Jeroen de Munck (de Heracliden): Als trainer moet je wel je eigen koers durven varen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in In de Dugout met...

Jeroen de Munck is dit seizoen hoofdtrainer van derde klasser de Heracliden. De oefenmeester geeft in de rubriek 'In de Dug Out met" ondermeer aan dat het 4-3-3 niet heilig voor hem is, aan welk land zijn hart gestolen heeft en welke mogelijkheden hij in de toekomst voor De Heracliden ziet.

Jeroen de Munck is dit seizoen hoofdtrainer van derde klasser de Heracliden. De oefenmeester geeft in de rubriek 'In de Dug Out met" ondermeer aan dat het 4-3-3 niet heilig voor hem is, aan welk land zijn hart gestolen heeft en welke mogelijkheden hij in de toekomst voor De Heracliden ziet.  

                                                                      jerroern_2                             

 

 Beschrijf je eigen voetbalcarrière eens in het kort: Ik heb in de jeugd altijd bij CVVB gespeeld in alle standaardteams Toen ik goed en wel in de senioren zal heb ik een chronische peesontsteking in m'n enkel gehad en ben noodgedwongen het trainersvak ingerold op m'n 18e Toen ik naar Winsum ben verhuisd heb ik nog een aantal jaar in het 2e bij VIBOA gespeeld in de reserve 1e klasse en reserve hoofdklasse, vooral deze laatste competitie is erg mooi en sterk bezet met aansprekende clubs als ACV, Urk, Genemuiden en Flevo Boys. Vorig jaar heb ik nog af en toe met wat vrienden bij VIBOA 5 gespeeld maar dat is nu niet meer te combineren met mijn trainerschap

Wat doe je in het dagelijkse leven: Ik ben docent op het AOC Terra in Winsum. Hier geef ik Lichamelijke en Economie

Wat is volgens jou het grootste verschil tussen het trainen van een tweede en de eerste selectie  Het trainen van een 2e selectie is moeilijker als je puur naar het trainen kijkt. Je kunt zelden wedstrijdspecifiek trainen en automatismen inslijpen aangezien je aldoor met andere samenstellingen speelt. Toch kan je hier rustiger in de luwte je ding doen als trainer. Als Hoofdtrainer heb je natuurlijk te maken met meer verwachtingen binnen de club en iedereen heeft een mening over de speelwijze en resultaten van het elftal. Toch kun je hier heel gericht met een groep aan de gang en "je eigen koers varen" dit vind ik juist datgene wat mij aanspreekt in het hoofdtrainerschap

Hoe diep gaat het contact met je spelers. Wil je bijvoorbeeld weten wat ze verder bezighoudt naast het voetballen: Ik ben zeker geïnteresseerd in datgene wat er speelt bij een speler buiten het voetbal om. Iedere speler neemt toch zijn privé omstandigheden mee en enige achtergrondkennis is dan toch wel fijn. Langzaam raak je wel met spelers in gesprek over niet voetbalzaken. Ik ben overigens geen trainer die naast het voetbal met de jongens op stap gaat, op de tafels staat de dansen of bij ze over de vloer komt. Enige afstand vind ik wel op z'n plaats. Toch probeer ik voor spelers erg laagdrempelig te zijn in de communicatie

.

Het 4-3-3 systeem zie je steeds minder op de velden. Vele trainers, zelfs bij de jeugd met een diepe spits. Hoe denk jij daarover en welk systeem heeft jou voorkeur:  Een 4-3-3 systeem is voor mij zeker niet heilig. Ik probeer te kijken naar het team en zijn kwaliteiten en hierop stem ik mijn speelwijze af. Qua spelopvattingen ben ik wel erg star. Ik wil verzorgd dwingend voetbal spelen waarin mijn ploeg de wedstrijd naar zich toe trekt qua tempo. Dit in combinatie met veel gezonde inzet en passie.

Als je kijkt naar de jeugd zijn naar mijn inzien de trainers vaak veel teveel resultaatgericht bezig op de korte termijn. Alle ballen op die sterke spits die er 50 inschiet in een jaar" en voor de rest de hele ontwikkeling vergeten van het individu en team.Bij veel teams (jeugd en senioren) zal een trainer heel snel afgerekend worden op de positie op de ranglijst en niet op de ontwikkeling. Ook clubs zijn hier debet aan. Mijn credo "geef (jeugd)trainers de tijd en ruimte om met een team iets te gaan opbouwen"

Ik hoor vaak dat het mooie aan het trainen is een team en spelers individueel beter maken. Hoe zie jij dat  : Op zo'n mooie doordeweekse avond lekker met je groepje intens bezig zijn om beter te worden, is datgene waar ik mijn passie vandaan haal voor dit vak. Spelers even uit een partijvorm halen om kleine situaties te bespreken vind ik idd. het mooiste. Wedstrijdgericht trainen.

Je moet spelers niet overloaden met tips, maar voor een paar week een leerdoel met ze bespreken Hier kun je dan in trainingen en wedstrijden op coachen

Tegenwoordig heeft een jeugdspeler vaak te weinig geduld richting een eventuele basisplaats in het eerste elftal. Hans van der Ploeg was in andere mening toe gedaan. Hoe kijkt Jeroen de Munck daar tegen aan. Als je zorgt dat je ook je 2e elftal serieus neemt m.b.t. aanpak, begeleiding en aandacht zal een jeugdspeler het helemaal niet erg vinden om bijvoorbeeld in een 2e elftal te spelen. Verder is het belangrijk dat de speler het gevoel krijgt dat hij een serieuze kans krijgt en duidelijk heeft waarom hij wel of (nog) niet speelt. Jonge spelers moet je "zien"en "horen" weet wat er speelt bij deze leeftijdsgroep. Aanpakken en af en toe over de bol aaien, een mix hiertussen is belangrijk. Uitgangspunt moet wel blijven "ze moeten spelen"waar dan ook!

Als hoofdtrainer moet je ook goed op de hoogte zijn van wat er zich binnen de rest van de vereniging afspeelt:  Vind ik persoonlijk wel. Je moet geen eilandje bouwen om je team heen. Iedereen heeft elkaar nodig. Het 1e is niets belangrijker dan het derde of vierde. Hier bij de Heracliden merk ik dat er veel verbondenheid bestaat tussen de leden. Zelf heb ik ook aan de spelers binnen de selectie aangegeven dat ze iets terug moeten doen voor de club. Bijvoorbeeld: een jeugdteam trainen, achter de bar, commissie of bestuursfunctie hebben. Vrijwilligers daar draait een club op. Wij zijn een prestatieteam en ik vind dat de club ervoor moet zorgen dat de randvoorwaarden voor de selectie optimaal zijn. Ik vind dat een ieder hier wel wat voor terug mag doen binnen onze groep als waardering. Ik kijk dus ook vaak met veel tevredenheid als ik selectiespelers voor onze training intensief de jeugdspelers beter zie proberen te maken.

Welke trainer in het betaalde voetbal springt er voor jou bovenuit op dit moment en waarom : Dan pik ik er 2 uit Guardiola en Mourinho. 2 absolute tegenpolen, maar hun aanpak is authentiek. Ze weten beide met rechtlijnige visies het maximale uit de groep te halen. Mourinho krijgt door zijn eigen (kinderlijke)gedrag niet altijd de waardering die hij verdiend. Hij is fantastisch in wedstrijdanalyses, de tegenstander ontregelen en zorgt ervoor dat zijn team vol voor hem door het vuur gaat. Als trainer moet je tegenwoordig meer kunnen brengen dan alleen maar de trainingen verzorgen en het coachen op de wedstrijddag: Teamniveau: communicatie is "the keyword"open en directe communicatie is essentieel.

Clubniveau: Ik heb een visie over het technische beleid binnen een club, langzaam probeer ik mijn visie en kennis te laten indalen binnen de club. De aanpak v/d jeugd is hierbij essentieel voor de toekomst.

Wat is de zogenaamde beginnersfout die ook jij misschien gemaakt hebt:  Mij veel te druk maken over wat anderen van mij en mijn aanpak vinden. Ook in het amateurvoetbal werkt het al zo "Als je bovenaan staat ben je een toptrainer en als het team niet presteert ligt het ook aan mij" Merk dat ik me hier al snel niet meer druk over begon te maken, anders wordt je gillend gek.

Jij hebt ook in Amerika gewerkt. Kun je daar iets meer over vertellen Ik heb samen met o.a. Jan van Dijken training gegeven bij summercamps in Amerika. We zaten in de buurt van Washington DC en heb hier een super tijd gehad een paar jaren. Ik ben echt verliefd geworden op dit land. Ik hou wel van die overweldigende sportcultuur. Hier heb ik ook goede Amerikaanse vrienden aan over gehouden die we nog regelmatig zien. In de kerst gaan we weer naar USA (Dallas) om daar kerst te vieren

Het zou een goede zaak zijn als Bert van Marwijk zijn contract bij de KNVB zou verlengen omdat:  Gewoon aanhouden als hij wil. De chemie met de spelersgroep is erg goed en hij heeft er echt een team van gemaakt die met plezier weer zijn wedstrijden speelt voor Oranje

De Heracliden kan op termijn een tweede klasser worden maar:  Je moet altijd een streven hebben naar het hoogst haalbare. Waar die lat ligt zien we wel. het zal wel zeker zijn tijd nodig hebben. We hebben een jonge groep waar nog rek in zit. Of we daadwerkelijk over een aantal jaren de stap kunnen maken ligt aan heel veel verschillende factoren zoals; blijft de groep bij elkaar, krijgen we misschien nog versterkingen en wat doen de andere clubs binnen de competitie. Op dit moment zijn we er nog niet aan toe, maar we proberen wel elke training en elke wedstrijd beter te worden !