Waar zijn ze gebleven:Durjet van Beek-Bolt, Eens Zeester altijd Zeester.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Waar zijn ze gebleven ?

In mijn loopbaan als trainer bij Zeester en ook andere verenigingen heb ik veel voetballers en voetbalsters getraind. Sommige tref ik nog maar er zijn er die een beetje uit het gezichtsveld zijn verdwenen. Een daarvan is Durjet Bolt die ik via de sociale media weer op het spoor kwam. Durjet heet nu ondertussen Durjet van Beek-Bolt en is moeder van drie kinderen en getrouwd met John. Via de sociale media raakten we in gesprek en we de afspraak maakten dat Durjet een aantal door mij bedachte vragen zou beantwoorden voor de rubriek, waar zijn ze gebleven.


image 2016 05 12

Durjet, je speelde vroeger voor de dames van Zeester. In welke periode was dat: ‘
Dat was vanaf 1979 tot ’93, denk ik. Ik kan me herinneren dat we ons gingen aanmelden bij Albert Nauta. Het eerste meisjeselftal werd toen opgericht. Zeester is qua meidenvoetbal een voorloper geweest wat betreft het damesvoetbal. Onze ouders reden ons de hele provincie door. Meteen vanaf het begin dat we toen als kleine giechelende meisjes in de huiskamer zaten bij de familie Nauta was er teamspirit en saamhorigheid. Eens een Zeester, altijd een Zeester. “
Je stond bekend als een verdedigster die het fysieke duel niet schuwde. Klopt dat beeld een beetje volgens jou: ‘Ik heb dat zelf nooit zo beleefd. Ik was niet bang voor de bal. Je moet de bal willen opvreten, toch? J Tegen de tegenstanders was ik altijd wel correct. Ik heb een tijd voorstopper, back en laatste man (cq.Vrouw) gespeeld. Zeker op de positie van laatste vrouw moet je een spits eigenlijk niet laten gaan. Ik had een goed voorbeeld aan Tineke Korhorn. En niet te vergeten Wendy Visscher als keepster achter me. Die beiden stonden als een rots. Eén keer heb ik een boeking gehad in Dames 1. Dat viel heel erg mee, maar ik was degene die het dichtst bij de scheidsrechter liep waarschijnlijk. We gingen er met zijn allen positief voor.
Je woont al een groot aantal jaren elders. Kun je vertellen hoelang en waar en wat je in het dagelijks leven doet: ‘We wonen inmiddels 16 jaar op Texel. Qua mentaliteit vergelijkbaar met Zoutkamp en omgeving. Recht door zee. Ook áán de zee is het fijn wonen. Toen ik naar de middelbare tuinbouwschool ging, woonde ik doordeweeks op kamers. Trainen ging dus niet meer. Ik hield m’n basisplaats, zag dat als vertrouwen van het team en trainde dus doordeweeks voor mijzelf. Er was eens op woensdag een inhaalwedstrijd. Jij, Johan, wilde me er graag bij hebben en bood aan om het treinkaartje te betalen. Daarmee voelde ik me zeer vereerd, leuk was dat. Ik wilde er ook heel graag bij zijn. Het studentenleven in ’s-Hertogenbosch en niet meer altijd zaterdagochtend paraat kunnen zijn, was de reden dat ik de voetbal niet meer kon combineren. Ik vond het erg jammer om die keuze te moeten maken. Na de Agrarische Hogeschool heb ik een aantal jaren in de randstad gewerkt. Nu zitten we in de vis. Het bloed kruipt toch waar het (wel ;-) gaan kan. Als je eens op Texel bent, voel je welkom! Het is een visspeciaalzaak met restaurant, Viscentrum van Beek in De Koog.”
Via de sociale media weet ik dat je ook moeder bent. Zijn er voetballers of voetbalsters bij of zijn ze actief in een andere sport: ‘Ik ben 25 jaar samen met John van Beek (20 jaar getrouwd). John komt uit Hazerswoude. We hebben 3 kinderen. Ellis is nu 18, Job 15 en Tim 10 jaar. Alleen Tim voetbalt nog, maar het is niet echt zijn ding. Hij vindt het vooral gezellig. Ellis en Job hielden het bij de schoolvoetbaltoernooien.”
Volg je de voetbalvereniging Zeester nog en zo ja op welke wijze: ‘Via www.puurvoetbalonline.nl blijf ik natuurlijk op de hoogte. Toen Zeester opnieuw opgericht zou worden, heb ik het initiatief meteen geliked op facebook. “
Ben jij iemand die het voetbal nog een beetje volgt: ‘Ik kijk wel eens mee naar studio sport of Voetbal Inside. Ik volg het niet heel actief. Ik vond het altijd leuker om te doen dan om te kijken.
Ben je zelf nog sportief actief: ‘Nu zit ik even met gescheurde enkelbanden. Dat is gebeurd op het jaarlijkse ladiestoernooi zaalvoetbal. Dat was dus mijn definitieve afscheid van voetbal. Al die jaren op het veld is er trouwens nooit iets gebeurd. In de zaal is het toch anders. Ik baal zo enorm van deze blessure, omdat ik aan het begin van het recreatieseizoen hier op Texel niet zo hard kan werken als ik zou willen.”
Zou je drie hoogtepunten kunnen opnoemen uit je periode als voetbalster van de dames van Zeester:  ‘In z’n geheel was de hele periode een sportief hoogtepunt te noemen. De wedstrijden tegen Diva in Groningen waren hilarisch. Het was een elftal van lesbiennes die héle andere dingen naar elkaar riepen dan wij deden.
De dag naar Nijkerk (Gelderland) was ook een topdag. Lucie ging Nella bellen dat ze iets later thuis was. Tja, op z’n Grunnings ‘Wie goan noar Nijkerk’, klinkt hetzelfde als Niekerk bij Grootegast. Je hebt er mooi over geschreven, een hele fijne herinnering. We hebben genoten.
De reünie, afscheidswedstrijd van Rennie was ook een dag met een gouden randje. Gek genoeg weet ik nog dat Elly riep: ‘Alle fossielen aantreden!’ We hadden elkaar tijden niet gezien, dus het werd gezellig laat in de kantine bij Jenne en Trijn.
Heb je nog contact met sommige van je oud-teamgenoten: ‘Met veel heb ik een contact dat altijd is of we elkaar gisteren nog gesproken hebben. Met Adri bijvoorbeeld, blijft altijd eigen en goed voelen. Anita komt bijvoorbeeld wel eens op Texel. Dat is leuk als ze komt buurten. Verder is het fijn om via social media contact te hebben.”
Met welke trainer uit het betaalde voetbal zou je wel een avondje willen stappen en waarom: ‘ Haha, wie zal ik eens kiezen. Arjan van der Laan, de bondscoach van het damesvoetbalteam. Ik denk dat hij sympathiek en gezellig is en we kunnen het over damesvoetbal hebben. Johan, misschien weet je nog wat meiden die ik kan introduceren bij Arjan.”
Nog steeds zijn er personen die zeggen, ik vind damesvoetbal niks. Waarom is dat volgens jou onzin: ‘ Mensen die denken te moeten oordelen over het plezier dat anderen beleven aan sport, zijn niet de leukste mensen, vind ik.”
Wat wil je verder nog kwijt: ’Super dat je nu weer actief bent bij Zeester. Een welkome, zeer goede, positieve input voor de club. Leuk dat je me gevraagd hebt voor dit item. Het was een fantastische voetbaltijd!”