Vier werden er vijf op cleaning day en ‘PA” bleef bescheiden.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Nieuwsflitsen

Een speciaal rondje langs de velden was in Gambia er een van zou ik het wel, of zou ik het niet doen. Niet omdat er niet genoeg te schrijven was maar meer omdat het in het West Afrikaanse land nu eenmaal allemaal een beetje anders werkt dan bij ons in Nederland.

Een speciaal rondje langs de velden was in Gambia er een van zou ik het wel, of zou ik het niet doen. Niet omdat er niet genoeg te schrijven was maar meer omdat het in het West Afrikaanse land nu eenmaal allemaal een beetje anders werkt dan bij ons in Nederland.

Maar zaterdag 14 januari werd echter een dag wat het rechtvaardigde om zondag 15 januari op tijd wakker te zijn. Op tijd wakker omdat er in mijn hoofd teveel indrukken om voorrang vochten die ik maar op een manier kon ordenen en dat was in een’ speciaal rondje langs de velden” in Gambia. Vroeg opstaan was de boodschap voor ons op zaterdag 14 januari want de trainingen van de ‘Footballtalents Sportsacademy’ begonnen, net als een week eerder, om acht uur in de morgen.

Cleaning Day

010

Toen assistent-trainer, en ondertussen onze grote steun en toeverlaat, Habib zich meldde viel de jonge Gambiaan direct met de deur in huis. We zouden niet eerder terug kunnen naar Kololi dan na 13.00 uur want het was ‘ cleaning day” in Gambia. Dat betekende dat er tussen 9 uur in de morgen en 13.00 uur geen auto, s mocht rijden. Maar ieder nadeel had ook in Gambia een voordeel want op die manier kon: ‘PA” Hattib Sanyang ons bij hem thuis uitnodigen waar we zouden lunchen. ‘Probleem” opgelost en we vetrokken naar de compound waar, zo bleek een half uur later, de pupillen en de rest van de trainersstaf al aanwezig was. We hadden in Kololi een voetbal op de kop kunnen tikken zodat het ballenbestand van vier naar vijf gebracht werd. Na de gebruikelijke inlooprondjes die de boys eerst moeten uitvoeren werd er met de trainingen begonnen. Oefeningen werden door de jonge voetballers gedisciplineerd uitgevoerd en steeds weer bedacht ik mij dat minimaal vijftig ballen op het kurkdroge en grasloze veld een geweldig geschenk zouden zijn voor ‘PA” Hattib en zijn voetbalacademie.

 Toespraak

Nadat de trainingen waren afgerond met een partyspel waarin de Gambiaanse uitvoering van Pieter van der Zee, Ibra, weer excelleerde werden de jonge Gambiaanse voetballers, even” toegesproken door de technische staf. De staf hamerde duidelijk op discipline want ook in Gambia is de jeugd soms te gemakkelijk vertelde Hattib Sanyang toen we in zijn woning waren gearriveerd. ‘Ook bij ons gebeurt het dat een speler zich niet, of te laat, afmeld wat wij niet tolereren. Wij als trainers zijn er voor hen en dat maken we ze steeds weer duidelijk.

In de woning van de jonge Gambiaanse trainer bleek eens te meer dat hij bij zijn assistenten veel aanzien genoot. Aanzien wat door Hattib zeker niet werd misbruikt want ook de overige trainers deden actief aan het gesprek mee. Een gesprek dat ging over de voetbalacademie en de eventuele steun die vanuit Nederland op gang zou komen.

 De man met een missie

Uit zijn woorden in eerdere mails had ik al een beetje begrepen dat er hem al enkele keren eerder gouden bergen waren beloofd. Beloftes die wanneer men eenmaal weer in Nederland was teruggekeerd snel achter de horizon verdwenen. Daar spraken we over in het eenvoudige maar gezellig huis van ‘PA” Hattib en zijn gezin. Verder hadden we hem gevraagd een lijstje te maken met dat wat hij dacht echt nodig te hebben om zijn academie tot een succes te maken.

Een lijstje dat ons deed beseffen dat de man met een missie veel nodig had want samen met Martine kwam ik tot de conclusie dat hij en zijn voetbalacademie figuurlijk schreeuwen om hulp. Want zijn bescheidenheid siert Hattib waar hij zichzelf en zijn droom, jonge Gambiaanse voetballers de kans op een betere toekomst bieden, echter te kort mee deed was onze mening waar we in het tweede deel van een speciaal rondje langs de velden in Gambia uitgebreid op terugkomen.