Doelman Alwin Zwerver maakt plaats voor de jeugd.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Voor Alwin Zwerver kwam er op zaterdag 6 juni tijdens het 2e Maran en Karlijn toernooi een einde aan een mooie carrière als doelman van het eerste elftal van de voetbalvereniging Middelstum. De 36 jarige keeper vindt het na een loopbaan van 16 jaar, waarin hij met de Middelstumers promoveerde en degradeerde, mooi geweest en doet daarom graag een stapje terug om de jeugdige keepers van Middelstum een kans te geven.

     image-2015-01-04
      Alwin Zwerver hier in actie tegen Mamio
      Bron: Ommelander Courant Foto: archief PVO.

Het 2e Maran en Karlijn toernooi in Roodeschool was zijn laatste kunstje zoals Alwin Zwerver het zelf noemde. Nog een keer alles uit de kast halen om zo goed mogelijk te presteren. Dat was namelijk het handelsmerk van de doelman in een carrière die in totaal zestien seizoenen duurde, het steeds maar weer zo goed mogelijk willen presteren en balend van zijn eigen fouten. ,,Zo mag je het inderdaad noemen. In mijn beleving moet je namelijk altijd presteren. Zeker als je in een eerste elftal speelt is dat voor mij een vanzelfsprekendheid. Nu ik als laatste ben overgebleven van de groep waar ik zestien jaar geleden in Middelstum mee samenspeelde zie ik om mij heen dat de spelers van toen veel beter begrepen waar het allemaal om draaide als tegenwoordig. Als er duels tegen bijvoorbeeld De Heracliden, Corenos of Loppersum op het programma stonden hoefde je types als Ronnie Medema en Jan Jaap Zijlstra niets te vertellen. Die wisten dat je het met alleen maar leuk voetbal niet zou gaan redden. Er moest dan ook strijd geleverd worden waar tegenwoordig vaak anders over gedacht wordt. Daar moeten we overigens niet te dramatisch over doen want zo wordt de huidige generatie voetballers tegenwoordig opgevoed. De spelers van nu zijn veel mondiger dan wij vroeger waren. Ik weet nog toen ik als 16 jarig 'broekie' bij het 1e elftal van Middelstum kwam ik mij bescheiden opstelde. Daar werd je door de oudere garde ook op een nette manier in 'geadviseerd' moet ik eerlijk zeggen. Want zo werkte dat in die tijd. Als jonge speler moest je luisteren als de oudere spelers het woord namen.”

Zijn carrière begon voor Alwin Zwerver echter niet in Middelstum maar in zijn geboorteplaats Onderdendam. ,,Daar is het voor mij allemaal begonnen in een periode dat SV Onderdendam nog volop over jeugdteams beschikte. Harry Visser en Rennie Bronkema waren in mijn periode bij Onderdendam mijn trainers. Ik kan niet anders zeggen dan dat zij aan de basis van mijn loopbaan hebben gestaan. Die waren zo gedreven om ons op voetbalgebied beter te maken dat je hun gedrevenheid automatisch overnam. Later bij Middelstum heb ik ook onder prima trainers mogen trainen maar mijn jeugdjaren als voetballer/keeper hebben er absoluut voor gezorgd dat ik nu kan terugkijken op een mooie carrière,” verteld de goalie die later bij Middelstum het verdriet van degraderen en de vreugde van het promoveren mee mocht maken. ,,Onder trainer Gerry Koster zijn we in het seizoen 1998-1999 gedegradeerd naar de vierde klasse. Een jaar later waren we, met Gerry als trainer, weer terug in de derde klasse. Drie seizoenen later werden we zelfs kampioen in de derde klasse en kwam Middelstum voor het eerst in de historie in de tweede klasse uit. Helaas was dat toen te hoog gegrepen en volgde degradatie naar de derde klasse. In het seizoen 2008-2009 zijn we nog een keer naar de tweede klasse gepromoveerd waar ik overigens als reservedoelman bij aanwezig was. Ik had toen wat onenigheid met toenmalig trainer Bert de Vries. Die gaf de voorkeur aan de van Stedum overgekomen Dirk Pijl. Toen Dirk geblesseerd raakte pakte ik, althans dat was mijn idee, mijn kans om als 1e keeper terug te keren. Dat zag de trainer echter anders waarop ik besloot om in het tweede te gaan spelen. Maar ik was ondertussen wel zoveel clubman geworden dat ik geen moment heb overwogen om nee te zeggen toen Bert, waar ik nu goed mee overweg kan, mij vroeg of ik als reservedoelman mee wilde voor het beslissende duel tegen Waterpoort Boys die we toen met 4-1 wisten te winnen,” verteld de met de bijnaam 'Schoerver' door het leven gaande doelman.,, Aan die bijnaam ben ik gekomen door een wedstrijd uit tegen Anjum. Voor de wedstrijd, en dan praat ik over zeker twaalf jaar geleden werden de namen en rugnummers omgeroepen. Toen wij aan de beurt waren zei de omroepster: Onder nummer 1 in het doel, Alwin Schurver. Iedereen lachen natuurlijk en al snel werd: 'Schurver verbasterd tot 'Schoerver” en vanaf die tijd ga ik met die bijnaam door het leven. Zoiets zie ik als voetbalhumor wat je in mijn beleving ook altijd moet delen met de trouwe supporters die bij je wedstrijden komen kijken. Tegenwoordig gebeurt het steeds vaker dat spelers vanuit de kleedkamer direct van het sportcomplex verdwijnen. Ik vind dat jammer. Waarom niet even een praatje maken met de supporters die trouw langs de lijn staan. Natuurlijk weet ik ook wel dat ze vaak kritisch en hard in hun commentaar zijn maar het zijn wel personen die er in weer en wind staan.”

Waar het oprecht geïnteresseerd zijn in de supporters van Middelstum een stokpaardje is geldt dat ook voor zijn keepersuitrusting. Alles moet tot in de puntjes verzorgt zijn bij de goalie want anders gaat Alwin Zwerver niet met een goed gevoel de wedstrijd in. ,,Mijn kleding, schoenen, en keeperhandschoenen moeten gewoon in orde zijn. Is dat niet het geval dan voelt dat voor mij als een slechte voorbereiding op een wedstrijd. Voordat ik naar Roodeschool ging voor het 2e Maran en Karlijn toernooi bleek mijn witte keepersshirt weg te zijn. Nu weet ik, omdat iemand zijn mond voorbij heeft gepraat, dat er iets georganiseerd wordt om mijn afscheid extra luister bij te zetten. Maar toch ben ik op het moment dat ik merk dat mijn shirt weg is niet te genieten. Ik wil namelijk op alle fronten goed voorbereid zijn en dat was door het ontbreken van een van mijn shirts nu niet het geval.”
Shirts die, zoals zijn witte outfit, door 'Schoerver' op een speciale wijze worden behandeld. ,,Als ik in mijn volledig wit tenue heb gespeeld zet ik die s'avonds in de week. Vervolgens sta ik het tenue op zondagmorgen schoon te boenen met groene zeep. Ik heb er bewust voor gekozen om in het wit te kunnen keepen omdat je dat zelden of nooit ziet. Maar wit moet in mijn beleving wel wit zijn en niet grauw doordat je het vuil van een week eerder nog kunt zien.”

Een bevlogenheid die Alwin Zwerver, in het dagelijks leven chauffeur bij Horeca Groothandel Hanos, siert maar hem ook tot een van een uitstervend ras maakt weet de doelman zelf ook. ,,Ik zie om mij heen steeds meer keepers die het weinig interesseert hoe ze gekleed gaan als doelwachter. Ik weet nog dat Mamio hier bij ons in Middelstum speelde en hun doelman, Samuel Touré, een muts en een veel te grote trainingsbroek droeg. Het is een prima keeper hoor maar ik vindt dat niet kunnen,” aldus de altijd goed geklede doelman die nu er aan zijn carrière als eerste doelman van Middelstum een einde is gekomen twee treetjes lager gaat spelen. ,, Ik ga in het derde voetballen en zal daar ook nog weleens in het doel staan denk ik. Verder ga ik binnen de technische commissie van Middelstum een rol spelen. We zijn bezig om als club stappen naar een hoger niveau te maken waar ik graag mijn steentje in wil bijdragen. We spelen op dit moment in de vierde klasse maar op termijn moet Middelstum kunnen terugkeren naar de derde klasse. Maar wat er ook gebeurt dat ga ik als doelman van het eerste elftal niet meer meemaken. Want mijn besluit om er een punt achter te zetten is echt definitief.”