Het echte Gambia staat niet in de reisfolders.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Nieuwsflitsen

Het ‘echte” Gambia, je wordt er bij aankomst direct al door een van de aanwezige hostess op gewezen.

1326824635N075

Het ‘echte” Gambia, je wordt er bij aankomst direct al door een van de aanwezige hostess op gewezen want de enveloppe met de vele excursies en waar en wanneer de bijeenkomst is om ze te kopen, heb je bijna eerder dan je koffers.

 De eerste keer dat we in Gambia waren, januari 2011, hadden we de nodige voorinformatie verzameld en samen met die informatie en de ervaringen van toen waren we ook deze keer weer goed voorbereid voor ons tweede bezoek aan het Afrikaanse continent. Tot groot ‘enthousiasme” van de hostess besloten we dan ook om niet deel te nemen aan haar meeting wat het verkopen van de, in onze ogen, te dure excursies betrof.

Tijdens ons eerste verblijf waren we namelijk, helaas op de een na laatste dag van ons eerste verblijf in Gambia, in contact gekomen met Big Hattib Sanyang, de oprichter van de Football Sportsacademy. We hadden toen nog geen idee waar Hattib en zijn familie woonde en waar de voetbalacademie gevestigd zou zijn. Dat waren de dingen die we zochten tijdens ons tweede bezoek aan Gambia en die we ook zouden gaan meemaken.

Nadat we op de dag van aankomst, 4 januari, kennis hadden gemaakt met Hattib Sanyang en zijn neef Habib vertrokken we zaterdag 7 januari, samen met Habib voor de eerste keer naar de voetbalacademie in het echte Gambia. Het ‘echte” Gambia, ik hoor het de hostess nog zeggen op de dag van aankomst. Bij het zwembad hadden we al gehoord dat een tweedaagse trip, volgens de hostess, je het ‘echte” Gambia liet zien. Kosten: 150, = euro p.p. maar je sliep wel tussen de aapjes. Raar is het in die context wel dat als je ingeënt wordt voor alles wat nodig is voor Gambia er nadrukkelijk wordt gezegd, kijk uit met dieren want ook al zijn ze op het oog tam, ze kunnen wel bijten.

Die eerste zaterdagmorgen vertrokken we al vroeg naar het ‘veld” van de voetbalacademie want de trainingen begonnen om acht uur. Over de grote weg voorbij Serakunda was in een van de omliggende compounds de voetbalacademie gevestigd. Op een gegeven moment sloegen we linksaf en verlieten de grote weg en werd het stofhappen in de ware zin van het woord. De weg veranderde namelijk in een zandpad met diepe kuilen en rul zand waarin de auto een paar keer dreigde vast te lopen. Maar we ploegden verder en opeens stonden we bij de thuisbasis van de Football Sportsacademy. Een dorre vlakte waar geen gras op te zien was maar wel veel voetballers wonend in de compounds van het echte Gambia.

Dit was het Gambia wat we samen zochten, zo wisten we zeker tijdens ons tweede bezoek aan het Afrikaanse land. Voor veel dingen waren we gewaarschuwd, en waar we ons voordeel mee deden De tweede keer, wat was het mooi om PA, Habib, en de jongens van de academie te zien. Wat was het bijzonder om te zien hoe ze leefden in hun compound waar geen elektriciteit of stromend water was, en waar niet tussen de aapjes geslapen werd.

Het ‘echte” Gambia, wat kon de hostess het mooi vertellen, en wat is het ver van de waarheid. Natuurlijk zal ik de toeristen niet veroordelen die er voor kiezen om zo Gambia te leren kennen, maar die tegelijkertijd een kans voor open doel missen om het echte, en in alle opzichten, warme Gambia te leren kennen.