club volgen voor plezier en beleving. Niemand zit te wachten op een toneelstuk van zeven minuten waarvan de uitslag al vaststaat.
Sterker nog: de KNVB maakt zichzelf hiermee ronduit belachelijk.
Want laten we eerlijk zijn: stel dat Stedum dinsdagavond ineens drie keer scoort in zeven minuten tegen elf man van de kampioen. Dan praten we niet meer over voetbal, maar over een wonder dat rechtstreeks thuishoort in een Netflix-documentaire. De kans daarop is ongeveer net zo groot als een volle VAR-installatie op een vijfdeklasseveld.
Iedereen weet dus wat er gaat gebeuren. Scheidsrechter fluit. Bal rolt een paar minuten heen en weer. Eindsignaal. Handjes schudden. Klaar. Een avond verspild om een administratief vinkje te zetten.
En ondertussen zal de KNVB waarschijnlijk tevreden achteroverleunen omdat “de reglementen correct zijn toegepast”.
Gefeliciteerd.
Maar ergens onderweg is men vergeten waar amateurvoetbal werkelijk om draait. Niet om papierwerk. Niet om procedures. Niet om het slaafs volgen van regels zonder context. Maar om sport, redelijkheid en gezond verstand.
Rood Zwart Baflo verdient complimenten voor het kampioenschap. Niet een verplichte excursie naar een wedstrijd die allang gespeeld is. En Stedum verdient ook beter dan figurant zijn in een overbodige voetbalfarce.
Dinsdagavond wordt geen voetbalwedstrijd. Het wordt een monument van bestuurlijke starheid. Een live demonstratie van hoe je met regels een situatie volledig absurd kunt maken.
En ergens is dat misschien nog wel het pijnlijkste van alles: werkelijk iedereen in het amateurvoetbal ziet hoe belachelijk dit is.
Behalve de KNVB zelf.
Je vraagt je werkelijk af of er bij de KNVB afdeling amateurvoetbal nog iemand rondloopt met gezond verstand én gevoel voor de praktijk van het amateurvoetbal. Want iedereen met twee ogen, een beetje voetbalervaring en een functionerend stel hersens weet precies hoe dit afloopt. Stedum gaat in zeven minuten geen drie goals maken tegen de kampioen. Niet met negen man. Niet tegen elf. Niet in een duel dat sportief allang dood en begraven is.
Maar toch moet het circus doorgaan.
Dus trekken spelers van Rood Zwart Baflo dinsdagavond opnieuw hun shirt aan. Niet voor een kampioenswedstrijd. Niet voor een nacompetitiekraker. Nee, voor zeven minuten administratieve onzin. Een scheidsrechter moet opdraven. Vrijwilligers moeten aanwezig zijn. Mensen moeten hun avond vrijmaken. En waarvoor precies? Om officieel vast te stellen wat iedereen al weet: dat Rood Zwart Baflo die wedstrijd gewoon wint.
Dit is precies waarom zoveel mensen zich kapot ergeren aan de KNVB. Niet omdat regels bestaan. Regels zijn prima. Maar omdat de bond weigert logisch na te denken wanneer een situatie daarom vraagt. Regels zonder gezond verstand veranderen in bureaucratische waanzin. En dat is exact wat hier gebeurt.
De bond had één simpele beslissing kunnen nemen: Rood Zwart Baflo treft geen blaam in het gestaakte duel, de stand blijft 0-3, einde verhaal. Iedereen tevreden. Niemand benadeeld. Competitie eerlijk afgerond. Klaar.
Maar nee. In Zeist kiest men liever voor het invullen van formulieren dan voor gezond verstand.
En het meest bizarre van alles? Je krijgt bijna het gevoel dat de KNVB niet eens doorheeft dat het om slechts zeven minuten gaat. Want als iemand daar werkelijk had beseft dat een kampioen met elf man een 0-3 voorsprong moet verdedigen tegen negen spelers in amper zeven minuten, dan had toch minstens één beleidsmedewerker gedacht: “Misschien slaan we hier een beetje door.”
Maar blijkbaar werkt het anders.
Blijkbaar is de regel heilig, zelfs wanneer de praktijk schreeuwt dat het complete onzin is. En ondertussen vragen we ons in het amateurvoetbal af waarom vrijwilligers afhaken, waarom clubs zich niet gehoord voelen en waarom supporters steeds cynischer worden richting de bond.
Dit soort beslissingen dus.
Want amateurvoetbal draait niet alleen om regels. Het draait om mensen. Om vrijwilligers die al de hele week bezig zijn voor hun club. Om spelers die werken, trainen en hun vrije tijd opofferen. Om supporters die hun club volgen voor plezier en beleving. Niemand zit te wachten op een toneelstuk van zeven minuten waarvan de uitslag al vaststaat.
Sterker nog: de KNVB maakt zichzelf hiermee ronduit belachelijk.
Want laten we eerlijk zijn: stel dat Stedum dinsdagavond ineens drie keer scoort in zeven minuten tegen elf man van de kampioen. Dan praten we niet meer over voetbal, maar over een wonder dat rechtstreeks thuishoort in een Netflix-documentaire. De kans daarop is ongeveer net zo groot als een volle VAR-installatie op een vijfdeklasseveld.
Iedereen weet dus wat er gaat gebeuren. Scheidsrechter fluit. Bal rolt een paar minuten heen en weer. Eindsignaal. Handjes schudden. Klaar. Een avond verspild om een administratief vinkje te zetten.
En ondertussen zal de KNVB waarschijnlijk tevreden achteroverleunen omdat “de reglementen correct zijn toegepast”.
Gefeliciteerd.
Maar ergens onderweg is men vergeten waar amateurvoetbal werkelijk om draait. Niet om papierwerk. Niet om procedures. Niet om het slaafs volgen van regels zonder context. Maar om sport, redelijkheid en gezond verstand.
Rood Zwart Baflo verdient complimenten voor het kampioenschap. Niet een verplichte excursie naar een wedstrijd die allang gespeeld is. En Stedum verdient ook beter dan figurant zijn in een overbodige voetbalfarce.
Dinsdagavond wordt geen voetbalwedstrijd. Het wordt een monument van bestuurlijke starheid. Een live demonstratie van hoe je met regels een situatie volledig absurd kunt maken.
En ergens is dat misschien nog wel het pijnlijkste van alles: werkelijk iedereen in het amateurvoetbal ziet hoe belachelijk dit is.
Behalve de KNVB zelf.
