Dit moet iedereen lezen!

op . Geplaatst in Nieuwsflitsen

Onderstaand artikel kreeg ik van een collega op het op UMCG, Gerrie Postma. Gerrie was terecht trots want het artikel van zijn zoon Gerard was geplaatst in de lezersrubriek van Voetbal International. Een prestatie van formaat want iedereen kan gerust aannemen dat bij VI wekelijks de nodige e-mails binnenkomen.

Onderstaand artikel kreeg ik van een collega op het op UMCG, Gerrie Postma. Gerrie was terecht trots want het artikel van zijn zoon Gerard was geplaatst in de lezersrubriek van Voetbal International. Een prestatie van formaat want iedereen kan gerust aannemen dat bij VI wekelijks de nodige e-mails binnenkomen.

Ik las het artikel en ik moet eerlijk zeggen, ik snapte direct waarom de redactie van Voetbal International het verhaal van Gerard beloonde met plaatsing. Daar komt bij, en dat weet de redactie van VI niet, dat de jonge Groninger zelf niet meer kan voetballen omdat een zware enkelblessure een einde aan zijn carrière heeft gemaakt. Dat gevoegd bij het prachtig geschreven artikel voelde het dan ook voor mij als een plicht om, met toestemming van Gerard uiteraard, het artikel te plaatsen op www.puurvoetbalonline.nl.

 Suk is een voorbeeld voor Van der Wiel

 

Afgelopen weekeinde scoorde de Koreaan Hyun-Jun Suk thuis tegen FC Twente, na opnieuw een invalbeurt, de gelijkmaker voor FC Groningen(1-1). Dit was Suks tweede goal in dienst van de Groningers en mede daardoor pakte zijn ploeg een welverdiend punt tegen de Tukkers. Ik ga er niet om heen draaien, ik ben een grote fan van Suk. Toen ik hoorde dat hij een contract zou tekenen bij de Trots van het Noorden keek ik al uit naar zijn eerste wedstrijd in het groen-wit. Shirtje met nummer 17 lag thuis al klaar met de drie letters die daar daarbij horen. Zijn geschiedenis boeit mij namelijk, noem mij maar een romanticus. Bijvoorbeeld samen rond middernacht voetballen met je vader op een verlaten kerkhof en aan het einde van de training op eigen houtje terug naar huis lopen. Velen vonden het ziekelijk, maar van zulke anekdotes kan ik smullen. Het maakt Suk namelijk tot wie hij is. Ook zijn ambitie spreekt mij aan, hij wil iets bereiken. Dat is de Aziatische sportmentaliteit waar ik zo van hou. Ik geef toe dat Suk niet de sierlijkste voetballer is. Zijn techniek is bijvoorbeeld( nog) matig, en hij is geen speler die een mannetje voorbij kan, maar zijn werklust, passie en nuchterheid zowel op als buiten het veld, daar hou ik van. En hij is nog maar twintig jaar, dus kan hij nog genoeg leren. Anderen vinden het onbegrijpelijk. Hoe kun je fan zijn van zo’n speler? Ik kan dat, ik hou daarvan. Spelers die hard werken, maar als een realist kunnen kijken voor, tijdens en na de wedstrijd. Suk zelf na afloop van de wedstrijd tegen Twente: ‘ Een basisplaats verdien ik nog niet. Natuurlijk maak ik doelpunten, maar ik moet nog veel leren door beter mee te voetballen en balbezit te houden. Dat was nog te matig vandaag. Als ik dat goed doe, kan ik gaan denken aan een basisplaats. Het gaat om het teambelang en niet om mijn belang.”

Vooral die laatste zin. Daar ontbreekt het bij veel voetballers nog aan. Neem nou eens Gregory van der Wiel. Na het WK in Zuid-Afrika dacht iedereen dat hij de grote man was, maar helaas dacht hij dat zelf ook. Hij vond dat hij klaar was voor een (sub)topper in Europa, maar dit seizoen stelt hij voornamelijk teleur en kan dan ook geen enkele zelfkritiek tonen. Daar kan ik dan niet tegen. Spelers die te snel naar de top zijn gekomen, maar onderweg de realiteit zijn verloren. Nee, geef mij dan maar een nuchtere Koreaan die met pijn en moeite een interview in het Nederlands probeert te doen. Laten die criticasters zich maar bezighouden met de slechte kanten van Suk, des te mooier is het voor mij als hij tegen Feyenoord weer scoort uit een invalbeurt. Soms brengt het voetbal mooie verhalen met zich mee en dit is, in mijn ogen, er een van.

 

Gerard Postma

Groningen