Rommie Dijkstra: Zeester was een prachtige periode

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Nieuwsflitsen

Vele vrijwilligers lopen vaak jaren bij een vereniging rond en zijn er niet weg te denken. Wat de voetbalvereniging Zeester betreft is Rommie Dijkstra iemand die bijna zijn hele leven aan de club verbonden was.

Vele vrijwilligers lopen vaak jaren bij een vereniging rond en zijn er niet weg te denken. Wat de voetbalvereniging Zeester betreft is Rommie Dijkstra iemand die bijna zijn hele leven aan de club verbonden was. 

Begonnen als speler trad de inwoner van Zoutkamp in 1977 toe tot het bestuur van Zeester. Op 1 juli 2009 kwam er een einde aan deze periode toen Zeester en UVV'70 samen gingen en de laatste negentien jaar als voorzitter van Zeester fungerende Rommie Dijkstra terugtrad uit het bestuur. ,Op dat moment vond ik het mooi geweest, ik ben ondertussen 61 jaar en heb daarvan ruim de helft deel van het bestuur van Zeester uitgemaakt."

 Bij alleen bestuursfuncties bleef het niet voor de sympathieke Zoutkamper die ook op ander gebied actief was binnen de vereniging. Naast bestuurslid ben ik ook vijfentwintig jaar elftalleider geweest van het eerste elftal wat de zaterdag betrof. Daarnaast heb ik jarenlang de dames getraind en sprong geregeld in als trainers een keer afwezig waren. Nu verzorg ik samen met Jenne Mollema de velden in Zoutkamp en zijn we er verantwoordelijk voor dat de lijnen mooi recht over de velden lopen." verteld hij lachend. Een verenigingsman in hart en nieren de oud-voorzitter die het jammer vind dat Zeester is verdwenen maar de realiteit niet uit het oog verliest.,,Het is altijd jammer als twee clubs met een rijke historie verdwijnen maar we moeten, als we het realistisch bekijken, vaststellen dat het niet anders kon."

Toen het vaststond dat de fusie onontkoombaar was zette de in 2008 tot erelid van Zeester benoemde Rommie Dijkstra zich als lid van de sponsorcommissie nog in om te proberen alle teams van de nieuwe vereniging in gesponsorde tenue,s te krijgen. Dat dit een geslaagde actie werd is iets waar hij de sponsoren via dit interview graag voor wil bedanken.,,Wat de sponsoren betreft mogen we zeer erkentelijk zijn voor hun bijdrage. In een tijd dat het door de kredietcrisis allemaal wat moeilijker wordt hadden wij  geen klagen waar ik iedereen zeer erkentelijk voor ben."

Dat is door de jaren heen wat Zeester betreft trouwens nooit een probleem geweest want ook bij de realisatie van het trainingsveld in Zoutkamp speelden de sponsoren een zeer actieve rol weet Rommie Dijkstra te vertellen.,, We wilden graag een trainingsveld in Zoutkamp want eerder werd er op het tweede veld getraind wat ten koste ging van de grasmat. Ook werd het regelmatig afgekeurd voor de trainingen om met het oog op zaterdag het veld te sparen. Dit was een situatie die ons als bestuur deed besluiten om een trainingsveld aan te leggen. Samen met de speeltuinvereniging hebben we toen de handen ineen geslagen om naast het veld de speeltuin  te verplaatsen en te moderniseren."

Een bijdrage van maar liefst 20.000 gulden die ze van onze sponsoren kregen aangeboden en de speel tuinvereniging deed ook een stevige duit in het zakje zorgde voor een aardig kapitaal. Maar het grootste bedrag kwam bij de voetbalvereniging weg weet de oud-voorzitter nog als de dag van gisteren.,Door de besturen die voor ons actief waren hadden we een aardig kapitaal opgebouwd. We konden als vereniging dan ook zelf 30.000(!) gulden bijdragen om het trainingsveld te realiseren. Met, wat ik graag nadrukkelijk wil stellen, dank aan de bestuursleden die Zeester steeds als een gezonde vereniging achter lieten aan hun opvolgers/sters."

 

Bevlogen verteld hij verder over de warme vereniging Zeester die hem zoveel mooie dingen heeft bezorgt maar waarin ook verdriet gezamenlijk werd verwerkt zoals het overlijden van de Zeesterleden Albert Nauta, Remmelt Zuidersma en de op nog jongere leeftijd overleden Rudie Kerkstra. Bij het noemen van deze namen valt er een stilte bij de man die normaliter niet om een woord verlegen zit.,,Dat waren klappen die hard aankwamen in de Zeestervoetbalgemeenschap. Alle drie waren het mannen met een groot Zeesterhart en Remmelt was in de tijd dat ik leider was bij het eerste elftal vaste grensrechter bij ons. Een fantastische man die in het dorp veel aanzien had door de manier waarop hij zijn kinderen als man alleen opvoedde. Daarnaast betekende hij veel voor ons en was altijd bereidt om iets extra voor de vereniging te doen. We hadden een zeer speciale band met elkaar en hadden samen hele gesprekken waar ik nog vaak aan terugdenk. Nu nog wordt er geregeld over onder andere over deze drie mannen gesproken want vergeten zullen we ze nooit."

Ook met sommige trainers die bij Zeester actief waren heeft hij nog steeds contact zoals de tien jaar bij Zeester werkzaam geweest zijnde Jan Hardenbol. ,,Met Jan Hardenbol heb ik nog steeds contact wat ik zeer waardeer maar ook andere oefenmeesters kom ik nog wel eens tegen wat ik prettig vind al heb je natuurlijk met de een meer een band dan de andere."

Maar nu gaat zijn rol verder op de achtergrond en gaat hij meer genieten van andere dingen in het leven zoals bijvoorbeeld het opa zijn maar tegelijkertijd zal hij dan terugkijken op een periode in zijn leven die hem veel plezier heeft bezorgt en waar hij vol trots op terugkijkt. Een periode waarin ook het damesvoetbal bij Zeester floreerde en nu onder de vlag van VVSV'09 doorgaat.,,Damesvoetbal hoorde bij Zeester en gaf aan de vereniging een extra dimensie. In de jaren tachtig hadden we hier fantastische voetbalsters zoals de zusjes Joke en Wilma de Boer, Tineke Korhorn, Rennie Bronkema en niet te vergeten keepster Wendy Zuidersma, de dochter van Remmelt. Wendy speelt nog steeds maar drong in die tijd bijna door tot de selectie van het Nederlands elftal en kon beter keepen dan menig mannelijke collega."

Zo kan hij wellicht wel een boek volpraten over zijn tweede grote liefde Zeester waar hij nooit zoveel tijd aan had kunnen besteden als zijn eerste grote liefde, echtgenote Wieke, hem die tijd en ruimte niet had gegeven. ,Daar ben ik haar nog alle dagen dankbaar voor want zonder de steun en het geduld van Wieke had ik het nooit tweeëndertig volgehouden."

Maar nu is het genoeg geweest en kijk ik op de achtergrond toe hoe VVSV'09 een mooie vereniging wordt die hopelijk in de toekomst een prachtig complex zal mogen bespelen.,, Hierbij hoop ik dat de gemeente zijn verantwoording neemt en inziet dat er maar twee mogelijkheden zijn. Uitbreiding van een van de twee complexen of, wat nog mooier zou zijn,een helemaal nieuw complex."

Op dat nieuwe complex zou dan zijn grootste wens in vervulling moeten gaan wat er tot nu toe altijd bij gebleven is. ,, Bij Zeester, en dat zal bij UVV.70 niet anders zijn, is om wat voor reden dan ook het er nooit van gekomen om Rudie, Remmelt en Albert, en andere overleden Zeesterleden, op wat voor manier op het sportcomplex in Zoutkamp te eren. Als VVSV'09 hebben we nog weinig historie maar wat zou het mooi zijn dat er op het nieuw te realiseren complex iets kwam waarin personen die veel voor beide verenigingen hebben betekend geëerd worden waardoor de historie van beide verenigingen op deze manier nooit verloren zal gaan."

Mooie woorden van een bevlogen clubman die, net als vele andere vrijwilligers, zich wegcijferde voor de voetbalvereniging waar zijn hart ligt en bij leven al een plekje in deze, laten we zeggen, ,,Hall of Fame" zou verdienen.