In de Dug Out met Emiel Bekker (v.v.Haren)

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in In de Dugout met...

Emiel Bekker is dit seizoen een debuterende hoofdtrainer in het amateurvoetbal. De voetbalvereniging Haren, uitkomend in de derde klasse van het zondagvoetbal, is voor de 30-jarige oefenmeester zijn eerste club als hoofdtrainer. In de rubriek ’In de Dug out met” is hij de trainer die aan het woord komt over de diverse facetten van het trainersvak.

Emiel Bekker is dit seizoen een debuterende hoofdtrainer in het amateurvoetbal. De voetbalvereniging Haren, uitkomend in de derde klasse van het zondagvoetbal, is voor de 30-jarige oefenmeester zijn eerste club als hoofdtrainer. In de rubriek ’In de Dug out met” is hij de trainer die aan het woord komt over de diverse facetten van het trainersvak.

emielbekker

Emiel Bekker (hoofdtrainer v.v.Haren)

 

Beschrijf je eigen voetbalcarrière eens in het kort: Ik heb bij G.V.A.V. Rapiditas in de jeugd alle selectie elftallen doorlopen. Vervolgens heb ik achtereenvolgens bij vv Groningen ( 1 seizoen ), DIO Groningen ( 3 seizoenen ) en G.V.A.V. Rapiditas ( 1 seizoen ) gespeeld. Daarna ben ik mij volledig op het trainersvlak gaan richten omdat dit veel tijd vergde en ik hier heel veel plezier in heb. Ik ben zo`n 13 jaar geleden begonnen als jeugdtrainer bij de D- jeugd van G.V.A.V. Rapiditas. Ik ben toen 2 jaar trainer geweest bij de D1 van Achilles 1894 om vervolgens weer terug te keren naar G.V.A.V. om achtereenvolgens C1 ( 1 seizoen ), B1 ( 4 seizoenen ) en A1 ( 3 seizoenen ) onder mijn hoede te hebben gekregen. Ik wilde op eigen benen staan en mij verder ontwikkelen als trainer. Ik ben toen een seizoen assistent trainer bij G.V.A.V. geweest en nu ben ik hoofdtrainer bij vv Haren.

Wat doe je in het dagelijkse leven: Ik werk momenteel bij ETT Media, wat een bedrijf is wat zich vooral met overheidscommunicatie bezighoudt. Ik onderhoud het contact met klanten, dit zijn hoofdzakelijk gemeenten. En ik ben dus hoofdtrainer bij de vv Haren.

Wat is volgens jou het grootste verschil tussen het trainen van junioren en senioren: Als trainer ben je tegenwoordig niet alleen maar voetbaltrainer, maar vervul je ook daarbuiten een belangrijke rol. Ik denk dat dit voornamelijk bij jeugd wat duidelijker naar voren komt. Daarbij komen er natuurlijk zaken bij kijken, als de thuissituatie, school, persoonlijke ontwikkeling etc etc. Je bent als trainer denk ik ook verantwoordelijk hoe jeugd zich op het menselijk vlak ontwikkelt, je moet ze daarin sturen en begeleiden. Vooral bij jeugd zie je deze aspecten veel terugkomen.  

Dat spelers er tegenwoordig steeds minder voor over hebben is iets dat ik regelmatig hoor. Deel jij die mening: 

Wat je wel merkt is dat er in de beleving bij de jongere spelers het een en ander verandert. Dit heeft natuurlijk ook met de maatschappij te maken die zich ontwikkelt. Er is meer afleiding, waar jeugd uiteraard vatbaar voor is. Dit zie je terug in het voetbal.

Systemen is een toverwoord in het hedendaagse voetbal want ik zie opeens dat veel teams het ‘Nederlands Elftal”-systeem spelen. Snap jij dat ik daar niets van begrijp en denk ga lekker 4-3-3 of 4-4-2 spelen: Ik heb persoonlijk niet zoveel met dat soort termen, dat staat op papier. Wat ik wel vind is dat het een uitgangspositie moet zijn. Het is dus belangrijk dat spelers weten wat ze moeten doen in de verschillende voetbalmomenten, dus de organisatie die je op het bord zet, moet de kapstok zijn waar je altijd op terug moet kunnen vallen. In balverlies is het dan belangrijk waar, wanneer, hoe en op wie ga je druk zetten? In balbezit vind ik het belangrijk dat spelers weten waar vandaan ze moeten beginnen. Maar wat er van daaruit gebeurt, maakt me niet zoveel uit, je moet zelf namelijk proberen ruimte te creëren en er vervolgens gebruik van maken. Dan kan je in de praktijk wel met 5 of 6 aanvallende mensen uitkomen, terwijl je “op papier” 3 spitsen hebt staan.

Het mooie aan het trainen van een team vind ik: Dat je met allemaal verschillende karakters hetzelfde doel probeert na te streven. Met zijn allen ergens naar toe werken, met een groep proberen beter te worden en wedstrijden te winnen. Het mooie daarvan is om te zien dat er progressie geboekt wordt, dat je ziet dat je als team sterker wordt en dat je van elkaar weet wat er van iedereen in het veld gevraagd wordt. En dat je bovenal daarin met zijn allen plezier hebt, want dat is uiteindelijk wel de basis.

Tegenwoordig heeft een jeugdspeler vaak te weinig geduld richting een eventuele basisplaats in het eerste elftal: Op sommige niveaus denken spelers die doorkomen vanuit de jeugd al snel dat ze bij de senioren ook wel even gemakkelijk kunnen meedraaien. Die uitzonderingen zijn er natuurlijk wel. Ten eerste vind ik dat ze dan wekelijks een meerwaarde voor hun eigen elftal moeten hebben. Maar je merkt dat er bij de senioren natuurlijk ook wel andere zaken bij komen kijken. Het is allemaal wat fysieker, je krijgt wat minder tijd. Je moet een hogere handelingssnelheid hebben om te zorgen dat je niet te snel een tik krijgt. Er is vaak ( ook afhankelijk van niveau ) minder tijd en ruimte. Dat wordt weleens onderschat.

Als hoofdtrainer moet je ook goed op de hoogte zijn van wat er zich binnen de rest van de vereniging afspeelt: Als hoofdtrainer moet je weten wat er leeft en speelt binnen de vereniging. Daar moet je ook in geïnteresseerd zijn. Je bent natuurlijk wel hoofdverantwoordelijk voor het eerste elftal, maar dat neemt natuurlijk niet weg dat het daarnaast heel erg leuk is om bij de jeugd te kijken om te zien hoe daar bijvoorbeeld getraind wordt. Wat de beleving op de velden is rond de jeugdwedstrijden. Ik kijk bij de vv Haren ook graag zo nu en dan een wedstrijdje van de A1, dat zijn toch spelers die je uiteindelijk bij je team wil gaan proberen te betrekken. Daarnaast is het niet alleen voetbal binnen een vereniging, het menselijke aspect is misschien nog wel veel belangrijker.

Welke trainer in het betaalde voetbal springt er voor jou uit bovenuit op dit moment en waarom: Als ik alleen even in Nederland kijk, vind ik dat John v/d Brom van Vitesse het wel heel erg leuk doet daar. Er wordt weer over voetbal gesproken en hij heeft het daar allemaal wel weer aardig op de rit. Hij heeft natuurlijk wel de resultaten mee, alles valt en staat daarmee natuurlijk. Maar het plezier straalt er vanaf. Dat heeft hij ook bij zijn vorige clubs laten zien. Hij doet geen gekke dingen. Daarnaast vind ik Gertjan Verbeek ook goed, hij is altijd helder en duidelijk in zijn communicatie en voetbalt momenteel heel fris met AZ. En Bert van Marwijk maakt op mij een hele heldere en rustige indruk. Hij heeft een duidelijke visie en communiceert heel open en simpel en maakt het niet moeilijker dan het daadwerkelijk allemaal is. Het zijn er drie, maar die springen er wat mij betreft wel wat uit.

Als trainer moet je tegenwoordig meer kunnen brengen dan alleen maar de trainingen verzorgen en het coachen op de wedstrijddag: Het allerbelangrijkste is dat je weet hoe je met mensen moet omgaan, hoe je communiceert. En dat je nakomt wat je zegt, geen flauwekul! Helder en duidelijk zijn, iedereen moet weten waar hij aan toe is. Dan hoef je bij wijze van spreken nog niet eens verstand van voetbal te hebben.

Wat is de zogenaamde beginnersfout die ook jij misschien gemaakt hebt: Dat je denkt dat je alles al weet! En die fout heb ik overigens niet gemaakt!!!

Wat vind jij persoonlijk de beste trainer waar jij als speler onder getraind hebt: Ik heb als jeugdspeler onder Marc van Meel getraind. Dat was toen ook een jonge trainer, die ook helder en duidelijk was in zijn communicatie. Hij kreeg met zijn enthousiasme spelers mee.

Moeten spelers je als trainer aardig vinden: Nee, dat kan, hoeft en moet ook niet altijd! Als je maar wel zorgt dat je als trainer helder en eerlijk naar iedereen bent over wat je van iedereen verwacht. Spelers mogen je daar nooit iets in kunnen verwijten. Ik denk, als je dat voor elkaar hebt, dan heb je in ieder geval dat wederzijdse respect voor elkaar, en dat is de basis om goed met elkaar te functioneren. Soms moet je als trainer beslissingen nemen waar je het als speler niet mee eens bent. En dat is ook niet erg, als je elkaars mening maar wel respecteert. Je hoeft niet altijd allemaal vrienden van elkaar te zijn om goed met elkaar samen te werken.