In de Dug Out met: Luitzen Nijboer ( v.v. Grijpskerk)

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in In de Dugout met...

Luitzen Nijboer(trainer v.v. Grijpskerk) begon zijn voetbalcarrière bij ODV in Wijnjewoude waar hij op zestien jarige leeftijd vertrok naar de BVO Heerenveen.


Luitzen Nijboer(trainer v.v. Grijpskerk) begon zijn voetbalcarrière bij ODV in Wijnjewoude waar hij op zestien jarige leeftijd vertrok naar de BVO Heerenveen.

IMG_5988

Luitzen Nijboer (v.v.Grijpskerk)

Hier begon Luitzen in de A-1, wat in die tijd nog selectieklas speelde, en waar hij in 1974 speelde om het kampioenschap van Nederland in Zeist. Vervolgens maakte de geboren en getogen Fries de overstap naar het toenmalige C team, tegenwoordig de beloften, van Heerenveen. Na een vijfjarig verblijf bij Heerenveen werd op verzoek van Foppe de Haan de overstap gemaakt naar Drachtster Boys daar hij  Foppe de Haan meegemaakt had als jeugdtrainer bij Heerenveen. Bij Drachtster Boys speelde Luitzen Nijboer tot aan 1986 in het eerste elftal met als hoogtepunt zijn laatste wedstrijd om de nationale beker. Deze werd gespeeld in Veenendaal tegen Breskens en werd door Drachtster Boys gewonnen.

 Trainersloopbaan

Na een tijdje volledig uit het voetbalwereldje te zijn geweest, ben ik begonnen als trainer van het 2e elftal van de v.v. Drachten. Dit team speelde destijds in de reserve hoofdklasse zondag. In de vier jaar dat ik dit team onder mijn hoede had, heb ik mijn trainerdiploma’s Trainer-coach III, II en I behaald. Vervolgens overgestapt naar de SC Joure (zon) wat op dat moment in de 2e Klasse zondag speelde. Dit was mijn eerste vereniging als hoofdtrainer. Met SC Joure periodekampioen geworden, maar de beslissingswedstrijd om promotie tegen ASVB voor promotie naar de 1e Klasse helaas verloren. Na een drie jarig verblijf bij SC Joure, ben ik overgestapt naar de zaterdagvereniging HZVV Hoogeveen. Het team was net gedegradeerd uit de hoofdklasse en moest opnieuw worden opgebouwd. We werden het eerste jaar met voorsprong kampioen en promoveerden naar de hoofdklasse. Hierin wisten we ons keurig en gemakkelijk te handhaven. De fout die ik vervolgens heb gemaakt, is om na dat seizoen te vertrekken. Hier heb ik later spijt van gehad. Na dat jaar ben ik ingegaan op het verzoek van de v.v. Drachten om daar hoofdtrainer te worden. In die periode speelde Drachten nog in de hoofdklasse en kon goed meekomen in het rechter rijtje. Het hoogtepunt was de winst in de Noordelijke beker.

Na drie seizoenen v.v. Drachten ben ik overgestapt naar MSC te Meppel. Bij deze 1e klasser ben ik 3,5 seizoen werkzaam geweest. Vervolgens ben ik dient getreden bij Harkemase Boys, spelend in de hoofdklasse. Met goed aanvallend voetbal zijn we dat seizoen als tweede geëindigd in de competitie op 1 punt van kampioen Excelsior ’31. We waren wel het meest scorend team van de competitie. Helaas eindigde het seizoen in een deceptie in de maand mei, wat een groot deel van de spelersgroep en de technische leiding heeft doen besluiten om de club te verlaten. Na een jaar van verplichte stilstand, ben ik in dienst gekomen van Drachtster Boys, uitkomend in de 1e Klasse zaterdag. Hier ben ik vier als trainer actief geweest, met als hoogtepunten de bekerfinale tegen Harkemase Boys en de promotie naar de Hoofdklasse. Op dit moment ben ik voor het eerste seizoen werkzaam als trainer van Grijpskerk.

 Wat voor werk doe je in het dagelijkse leven: In het dagelijks leven ben ik opsporingsambtenaar.

Bestaan er parallellen tussen het opvoeden van kinderen en hoe je met spelers omgaat? Dit vindt ik een moeilijke vraag. Ik heb geen enkel probleem gehad met de opvoeding van mijn kinderen. Ik heb mij echter altijd ongeschikt gevonden als jeugdtrainer. Hier had ik te weinig geduld voor. Verder is er op het niveau waar ik werkzaam ben als trainer, ook nauwelijks sprake van opvoeden. Men weet goed waar men mee bezig is. Het is vooral een kwestie van leren om beter te worden.

Hoe diep gaat het contact met je spelers. Wil je bijvoorbeeld weten wat ze verder bezighoudt? Ik vind van mezelf dat ik behoorlijk sociaal ben. Ik heb inderdaad belangstelling voor de mens achter de speler. Wanneer er thuis of in de familiesfeer bepaalde dingen “spelen”, dan heb ik daar inderdaad interesse voor en laat mij op de hoogte houden. Verder zijn de karakters van de mensen waar je mee te maken hebt, natuurlijk divers en is er sprake van een redelijk grote groep mensen waar je mee te maken hebt. Dit houdt automatisch in dat je met bepaalde personen een intensiever contact hebt dan met anderen.

Voor Johan Cruijff was het 4-3-3 systeem heilig hoe denk jij daarover? Dat is niet vergelijkbaar met de amateurniveau. Op het niveau van betaald voetbal kun je voor een bepaald systeem kiezen en daar je spelersmateriaal op aanpassen. Het 4-3-3 systeem is het meest duidelijke systeem met bijna altijd een juiste veldbezetting. Mijn mening is dat op amateurniveau de individuele kwaliteiten van de spelersgroep bepalen welk systeem je gaat spelen. Aan de andere kant zie je ook duidelijk dat systemen vaak erg dicht bij elkaar in de buurt komen. Het is vaak maar een verschil van een paar meter voor wat betreft bepaalde posities. Ik vind het dan ook minder belangrijk om te benoemen in welk systeem je speelt, maar meer met welke intentie je je team laat spelen. Veel mensen kwalificeren namelijk vaak een bepaald systeem als zijnde verdedigend of aanvallend. Dit staat echter compleet los van elkaar. Het gaat om de intentie of je verdedigend dan wel aanvallend wilt gaan spelen. Dit kan vervolgens binnen elk systeem.

Wat is er mooi aan trainer zijn. Na een hele dag binnen te hebben gezeten heerlijk in de buitenlucht werken met een groep mensen die een doel voor ogen hebben. De uitdaging is dan om van deze groep een team te maken, en vervolgens volgens jou ideeën naar een hoger niveau te brengen. Hierbij moet het plezier altijd voorop staan. Plezier hebben in de dingen die je doet. Dit is de beste basis om te komen tot resultaten.

Louis van Gaal deed de uitspraak dat geen enkele speler groter is dan het team. Deel jij die mening? Ja, tot op zekere hoogte. Natuurlijk zijn er altijd spelers die iets extra’s toevoegen aan het team en met name aan de prestaties van het team. Dit mag echter niet worden vertaald naar het op basis hiervan verkrijgen of hebben van privileges. Ook deze spelers vormen nog steeds een onderdeel van de groep die allemaal dezelfde rechten en plichten hebben. Natuurlijk zijn er momenten dat je keuzes maakt op basis van deze bijzondere kwaliteiten. Bijvoorbeeld bij het terugkomen van blessures en de noodzaak is groot, zul je vaak iets eerder een beroep gaan doen op dit soort spelers. Resultaten zijn ook op dit niveau niet altijd van ondergeschikt belang.

Co Adriaanse zei ooit eens dat de houdbaarheidsdatum van een trainer drie jaar is. Wat vindt jij van die uitspraak Daar zit wel een kern van waarheid in. Het kan soms erg verfrissend werken wanneer het team een nieuw gezicht voor de groep krijgt. Alles wordt even weer opgeschut, er zijn nieuwe uitdagingen, spelers zien nieuwe kansen etc. Het heeft ook te maken met de samenstelling van de groep. Treden er veel mutaties op binnen de spelersgroep, dan is de neiging naar vernieuwing minder. Bijvoorbeeld het sterk verjongen van een relatief oude spelersgroep in 2 of 3 jaar. Daarnaast bevestigen natuurlijk de uitzonderingen de regel. Soms is er gewoon een enorme “click” tussen de spelersgroep en de trainer. Dan is er niets op tegen om langer te blijven. Hetzelfde komt natuurlijk voor waarbij blijkt dat men in het geheel niet bij elkaar past. Dan is 3 jaar te lang.

Welke collega springt er voor jou uit als trainer. Wie vindt jij erg goed? Henk de Jong. Ik kan niet eens goed beoordelen of zijn trainingen inhoudelijk erg goed zijn, dan daarvoor heb ik te weinig van zijn trainingen gezien. Hij heeft echter wel het vermogen om bij elke vereniging waar hij werkzaam is geweest, het maximale uit een team te halen. Met name de rust en de ogenschijnlijke saamhorigheid die hij tot stand brengt, dwingt respect af. Zijn teams gaan altijd voor elkaar door het vuur, er is sprake van een echt “team”, je hoort niet of nauwelijks vervelende dingen. Hij heeft het vermogen om van alle individuen een geweldige groep te maken.

 Moet je bepaalde karaktertrekken hebben om trainer te zijn? Ja voor mijn gevoel wel. Je moet sociaal sterk zijn. Tegenwoordig wordt er van een trainer verwacht dat je duidelijk kunt aangeven naar een speler waarom je bepaald keuzes maakt. Dit moet je goed kunnen onderbouwen. Je moet geduldig zijn. Ik heb altijd geleerd dat je meer leert van motregen dan van een stortbui. Je moet weten waar je over praat. Op dit niveau prikt een spelersgroep er meteen door heen wanneer je alleen loze kreten uitslaat. Je moet didactisch goed onderlegt zijn. Goed en duidelijk over kunnen brengen wat je van je spelersgroep verwacht en wat je binnen je trainingsvormen wilt.Je moet durven om je kwetsbaar op te stellen.

Wat is iets dat je als trainer nooit moet doen. Wat is de zogenaamde beginnersfout? Denken dat je alleen de wijsheid in pacht hebt. Je eigen ideeën ten koste van alles willen doordrukken tegen de zin van een groep. Durf je kwetsbaar op te stellen en betrek de groep in stellen van doelen en oplossen van problemen. Het is niet meer de trainer die alles bepalend is. Het is de kunst om ook hier in de groep te functioneren en op het juiste moment afstand te creëren waarbij duidelijk is wie de eindverantwoordelijkheid heeft.

 Hoe lang werkt een nederlaag bij je door? Aan het begin van mijn carrière erg lang, tegenwoordig een uurtje of twee. Dit mede met “behulp” van mijn echtgenote. Nu is het afhankelijk van de manier waarop, even balen en vervolgens rustig analyseren wat de oorzaak is geweest. Vervolgens meteen de focus op de volgende wedstrijd. De laatste wedstrijd komt niet meer terug, en aan dat resultaat valt niets meer te doen. De volgende wedstrijd is nu van belang.

Moeten spelers je als trainer aardig vinden? Wat is aardig. De verstandhouding moet goed zijn. Je moet er voor zorgen dat er respect voor elkaar is. Dit is iets anders dan elkaar aardig vinden. Er zullen altijd spelers zijn die je meer of minder aardig vinden. Dat is ook geen probleem, als het respect er maar is.