De vier 'Die-hards van Eenrum: Kritisch maar realistisch

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Iedere voetbalvereniging heeft ze, supporters die de prestaties van de hoofdmacht kritisch becommentariëren en wat vaak als negatief wordt uitgelegd. De voetbalvereniging Eenrum kent ook een aantal van deze supporters in Henk Staal, Jack van Dijk, Erik Hamminga en Wim Nubé. Alle vier niet te benauwd om hun mening te ventileren die, wat bleek in het gesprek dat ik voor het duel Eenrum-MOVV met het viertal had, echter doordenkt is met sympathie voor 'hun' club die ze bij zowel uit als bij thuisduels zoveel mogelijk volgen.
image-2014-12-11
 Jack van Dijk, Wim Nubé, Henk Staal en Erik Hamminga
 Foto: Ronnie Afman Baflo
Promotie

Zet Wim Nubé, Henk Staal, Erik Hamminga en Jack van Dijk aan een tafel en het gaat over de prestaties van de vierde klasser uit Eenrum. Want alle vier de mannen zijn trouwe volgers van de roodbaadjes waarbij de tegenwoordig in Groningen woonachtige Wim Nubé van zijn voetbalmaten de credits van meest trouwe volger krijgt. 'Wim mist bijna nooit, vertelt Jack van Dijk, die een groot aantal jaren met de technicus in de lagere teams heeft samengespeeld. 'Henk, Erik en ik laat door andere verplichtingen weleens verstek gaan maar dat geldt niet voor Wim. Die reist rustig op een donderdagavond vanuit Groningen naar Warffum omdat het eerste elftal daar toevallig een vriendschappelijk duel moet spelen.”
Daarom was het ook des te opmerkelijker dat Wim op 1 juni 2014 niet direct vanaf het begin van het nacompetitieduel Eenrum-SPW in zijn geboortedorp aanwezig was. Een afwezigheid waar de hoofdpersoon in deze ‘kwestie' zelf het antwoord op geeft. ‘Ik ben ook een basketballiefhebber en heb een seizoenkaart van Donar. Precies op die zondag werd ook het beslissende duel om het landskampioenschap gespeeld. Dus werd het kiezen tussen Martini Plaza en het sportpark in Eenrum. Het duel in Groningen begon om half een en werd het een bezoek aan Donar omdat het moest lukken om ook nog een deel van het duel in Eenrum mee te maken.”
En inderdaad kwam een van de meest technisch begaafde voetballers die Eenrum ooit heeft gehad in de tweede helft het sportpark oplopen om getuige te zijn van de laatste minuten van Eenrum in de vijfde klasse. De Eenrumers wonnen namelijk met 5-2 van SPW waardoor de zo vurig gehoopte promotie eindelijk daar was. Een promotie die voor veel vreugde zorgde en van afstand was te zien dat ook het viertal, net als alle andere supporters, blij met de promotie waren.
Enkele maanden later.
Op zondag 30 november zijn we enkele maanden verder en nemen de roodbaadjes een bescheiden plaats in de middenmoot van de vierde klasse C in. Een situatie waar alle vier niet echt tevreden over zijn. 'We hadden wel wat hoger op de ranglijst kunnen staan, steekt Henk Staal van wal als het gaat over de tot nu toe behaalde resultaten. 'Een overwinning tegen ASVB op 26 oktober, dat toen de koploper was, werd gevolgd door een gelijkspel tegen SV Bedum en nederlagen tegen BATO en Haren waarbij vooral die tegen Haren te gek voor woorden was.” Iets waar Jack van Dijk het roerend mee eens is. 'In de eerste helft werd Haren helemaal zoek gespeeld en denk je langs de lijn, dit wordt een mooie overwinning. Maar dan komt er een tweede helft waarin Eenrum, mede door een aantal persoonlijke fouten, het volledig laat afweten en wordt het uiteindelijk 3-2 voor Haren.”
Henk, Jack en Erik zijn het vervolgens met Wim eens als die stelt dat dit wel een beetje de mentaliteit van Eenrum is. 'Als het niet echt hoeft dan vindt men het wel prima. Daarom kan het zo maar gaan gebeuren dat er vandaag gewonnen gaat worden tegen MOVV(helaas voor Eenrum werd het een 2-5 nederlaag). Iets wat door Erik Hamminga overigens in twijfel wordt getrokken. ‘MOVV is denk ik nog een maatje te groot voor Eenrum. We hebben een jonge ploeg die als team nog moet groeien, als het team bijeen blijft. Iets waar ik wel een beetje vanuit ga en ook hoop omdat we met een groot aantal vrijwilligers bezig zijn om de club weer wat nieuw leven in te blazen. Het is een aantal jaren wat minder geweest maar waar we niet op terug moeten kijken. Dat gebeurt vaak te veel, wijzen naar wat er in het verleden fout is gegaan. We zijn als Eenrum nu vierdeklasser en daar moeten we trots op zijn. Maar een overwinning zal vandaag een lastige klus worden.”
Scorend vermogen
Opeens maakt Jack van Dijk de opmerking "Eenrum mist een speler die er even twintig doelpunten intrapt zoals FC LEO in de persoon van Rowan Rozema er wel zo een heeft.”
Direct worden zijn eigen capaciteiten als spits door de drie anderen geroemd maar daar wil de over zijn eigen kwaliteiten bescheiden vrachtwagenchauffeur niets van horen. 'Ik voetbalde op een gegeven moment met spelers die op een hoger niveau hadden gespeeld zoals Johannes Lindenbergh, Jan Knol, Wim Rijzinga, Meindert Geertsema en niet te vergeten Wim. Die gaven mij de bal op een presenteerblaadje zodat ik redelijk simpel aan mijn doelpunten kwam.”
Na deze laatste opmerking ontstaat er een prachtige discussie waaruit blijkt dat er aan Wim Nubé eigenlijk een uitstekende spitsentrainer verloren is gegaan. Ik weet dat 'Senior, zoals Wim in Eenrum ook wel genoemd wordt omdat er een jongere neef met dezelfde voornaam rondloopt daar het type niet voor is. Maar als je hem vol vuur over het scoren van goals hoort praten, kun je maar een ding zeggen, hier praat iemand die weet waar hij het over heeft. 'Ik zeg weleens, jullie moeten de ballen meer stiften. Ik heb vaak het idee dat het allemaal zo hard mogelijk moet. Dat is echter de grootste onzin die er bestaat.”
Het overige drietal moet om de laatste opmerking van hun oud-dorpsgenoot lachen want zoals Jack van Dijk fijntjes opmerkt, Wim was absoluut geen speler die een bal met een gang van tachtig kilometer per uur stijf in het kruis joeg.
Kwaliteiten
Dat laatste was ook niet iets wat bij Henk Staal en Erik Hamminga tot het handelsmerk behoorde want vooral de voetballoopbaan van de als vrachtwagenchauffeur werkzaam geweest zijnde Henk Staal was geen lang leven beschoren. ' Ik heb tot mijn zestiende gevoetbald en toen ben ik gestopt. Een paar jaar later ben ik weer begonnen maar omdat ik niet trainde werd het voetballen in het vierde of toen nog vijfde. " Ook aan Erik Hamminga is geen groot voetballer verloren gegaan wat met de nodige zelfspot door de hoofdpersoon bevestigd wordt. ‘Mijn bijnaam is: ‘De Bruin‘. Dat komt omdat mijn grootste kwaliteit als voetballer was dat ik een ingooi bijna tot corner kon promoveren. Vandaar dat ik ‘vernoemd’ ben naar Erik de Bruin die jaren geleden een discus een aardig eindje weg kon gooien. “
Zo is de conclusie gerechtvaardigd dat van de ‘Die-hards’ Wim Nubé verreweg de meest begenadigde voetballer was van een viertal dat ondertussen tussen de 55 en 63 jaar oud is. Mannen die zelf niet meer over het veld rennen maar nog steeds met veel vuur over het wel en wee binnen Eenrum praten.
Trainers.  
Ruim tien jaar trekken ze ondertussen met elkaar op als het gaat om het bezoeken van voetbalwedstrijden van het eerste elftal van de Eenrumers waardoor ze ook een aantal trainers meemaakten. Trainers die vaak uit de eigen gelederen kwamen waar voor aanvang van het seizoen 2013-2014 verandering in kwam. Een verandering waar volgens Henk Staal ook behoefte aan was. ‘Ik wil niets verkeerd over Reinder Wierenga, Wim Nubé jr., die het eerst met Hans Oorebeek oppakte toen Reinder vertrok, en Siebrand Solinger zeggen maar ik ben blij dat er nu met Ronald Bouwman weer een trainer van buitenaf voor de groep staat. Als er iemand vanuit eigen gelederen voor een groep staat is dat anders. Je komt eens een speler tegen in de kroeg of op een feest en dan bestaat het gevaar dat het te eigen wordt. Als trainer hoef je geen boeman te zijn maar er mag wel enige afstand zijn,”
Dat laatste is Wim Nubé roerend met ‘Jibbe’ zoals Henk ook wel genoemd wordt, eens. ‘Ik ken Ronald als collega omdat we beide bij ingenieursbureau MUG werkzaam zijn. Dus ik weet wel een beetje hoe hij als persoon is en daarom heb ik er wel een goed gevoel bij  hoe hij als trainer in de groep staat. Er moet een bepaalde afstand zijn tussen spelers en trainer. We zijn natuurlijk niet in de kleedkamer aanwezig maar ik denk dat het met de chemie tussen Ronald en de spelersgroep wel goed zit.” Iets wat door de als vertegenwoordiger in de agrarische sector werkzaam zijnde Erik Hamminga wordt bevestigd. ’Via Ron en Bas, de twee zonen van Erik behoren tot de selectie, hoor ik weleens wat en ik moet zeggen dat is positief. Ronald ligt gewoon goed in de groep. Daarnaast is het ook iemand die het waardeert dat er supporters met Eenrum meereizen naar uitwedstrijden. Ik weet, we zijn best weleens kort door de bocht als het allemaal wat matig gaat met Eenrum maar dat heeft niets met Ronald Bouwman als persoon te maken.”
Toekomst 
Ondertussen nadert het tijdstip dat het duel Eenrum-MOVV van start zal gaan en rest er nog een prangende vraag. Hoe zien de mannen de toekomst van de roodbaadjes. ‘Eerst ons maar eens handhaven in de vierde klasse is de mening van Wim die daarbij bijval van de overige drie krijgt. ‘We hebben nog geen ploeg die nu al moet promoveren naar de derde klasse. Dat is te hoog gegrepen en ook nergens op gebaseerd. We hebben nog wel wat zwakke schakels in onze selectie en daar bedoel ik niet mee dat we spelers individueel moeten afkraken. Maar ons middenveld blinkt niet uit door fysieke kracht. We hebben ook geen verdediging die kopsterk is en we scoren te weinig. Dat is gewoon de realiteit en niets anders.” Erik Hamminga noemt vervolgens de doorstroming vanuit de jeugd en opeens wordt het een discussie over de jeugdafdeling van de voetbalvereniging Eenrum. Een jeugdafdeling die nog wel wat door mag groeien volgens de mannen die daar wel aan toevoegen dat ze te weinig inzicht hebben in wat er daadwerkelijk aan talent rondloopt.
Zo komt er een einde aan een gesprek met vier voetballiefhebbers die de verrichtingen van de hoofdmacht van Eenrum op de voet volgen. Die kritisch zijn als het moet maar positiever zijn dan menigeen denkt. Want dat bleek tijdens het duel Eenrum-MOVV toen het viertal de prestaties van hun favorieten opvallend mild becommentarieerde. Opvallend was dat voor mij overigens niet omdat in het gesprek voor het duel tussen Eenrum en MOVV vier mannen aan het woord kwamen over een voetbalclub die meer voor ze betekent dan een ruwe bolster blanke pit ooit zal toegeven.