Marcel Poll(FC Grootegast): Als trainer moet je niet denken dat je alles zelf kunt doen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in In de Dugout met...

Marcel Poll werd halverwege het seizoen door FC Grootegast aangetrokken als trainer en staat met zijn team op de drempel van de vierde klasse.

1336119136NPoll in actie

 FC Grootegast heeft namelijk zaterdag 5 mei op Schiermonnikoog aan een punt genoeg om de titel binnen te halen. Puurvoetbalonline nodigde de als trainer bij de senioren debuterende Marcel Poll dan ook uit voor de rubriek ‘In de Dug out met” waarin hij het over de diverse facetten van het trainers vak heeft.

 Marcel Poll actief voor VEV'67

Beschrijf je eigen voetbalcarrière eens in het kort: Toen ik 6 jaar werd, ben ik gaan voetballen bij SV Marum. Na alle jeugdelftallen te hebben doorlopen kwam ik bij het 1e team terecht, waar ik tot mijn 29e jaar als aanvaller heb gespeeld. Daarna heb ik 2 jaar bij VEV ’67 in het 1e elftal gespeeld, in eerste instantie als verdedigende middenvelder maar daarna vooral als centrale verdediger. Mijn actieve carrière heb ik vorig jaar nog 1 seizoen bij SV Marum afgesloten. Daarnaast ben ik een aantal jaren selectiespeler bij de Leekster Eagles geweest, maar heb nooit aanspraak kunnen maken op een plaats in het 1e team.

Wat doe je in het dagelijkse leven: In het dagelijks leven ben ik teamleider bij RBO, een organisatie die al jarenlang actief is op de landelijke onderwijs- en arbeidsmarkt. Daarnaast ben ik vader van een dochter van 5 jaar en een zoon van 3 jaar.

1336118759Ngrootegastk

 De selectie van FC Grootegast seizoen 2011-2012

Jij bent ook jeugdtrainer geweest, wat is volgens jou het grootste verschil tussen het trainen van junioren en senioren: Als juniorentrainer heb ik met A1 (VEV ’67) en B1 (WTOC) gewerkt. Je focus is dan vooral gericht op 1 team. Als hoofdtrainer bij FC Grootegast is die focus veel breder. In eerste instantie ligt de prioriteit bij de 1e selectie, maar het speelveld is veel breder. Reserve-elftallen, juniorenteams, betrokkenheid bij commissies of zaken die de vereniging in algemene zin aangaan, noem maar op. Als hoofdtrainer wordt je overal bij betrokken. Dat komt goed uit, want ik heb ook de neiging me met veel dingen te willen bemoeien. Als het specifiek om het trainerschap gaat, dan ligt de aandacht bij jeugd toch vooral op het verbeteren van techniek, de communicatie met elkaar en inzicht. Bij senioren ligt het denk ik vooral in communicatie en teamtaken, zonder de andere aandachtsgebieden overigens te vergeten.

Als trainer ben je tegenwoordig niet alleen maar voetbaltrainer, maar vervul je ook daarbuiten een belangrijke rol: Absoluut. Ik denk dat het nu anders is dan toen ik vanuit de A1 zelf bij de 1e selectie kwam. Spelers zijn mondiger dan toen, meer individueel gericht en in eerste instantie vooral kritisch naar een ander. Dat is geen verwijt, maar heeft te maken met tijdcultuur. Als trainer is het je taak interessante en leerzame trainingen te geven, maar daarnaast ben je ook klankbord voor de spelers.

 Dat spelers er tegenwoordig steeds minder voor over hebben is iets dat ik regelmatig hoor. Deel jij die mening: Bij de 1e selectie van FC Grootegast is dat in ieder geval niet zo. Dat zijn spelers die houden van voetbal en daar dingen voor aan de kant zetten. Voor mij persoonlijk is het niet te begrijpen dat spelers midden in een seizoen op vakantie gaan, op zaterdagen andere activiteiten/verplichtingen voorrang geven of te gemakkelijk afzeggen voor een training. En toch gebeurt het ook op 1e, 2e of 3e klasse-niveau. Dat vind ik niks met teamgevoel en -beleving te maken hebben. Veel meer dan vroeger staan spelers bloot andere zaken of verleidingen. De voetbalsport neemt daarmee vaak ook een minder prominente rol in dat voorheen.

Systemen is een toverwoord in het hedendaagse voetbal want ik zie opeens dat veel teams het ‘Nederlands Elftal”-systeem spelen. Snap jij dat ik daar niets van begrijp en denk ga lekker 4-3-3 of 4-4-2 spelen: Systemen zeggen mij persoonlijk niet zoveel, het gaat erom hoe het in het veld staat. En vaak speel je, zonder dat je daarbij nadenkt, meerdere systemen in dezelfde wedstrijd. Het gaat erom dat je spelers met het gezicht naar de goal van de tegenstander krijgt, dat je ruimte creëert om aan te kunnen vallen en dat je de bal niet altijd hoeft te hebben om belangrijke dingen voor een elftal te doen. Zelf houd ik bijvoorbeeld van opkomende vleugelspelers (vanuit het middenveld) en een centrum dat in de mandekking staat.

Het mooie aan het trainen van een team vind ik: Met een groep op het trainingsveld staan en dat je een (h)echt team probeert te maken van verschillende individuen met verschillende persoonlijkheden.

Tegenwoordig heeft een jeugdspeler vaak te weinig geduld richting een eventuele basisplaats in het eerste elftal: In een tijdgeest die meer gericht is op het individu is dat misschien ook niet zo vreemd. Overigens ben ik van mening dat je tegenwoordig, veel meer dan in het verleden, spelers moet uitleggen waarom je de dingen op een bepaalde manier doet en waarom ze bijvoorbeeld geen basisspeler zijn.

Als hoofdtrainer moet je ook goed op de hoogte zijn van wat er zich binnen de rest van de vereniging afspeelt: Als je goed wilt kunnen functioneren absoluut. Daarnaast vind ik dat je, ondanks het feit dat je als trainer voor een bepaalde periode bij een vereniging werkzaam bent, in brede zin iets moet willen betekenen voor de vereniging waar je werkzaam voor bent.

Welke trainer in het betaalde voetbal springt er voor jou uit bovenuit op dit moment en waarom: Als ik iemand zou moeten noemen dan Gertjan Verbeek van AZ. Net als hem vind ik fitheid en een sterke mate van teamgevoel cruciaal om tot teamprestaties te komen. Ik sta echter te ver van deze trainers af om een goede inschatting te kunnen maken.

Als trainer moet je tegenwoordig meer kunnen brengen dan alleen maar de trainingen verzorgen en het coachen op de wedstrijddag: 100% mee eens. Vooral op communicatief vlak wordt er nogal wat van je verwacht. Niet alleen naar de selectiespelers, maar ook richting andere personen en organen binnen een vereniging.

Wat is de zogenaamde beginnersfout die ook jij misschien gemaakt hebt: Denken dat ik teveel zelf kon doen. Heel bewust heb ik er bij mijn aanstelling bij FC Grootegast voor gekozen een aantal mensen mee te vragen. Johan Mulder traint de keepers en Harmke Slotegraaf neemt de verzorging van de spelers op zich. Het gezamenlijk dragen van verantwoordelijkheden zorgt ervoor dat ik mij volledig kan richten op tactische en technische zaken omtrent het 1e elftal. Daarnaast hebben we een fantastische leider/clubman (Wim Huisman red.) die organisatorisch veel werk verricht en grensrechter (Jaap Huisman red.).

1336118860Ntsgroot

 Marcel Poll samen met een deel van de technische staf met van links naar rechts, leider Wim Huisman, verzorgster Harmke Slotegraaf en keepertrainer Johan Mulder. Op de foto ontbreekt grensrechter Jaap Huisman

Wat vind jij persoonlijk de beste trainer waar jij als speler onder getraind hebt: Dat zijn er eigenlijk 2. In mijn 1e periode bij SV Marum 1 heb ik prettig getraind onder Hannie Schievink. In kon me vinden in zijn gedachten over voetbal en hij was tactisch zeer sterk. Onder hem promoveerden we naar de 3e klasse KNVB. Maar ook Jaap Pranger (destijds bij VEV ’67 1) vind ik een fantastische man. Iemand die luistert naar spelers, ze begrijpt en in staat is een enorme teamgeest te creëren. Daarnaast heb ik me zelden fysiek zo fit gevoeld als toen onder zijn leiding.

Welke trainer in het betaalde voetbal springt er voor jou uit bovenuit op dit moment en waarom: Als ik iemand zou moeten noemen dan Gertjan Verbeek van AZ. Net als hem vind ik fitheid en een sterke mate van teamgevoel cruciaal om tot teamprestaties te komen. Ik sta echter te ver van deze trainers af om een goede inschatting te kunnen maken.

Moeten spelers je als trainer aardig vinden: Ik vind dat in het amateurvoetbal de afstand tussen speler en trainer niet verschrikkelijk groot hoeft te zijn. Er moet absoluut een hiërarchische verhouding aanwezig zijn, maar spelers moeten ook het gevoel hebben met alles bij jou terecht te kunnen. En dan mag die verhouding op die momenten ook gewoon gelijkwaardig zijn. Dominante, sterk hiërarchische en rechtlijnige trainers vind ik niet meer van deze tijd.

Wat wil je verder nog kwijt: Zaterdag 5 mei a.s. hopen we kampioen van de 5e klasse C te worden op Schiermonnikoog (De Monnik). Een kampioenschap dat de spelers, de supporters en alle andere betrokkenen binnen de vereniging ongelooflijk verdienen. FC Grootegast heeft ontzettend veel vrijwilligers en een grote achterban; het wordt ongetwijfeld een onvergetelijk dag gevolgd door een fantastisch feest!