Anita Koerts ziet toekomst voor sportvereniging Yde de Punt zonnig tegemoet.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Voetbal vrouwen

In het amateurvoetbal zijn veel dames actief als vrijwilligster in welke functie dan ook. Puurvoetbalonline wil daar wat meer aandacht aan besteden in de rubriek: ‘Dames in het amateurvoetbal’. De volgende in deze rubriek rij is Anita Koerts, teamleidster van het eerste team van de sportvereniging Yde de Punt.

Profielfoto van Anita Koerts

De nu 44 jarige Anita Koerts groeide in Yde de Punt op als een meisje die op zondagavond met het bord op de schoot naar Studio Sport keek. Dat zorgde voor interesse in een sport die ze zelf nooit heeft beoefend. ‘Ik ben altijd wel actief in de sport geweest op het gebied van fitness en hardlopen. Maar zelf voetballen, dat was niet mijn ding. Om heel eerlijk te zijn, ik vind damesvoetbal gewoon niet leuk. De laatste jaren is het niveau wel verbeterd maar ik heb er niets mee. Ik vind duels in het mannenvoetbal of jeugdwedstrijden veel leuker om naar te kijken. Debuut
 Het kijken naar voetbalwedstrijden werd in de loop van het seizoen echter anders voor de bij Soloo Herenmode in Haren werkzaam zijnde Anita Koerts. Op 4 oktober in het uitduel met Woltersum maakte de Drentse namelijk haar debuut als teamleidster van het eerste team van Yde de Punt. Een taak waar ze in eerste instantie niet direct om stond te springen. ‘Toen het eerste elftal voor aanvang van het seizoen weer terugkeerde in het standaardvoetbal was er geen vaste teamleider. Ik was al bij Yde de Punt, wat een omnivereniging vereniging met een afdeling voetbal, volleybal en gymnastiek is, betrokken doordat mijn vader Albert Koerts er voorzitter is geweest. En nu is mijn man William Seising er al een aantal jaren secretaris. Dat zorgde dat ik vaak op de club aanwezig was. Ik had echt verwacht dat er wel iemand de taak van teamleider zou oppakken maar dat gebeurde niet. Ik vond het echter niet kunnen dat we, om het netjes te zeggen, op dat gebied maar wat aanrommelden. Zo tussen neus en lippen door viel weleens de opmerking of dat niets voor mij was. In eerste instantie zag ik dat niet zitten omdat ik vind dat je als teamleider ook met de trainer moet kunnen sparren over bepaalde tactische keuzes. Dat onderdeel beheers ik niet en daarom dacht ik ook dat het elftalleiderschap niets voor mij zou zijn. Maar nadat de vraag nogmaals kwam bedacht ik mij dat ik toen onze zoon Dexter hier nog in de jeugd speelde prima samenwerkte met onze inmiddels oud-voorzitter Jacobus Koops. Die heb ik toen benaderd of wij samen die taak niet op ons konden nemen. Jacobus stemde toe en vandaar dat wij nu samen als teamleider fungeren. Jacobus voor zeg maar het meer voetbalgedeelte en ik voor de rest eromheen. En ik moet zeggen dat ik het steeds leuker begin te vinden. Nadat we vijf seizoenen in de reserveklasse hebben gespeeld spelen we nu voor het eerst weer in de standaardklasse waardoor we weer bij andere verenigingen over de vloer komen. Ik moet zeggen dat ik dat wel heel erg leuk vindt. We voetballen nu veel in de provincie Groningen waar we tegen leuke dorpsverenigingen spelen zoals Kloosterburen en Warffum die qua structuur wel een beetje vergelijkbaar zijn met ons. Daar bedoel ik mee dat het verenigingen zijn die niet tegen het ‘stadse’ aanschurken. Dat zijn ook clubs waar ze volgens mij geen rare dingen doen maar met de beide voetjes op de grond blijven staan.”
Stap
Met beide voetjes op de grond blijven staan was ook Anita haar idee wat betrof de resultaten van het eerste elftal. ‘Toen er vorig seizoen geopperd werd om terug te keren naar het standaardvoetbal heb ik wel even gedacht van, zou die stap niet te groot zijn. Stel dat het eerste team alleen maar zou verliezen. Wat zou dat voor gevolgen voor de vereniging hebben. We weten allemaal dat verenigingen het steeds lastiger krijgen. De subsidiekraan wordt steeds verder dichtgedraaid wat ver strekkende gevolgen kan hebben. Binnen de sportvereniging is voetbal natuurlijk de belangrijkste tak en wanneer een eerste elftal dan matig presteert werkt dat door binnen de rest van een club. Ondanks dat we met het eerste elftal nog maar drie punten hebben behaald, toevallig gebeurde dat uit tegen Woltersum waar ik mijn debuut als teamleidster maakte, is dat niet gebeurt. Daar ben ik echt heel blij mee. Binnen de gemeenschap hier in Yde de Punt heeft iedereen gelukkig in de gaten dat de Omnivereniging Yde de Punt met zijn 180 leden een belangrijke factor binnen het dorp is,” aldus de liefhebster van o.a. Status Quo, Anouk en Guns N’ Roses. Maar naast liefhebster van muziek is Anita Koerts ook iemand die op een zaterdag graag bij een andere vereniging gaat kijken. ‘Uiteraard kom ik regelmatig bij Glimmen. Daar voetballen een zevental B-junioren, waaronder onze zoon Dexter, die hier bij Yde in de jongere jeugd hebben gespeeld. Daar hoop ik van dat die jongens op termijn weer hier bij Yde gaan voetballen. Dat moet overigens niet te vroeg gebeuren. Jongens op die leeftijd moeten namelijk voetballen en niet veelvuldig op de bank zitten bij bijvoorbeeld een eerste team. Dat doet namelijk geen goed aan hun motivatie.”
Motivatie
Als dat laatste woord valt roemt de elftalleidster de trainingsopkomst van de spelers van de eerste selectie. Alles kan natuurlijk altijd beter maar over het algemeen hebben we geen reden tot klagen. Wat ik wel vind is dat spelers wel wat meer in zichzelf mogen investeren. Sommige spelers kunnen meer dan ze denken. Zo deden we in de winterstop een paar omzettingen binnen het team die zeker goed hebben uitgepakt doordat spelers er ook in geloofden. Als ik nu kijk hoe het in onze twee competitiewedstrijden in 2016 is gegaan geeft mij dat veel vertrouwen richting de nog resterende wedstrijden. Daarom is het ook belangrijk er richting de toekomst wat spelers terugkeren. Ik moet zeggen, dat ziet er goed uit. Maar ik ben wel iemand van eerst zie, dan geloven. Maar wanneer dat daadwerkelijk gebeurt, zou dat prachtig zijn. Want als vereniging zijn we gezond en wanneer het sportieve aspect dan ook nog eens een positieve impuls krijgt kunnen er in Yde de Punt nog mooie dingen gebeuren.” aldus ‘Eva’ zoals ze op het Leekster Voetbalgala opeens genoemd werd. ‘Als die bijnaam valt begint de Drentse te lachen. ‘In Leek plaatste iemand de opmerking of Yde de Punt ‘Eva Caneiro’ had meegenomen als verzorgster. Dat zorgde natuurlijk voor hilariteit in het team en vandaar dat ik toen ‘Eva’ werd genoemd aldus de goedlachse Anita die van dit soort opmerkingen de humor wel van kan in zien. ‘Dat is geen enkel probleem. Humor binnen en buiten de lijnen hoort er wel bij. Maar laat een ding duidelijk zijn, ik ben echter alleen maar teamleidster Anita Koerts en zeker geen verzorgster Eva Caneiro,” besluit ze met een lachend gezicht.