CVVB- Viboa in Gambia, hoe mooi kan het zijn!!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Nieuwsflitsen

Een speciaal rondje langs de velden was in Gambia er een van zou ik het wel, of zou ik het niet doen. Niet omdat er niet genoeg te schrijven was maar meer omdat het in het West Afrikaanse land nu eenmaal allemaal een beetje anders werkt dan bij ons in Nederland.

Een speciaal rondje langs de velden was in Gambia er een van zou ik het wel, of zou ik het niet doen. Niet omdat er niet genoeg te schrijven was maar meer omdat het in het West Afrikaanse land nu eenmaal allemaal een beetje anders werkt dan bij ons in Nederland. Maar zaterdag 14 januari werd echter een dag wat het rechtvaardigde om zondag 15 januari op tijd wakker te zijn. Op tijd wakker omdat er in mijn hoofd teveel indrukken om voorrang vochten die ik maar op een manier kon ordenen en dat was in een’ speciaal rondje langs de velden” in Gambia waar op maandag 16 januari deel vier bij kwam

1326702032N079

''CVVB"- 'Viboa" in Gambia.     foto: Martine Verschoor

Zondag 15 januari stond het onderlinge treffen tussen de 26 beste spelers van de academie op het programma zo hadden we een paar dagen eerder, in overleg met Habib en Hattib Sanyang besloten. Er zouden twee teams samengesteld worden want zo was onze gezamelijke conclusie, met steeds maar improviseren kwamen we geen steek verder. De wedstrijd zou om negen uur beginnen en toen we rond haf negen in de compound aankwamen was het al druk. De jongere spelers waren al druk aan het trainen want dat ging gewoon door wist Habib te vertellen.

‘De jongere spelers is verteld dat we om negen uur een wedstrijd spelen en dat ze van acht tot negen uur training hebben. Daarna moeten ze allemaal bij de wedstrijd aanwezig blijven om te kijken hoe de ouderen spelen. Na afloop van de wedstrijd volgt er dan een nabespreking waarbij hun ook vragen gesteld zal worden. Zo proberen we ze in tactisch opzicht ook wat te leren waar ze richting de toekomst wat aan hebben.”

Na het supercupduel van een dag eerder was ik wel benieuwd hoe de jonge Gambianen zouden spelen want Habib had verteld dat Brikama United en FC Camtel tot de betere ploegen van Gambia behoorden. Van het spel van beide teams was ik, en dan druk ik mij zacht uit, niet echt van onder de indruk geweest zaterdag.

Nadat zondagmorgen de spelers over beide teams verdeeld waren kregen we bijna een ’’ CVVB-Viboa “ in Gambia. Het ene team, wat ik samen met Habib zou coachen, speelde in de rode shirts van CVVB en het andere team speelde in het geel, wat de kleur van Viboa uit Winsum is. Een grappige bijkomstigheid in een weekend dat CVVB bekend maakte dat de nu nog voor Viboa werkzaam zijnde trainer Hans van der Ploeg volgend seizoen in Bedum actief zal zijn als hoofdtrainer.

Maar terug naar de wedstrijd die op het punt van beginnen stond. Alles was aanwezig zoals netten in de doelen, assistent-scheidsrechters die een plastic zak als vlag bij zich droegen, en een heuse scheidsrechter die in zijn ‘burgerkloffie” de wedstrijd in goede banen moest leiden. Ik had de wedstrijd van een dag eerder nog in mijn hoofd en gezien de veldomstandigheden hier in een van de compounds rond Serakunda verwachtte ik van de boys van de Football Sportsacademy geen wonderen. Dat verwachtingspatroon kun echter direct bijgesteld worden want de wedstrijd was vanaf de 1e minuut boeiend.

Niets ‘lange halen gauw thuis voetbal” van de jonge Gambianen maar combineren via de zich aanbiedende verdedigers. Overspelen was het credo en de prima combinaties waren geen zeldzaamheid op zondag 15 januari. Opeens moest ik aan de woorden van de Afrikaankenner bij uitstek en oud-trainer van diverse clubs in het betaalde voetbal, Piet de Visser, denken. De Visser roept steeds dat er goud in de binnenlanden van Afrika ligt qua voetbaltalent. Over De Visser wordt soms wat lacherig gedaan als hij weer eens in een of ander TV-programma zijn mening ventileert. Maar de oud-trainer heeft wel gelijk want, en ik pretendeer niet dat ik een scout ben en heb ook de wijsheid niet in pacht, ik heb toch een paar voetballers gezien waarvan ik dacht, als die toch eens iedere dag gerichte training kregen. Bij de ‘gelen” liep een verdediger rond die ik negentig minuten niets maar dan ook helemaal niets verkeerd heb zien doen. En de aanvoerder van ‘mijn” team Jay Enso, wat een geweldige middenvelder. In de tweede helft kregen we even een duidelijk staaltje van zijn klasse te zien toen we doorwisselden. In het team kwamen wat spelers van het tweede garnituur binnen de lijnen en onze aanvoerder was ,not amused” want zo beloofde hij mij voor het duel: ‘Whe win for you the match coach”.

Het winnen zag hij door de wissels in gevaar komen want de ‘gelen” kwamen terug tot 3-2 in de wedstrijd en kregen steeds meer kansen om nog meer verandering in de score te brengen. Helpend in de verdediging, zwoegend op het middenveld en zijn voorwaartsen ondersteunend bracht hij ‘CVVB” weer terug in de wedstrijd. Onderleiding van Jay Enzo kregen de ‘rooien” weer grip op het duel en de aanvoerder zorgde zelf voor de beslissende treffer door zwak spelende reservedoelman van de ‘gelen” met een afstandschot te passeren. Duidelijk werd dat de 4-2 voorsprong niet meer uit handen werd gegeven en ik moet eerlijk zeggen, over de gehele wedstrijd waren ‘wij” ook beter.

Na afloop alleen maar tevreden gezichten want ook ‘PA” Hattib Sanyang was trots op zijn jongens die uitstekend hadden gevoetbald. Na afloop, toen we terugreden naar ons appartement had ik het er samen met Habib over, dat we in een weekend twee totaal verschillende wedstrijden hadden gezien. Twee duels waarvan je normaal gesproken mocht verwachten dat die om de Supercup de betere zou zijn. Niets was echter minder waar want het duel in de compound waar Hattib Sanyang en zijn pupillen grotendeels woonachtig zijn werd zondag 15 januari het mooiste duel wat we tot nu toe in Gambia gezien hebben!