De Voetballertjes van Gambia wachten op ons.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Nieuwsflitsen

Gambia, bij toeval kwamen we er in eerste instantie terecht. Maar zou toeval wel bestaan, ik denk persoonlijk van niet. Woensdag 26 januari 2011 landde ons vliegtuig namelijk in het Derdewereldland dat ons niet meer los zou laten.

Gambia, bij toeval kwamen we er in eerste instantie terecht. Maar zou toeval wel bestaan, ik denk persoonlijk van niet. Woensdag 26 januari 2011 landde ons vliegtuig namelijk in het Derdewereldland dat ons niet meer los zou laten.

 Habib

Waar we in onze vakantie door werden geraakt was de trots die de bewoners voor hun land hadden. We werden getroffen door de gastvrijheid van de Gambianen waarbij het laatste wat ze hadden weg werd gegeven om het ons naar de zin te maken. We bezochten een school waar de blijdschap en dankbaarheid bij het in ontvangst nemen van de uit Nederland meegebrachte balpennen ons ontroerde.

Badslippers

Maar ook het voetballen, hoe kan het anders, speelde een rol in onze vakantie. Nog heb ik de beelden van de kleine Gambiaan in zijn Barcelona-shirt op mijn netvlies staan. Het nummer 10 met daarboven de naam van Messi, de ongekroonde koning van het hedendaagse voetbal was zeker aan hem besteed want voetballen kon Mohamed. Een verkeerd aangespeelde bal werd op een fenomenale manier onder controle gebracht wat mijn ‘voetbalbloed” sneller deed stromen. Dribbelend en passend was Mohamed een lust voor het oog waarbij alle acties uitgevoerd werden op badslippertjes. Geen voetbalschoenen maar badslippers zorgden voor ons eerste kippenvelmoment in Gambia.

Voetbalacademie

De vakantie ging verder maar het voetballen bleef een rol spelen omdat ik begreep had dat er een Gambiaan was die op eigen houtje een voetbalacademie had opgericht. Twee dagen voor ons vertrek werden we opeens blij verrast door een Nederlands echtpaar die hoorde van onze zoektocht. Het echtpaar dat vaker in Gambia verbleef kende een van de ‘strandboys” die van het bestaan van de voetbalacademie wist. De volgende dag kwam de jonge Gambiaan, begeleidt door het echtpaar, onze kant al op. Hij vertelde van de academie van Big Habbib waar zijn twee broertjes ieder weekend getraind werden door Big Habbib die hij dan meehielp. Hij was trots op zijn broertjes die via de voetbalacademie het misschien we beter zouden krijgen dan hij. Omdat er geen tijd meer was voor een bezoek aan de voetbalacademie werden er mailadressen uitgewisseld. Zo kregen wij het mailadres van Big Habbib en omgekeerd en hoopten we dat de jonge Gambiaan het allemaal had begrepen. Dat was zo bleek bij terugkomst in Nederland want tussen de vele mailtjes zat er ook een van Big Habbib(PA) uit Gambia!

In de mail vertelde PA over de jonge Gambiaan die enthousiast had verteld over dat hij ons op het strand had ontmoet. De man die in zijn eentje de voetbalacademie had opgezet vertelde onder welke omstandigheden hij dat moest doen. Met beperkte middelen probeerde hij de jonge Gambianen beter te maken als voetballer, maar ook als mens. Geregeld werd er gemaild en bleek de opmerking ‘beperkte middelen” niet helemaal te kloppen. Spelend met een voetbalschoen i.p.v. twee. Geen elf identieke shirts als een wedstrijd gespeeld moest worden. Alle spelers een bal als de techniektrainingen op het programma stonden lukte alleen maar als er niet meer dan vijf spelers op de training aanwezig waren. PA vroeg mij naar oefenstof want de Gambiaan wilde beter worden als trainer om de spelers, in de leeftijd van zes tot zestien jaar, nog beter te kunnen trainen.

Materialen

Zo kwam al snel het plan bij ons op om de voetbal academie te helpen. Op www.puurvoetbalonline.nl werd daar enkele weken de eerste aanzet voor gegeven met de column ‘Een broodje paling zorgt voor schaamte.” Daar werd op gereageerd en werden de vraag gesteld wat we zochten. Daar kunnen we een duidelijk antwoord opgeven namelijk alles wat aan voetbal gerelateerd is zoals: Tenues, Voetbalschoenen, Ballen, Oefenstof voor Big Habbib, Trainingsmaterialen en geld voor gezonde voeding voor de jonge voetballers. Want je wordt geen prima voetballer als je alleen maar rijst krijgt omdat fruit, vis groente en vlees voor veel gezinnen niet te betalen is. Wat zou het prachtig als we met elkaar wat voor PA en zijn voetbalacademie konden betekenen. Daarom deze oproep aan iedereen die de voetbalsport een warm hart toedraagt. Big Habbib en zijn Voetbalacademie hebben ons nodig waar we met zijn allen wat aan kunnen doen!

Zijn er clubs, particulieren of bedrijven die vragen hebben mail gerust we zullen met alle plezier jullie vragen beantwoorden. In Gambia, een mooi maar arm land, kunnen ze onze hulp namelijk goed gebruiken weten Martine en ik uit eigen ervaring. Daarom wordt ons tweede bezoek anders dan eerste keer. Samen hebben we figuurlijk al vele zeeën bevaren en kwamen we steeds weer in veilige haven. Het ‘project Gambia” zien we als een oceaan waar de haven nu nog achter de horizon ligt. Maar met de hulp van de voetbalwereld zullen en moeten we ook die haven bereiken want Big Habbib(PA), de voetbalacademie en de voetballertjes wachten op ons!