René Kaper(trainer VAKO-dames):Misschien kun je geluk wel afdwingen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in In de Dugout met...

Hoewel René Kaper niet echt een voetbalachtergrond had reageerde hij direct enthousiast op het verzoek van dochter Carien of hij het even daarvoor opgerichte damesteam van VAKO wilde trainen. René Kaper begon met veel enthousiasme aan deze klus en ruim zeven later is hij nog steeds als trainer aan het team verbonden. Dat en nog veel meer vertelt hij in de Dug out waar hij op verzoek van Puurvoetbalonline in plaats nam.
1383909011Nfoto pap2
 

René, jij bent trainer van het damesteam van VAKO maar kun je eerst wat over je eigen voetbalcarrière vertellen: Daar kan ik kort over zijn. Ik heb geen voetbalcarrière. Ik heb van mijn 7e tot mijn 35e fanatiek en redelijk succesvol paard gereden. Toen ik op mijn 35e mijn eigen bedrijf startte ben ik gestopt. De paardensport op een redelijk niveau beoefenen is een arbeidsintensieve klus. Het opstarten van het bedrijf kostte veel tijd en dat ging ten koste van de tijd die ik aan de paardensport kon besteden. En dus besloot ik te stoppen. Onze zoon Jurjen wilde altijd voetballen. Zo kwam ik in aanraking met de voetbalsport. En omdat ik na het stoppen met paardrijden toch iets aan sport wilde doen besloot ik te mee gaan trainen met de veteranen bij VAKO. Eerlijk is eerlijk, wanneer je op je 35e begint met voetballen krijg je het nooit meer onder de knie. Maar met inzet en enthousiasme kun je toch plezier hebben en een enigszins aanvaardbaar niveau halen.

Jij bent enkele jaren geleden, bij de start van het damesteam, door je dochter Carien benaderd om trainer van het team te worden. Kostte het haar veel moeite om jou over te halen: Nee, helemaal niet. Ik ben snel enthousiast over veel dingen. Ik had op dat moment al een aantal jaren ervaring als leider van het voetbalteam van onze zoon Jurjen. Dus toen Carien vertelde dat zij met een groepje vriendinnen een meisjesteam op wilde zetten zei ik direct. JA.

De doelstelling van de dames van Vako die tot dusver aan een interview een interview meewerkten is duidelijk, ze willen kampioen worden. Hoe reëel is die doelstelling: Het verleden heeft ons ondertussen geleerd dat de kans dat we geen kampioen worden groter is dan dat we wel kampioen worden. De afgelopen 4 seizoenen zijn we namelijk telkens op de tweede plek geëindigd. We weten dus wat het is om mee te doen om het kampioenschap, maar ook wat het is om het (net) niet te halen.

Om kampioen te worden heb je minimaal het volgende nodig: een dosis geluk, en een maximale inzet van de spelers en trainers.

Geluk kun je misschien wel afdwingen. Ik ben er nog niet uit of je dat wel of niet kunt. Wel is duidelijk dat het zonder een beetje geluk bijna onmogelijk is kampioen te worden.

Het tweede deel is inzet. De meiden zijn stuk voor stuk fanatiek en willen altijd winnen. Dat is prima. Helaas is de trainingsopkomst regelmatig niet optimaal. Let wel, er liggen vrijwel altijd goede redenen aan ten grondslag waarom meiden niet aanwezig kunnen zijn. Toch blijft het spijtig dat het dit seizoen nog niet 1 keer gelukt is om allemaal aanwezig te zijn op de training. Daar komt bij dat dit seizoen een groot deel van de meiden gestart is met zaalvoetbal. Zij spelen hun thuiswedstrijden op vrijdagavond om 22.00 uur. Dat is geen optimale voorbereiding voor een wedstrijd op zaterdag. Er zijn nu drie competitiewedstrijden op zaterdagmiddag gespeeld nadat er op vrijdagavond in de zaal is gespeeld. De eerste twee wedstrijden leverden puntverlies op. De laatste wedstrijd verliep echter uitstekend en leverde een klinkende overwinning op. Ik weet dus nog niet of het een negatief effect heeft op de prestaties op zaterdagmiddag. Voor alle duidelijkheid, ik heb geen bezwaar tegen zaalvoetbal. Sterker nog, ik vind het prachtig. De techniek wordt er beter door, de handelingssnelheid wordt beter en het zelfvertrouwen neemt bij een aantal speelsters toe. Allemaal positief. Het enige probleem is dat de wedstrijden op vrijdagavond worden gespeeld.

Dit seizoen is Bjorn Tooren als trainer aan de technische staf rond het damesteam toegevoegd. Wat is het stukje extra wat Bjorn toevoegt: Zoals hiervoor gezegd is heb ik geen voetbalcarrière. Voor Bjorn geldt het tegenovergestelde. Bjorn is vanaf zijn jonge jeugd een talentvol voetballer. Hij heeft een tijdje bij de jeugd van FC Groningen gespeeld. En daarna voor meerdere verenigingen gevoetbald. Hij kan dus op een ander niveau trainen en brengt speltechnisch inzicht en ervaring mee. Zaken die ik niet heb. Wat niet vergeten moet worden is dat ook Rolf van Wijk toe is getreden tot de staf bij de dames. Rolf is ook een ‘voetbaldier’. Hij heeft veel kijk op het voetbal en geeft ook zijn op- en aanmerkingen over het spel en de opstelling. En is een fantastische leider die alles tot in de puntjes regelt!

Een veel gehoorde opmerking in het damesvoetbal is dat binnen een damesteam problemen langer doorsudderen dan bij de mannen. Wat is jouw mening daarover: Ik ben een trainer die heel erg bezig is met groepsprocessen en met onderlinge irritaties. Wanneer ik die opmerk breng ik die ter sprake. En omdat ik het merendeel van deze groep meiden vanaf het begin van hun pubertijd mee heb gemaakt ken ik ze door en door. En zij mij. Zo weten we wat we aan elkaar hebben. En als er iets is, dan spreken we dat gewoon uit.

Het Nederlands Elftal bereikt minimaal de kwartfinale op het WK in Brazilië: Ik hoop het. Het zou mooi zijn. Ik wacht het maar af. Ik heb vertrouwen in Louis van Gaal. Na de teleurstelling op het EK heeft hij een mooie jonge en gretige groep gecreëerd met verrassende keuzes. En hij heeft de beschikking over een aantal spelers van de buitencategorie. Een mooie mix.

VAKO is: Een club met een goede sfeer, met een prachtige accommodatie, met een grote groep vrijwilligers die alles in het werk stellen om de leden optimaal te laten sporten, met een gezellige kantine met een uitgebreide kleine kaart en met mensen waarbij het goed toeven is.

Wat doet René Kaper in het dagelijks leven: Ik heb samen met mijn vrouw een belastingadvies- en administratiekantoor. Ik houd mij bezig met het belastingadvies. En ben ‘de baas’. Ik ben en voel mij verantwoordelijk voor de kwaliteit van het geleverde werk en voor het werkplezier van mijzelf en de collega’s.

Jouw zoon Jurjen is een talentvolle scheidsrechter in het amateurvoetbal. Dat hoeft zijn plafond niet te zijn als: Hij zich iedere keer opnieuw met dezelfde inzet en hetzelfde plezier als hij nu doet en heeft in wil zetten om zo goed mogelijk leiding te geven aan de wedstrijden die hij fluit. Hij doet en laat veel voor het scheidsrechteren. En is ook bijzonder zelfkritisch en staat altijd open voor opbouwende kritiek. Voor de laatste stap is ook een beetje geluk nodig. Ik ben heel benieuwd waar zijn plafond ligt. Ik heb hem wat dat betreft hoog zitten. Maar zal hem er niet op afvallen wanneer hij de top niet haalt. De weg naar de top is erg steil.

Wat is er leuk aan het trainen van een damesteam: In mijn ervaring zijn de meiden in dit team fanatieker dan de meeste jongens. In een traditionele mannensport als voetbal moeten meiden zich meer waar maken dan jongens. En dat doen ze dan ook. Daar kan ik enorm van genieten. En er is geen testoron. Dat is heel prettig. Geen haantjesgedrag en de daarbij behorende stoerdoenerij en irritant gedrag.

Een van de dingen die we over jou te lezen viel was, je kunt bij René altijd terecht als je ergens mee zit. Moet dat niet iets zijn wat in iedere trainer moet zitten: Ik vind van wel. Empathisch vermogen is erg belangrijk. Wil je iets van anderen gedaan krijgen, dan zul je een band moeten hebben met die ander. Wanneer die band er is ben je over en weer bereid iets voor elkaar te doen en te laten.

Bij welke trainer in de eredivisie zou jij wel eens in de keuken willen kijken en waarom: Bij Ronald Koeman. Omdat dat een nuchtere vent uit het Noorden is. Die weet wie hij is zonder kapsones. Hij houdt net als ik van spelers die hard werken en niet opgeven. Ik ben nieuwsgierig hoe hij om gaat met sterallures van jonge voetballers die hij ongetwijfeld onder zijn hoede heeft (gehad) en het daarbij behorende gedrag.

De bondscoach van het Nederlands dameselftal, Rogier Reijnders, heeft nog tot 2016 een contract bij de KNVB. Voordat hij in 2010 in dienst trad had hij niets met damesvoetbal. Is hij dan wel een logische keuze: Ik denk wel dat het een pré is, maar weten doe ik dat niet. Empathisch vermogen en het vermogen een band op te bouwen met je spelers is denk ik het belangrijkst. Hoe dat te bereiken werkt bij vrouwen naar mijn mening anders dan bij mannen. Wat dat betreft lijkt het wel een pré om ervaring te hebben met vrouwenvoetbal. Maar goed, de tijd zal uitwijzen of het wel of niet een pré is.

Als jij voor een keer Louis van Gaal mocht vervangen zou jouw basiself er als volgt uitzien: Zoals gezegd heb ik wel vertrouwen in de voetbalkennis van Louis van Gaal. Ik laat het dan ook graag aan hem over.