GVAV Rapiditas E1 2009-2010 bijna vijf jaar later nog steeds een goed stel!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

 GVAV Rapiditas E1 2009-2010 bijna vijf jaar later nog steeds een goed stel!

Over enkele dagen zijn we vijf jaar met Puurvoetbalonline onderweg. Een periode die razendsnel voorbij is gegaan en waarbij je nog weleens terugdenkt hoe het allemaal begon. Een begin dat niet gemakkelijk was want de naamsbekendheid van de site die het amateurvoetbal in de provincie Groningen wilde promoten was toen nog niet echt groot te noemen. De site was in de beginperiode voor een groot gedeelte afhankelijk van een aantal, dat wel wilden meewerken aan Puurvoetbalonline. Een daarvan was Johan Paapst die ik als collega uit het UMCG kende en die als leider actief was bij de E1-junioren van GVAV Rapiditas. Een team dat toen uitkwam in de hoofdklasse. Een team wat ik met Puurvoetbalonline besloot te volgen via verslagen, foto's en interviews die er frequent binnenkwamen. Nu, bijna vijf jaar verder, is het team uiteen gevallen. Spelers zijn gestopt, verhuisd of naar een andere club vertrokken. Dat alles deed mij besluiten om de spelers en begeleiders van toen GVAV Rapiditas E1-junioren seizoen 2009-2010 bijna vijf jaar later uit te nodigen voor een 'reünie' met als titel 'Vijf jaar later.'
Het team van toen bestond uit twaalf spelers waar er op vrijdag 28 november negen van in de bestuurskamer van GVAV Rapiditas aanwezig waren.
Negen jongens van nu veertien en vijftien jaar en de begeleiders van toen, trainer Ruud Kuipers en de begeleiders Renee van Veen en Johan Paapst zorgden voor een mooie avond waar veel aan bod kwam en waar eens te meer bleek dat 'GVAV Rapiditas E1-junioren seizoen 2009-2010.' een bijzonder team was.
foto van Johan Paapst.
GVAV Rapiditas E1-junioren seizoen 2009-2010.'
Profvoetballer

Elftalleider Johan Paapst opende de reünie met de woorden dat het prachtig was dat iedereen die aanwezig kon zijn ook daadwerkelijk naar Kardinge was gekomen. Naar een Kardinge waar het jaren geleden voor iedereen als voetballer begon en wat voor velen het sportpark is gebleven waar hun voetbalcarrière zich nog steeds afspeelt. Iets wat alle negen zich overigens anders hadden voorgesteld. Want nu bijna vijf jaar geleden was het antwoord op de vraag wat ze later wilden worden zonder uitzondering, profvoetballer. Natuurlijk werd er in sommige gevallen een tweede keuze opgegeven maar dat was alleen maar omdat het gevraagd werd.

Dion Paapst en Bas van Veen zaten nog het dichtste bij hun doel want beide spelers mochten een aantal jaren deel uit maken van de jeugdopleiding van FC Groningen. Beide spelers zijn ondertussen afgevallen voor een vervolg binnen de jeugdopleiding maar om nu te zeggen dat beide daar erg teleurgesteld over waren zou de waarheid niet zijn. Dat gold meer voor Rico Cordes die van alle aanwezige spelers nog het meeste met het nog niet bereiken van zijn doel, profvoetballer worden, bezig was. 'Ik heb dat nog steeds niet helemaal uit mijn hoofd gezet. Je hoort of leest wel vaker dat een speler op latere leeftijd bij een betaalde club terecht komt en daarom blijf ik er nog steeds in geloven.”
Dat laatste was niet meer van toepassing op de overige spelers die allen begrepen dat een carrière in het betaald voetbal een brug te ver voor hen zou blijven.
Gedreven
Gedreven was op deze avond een woord wat veelvuldig viel en waar volgens Kay Bootsma trainer Ruud Kuipers de drijvende kracht achter was. 'Onze trainingen waren toen al van een heel hoog niveau bedenk ik mij nu weleens. Ik weet dat ik nu wat gevaarlijks zeg maar ik denk dat wij toen in de E1 fanatieker, en op een hoger niveau trainden dan nu in de B2-junioren.”
Een uitspraak die direct een discussiepunt opleverde en waarbij Ruud Kuipers als trainer op de opmerking van Kay ingaat. ‘Je moet niet vergeten dat een jongen van negen of tien jaar minder mondig is dan iemand van 14 of 15 jaar. Daarnaast als je in een B2 speelt heb je wisselende belangen. De een wil hogerop en de ander vind het allemaal wel prima. Dat was toen anders. Toen waren jullie E1 en had je allemaal hetzelfde doel voor ogen.”
De opmerking van hun trainer van toen werd ook nu bijna vijf jaar later door alle spelers zo ervaren. Samen met je teamgenoten werken naar een bepaald doel, het kampioenschap met de E1, wat uiteindelijk ook lukte.
Boek
Het succesvol jaar met tal van bijzondere evenementen zorgde er voor dat elftalleider Renee van Veen ook een prachtig seizoen beleefde. Samen met Johan Paapst was hij begeleider maar daarnaast zorgde Renee voor de verslagen van de wedstrijden en andere activiteiten van het team. Duidelijk was op de 28e november te zien dat Renee daar met volle teugen van had genoten waarbij hij er in zijn verslaggeving voor waakte om een negatieve teneur in zijn verslagen te laten zien.' Ik heb alles altijd zo positief mogelijk benaderd. Ik vond niet dat mijn rol er een was waar ik de jongens via een verslag ergens op moest wijzen. Daar was Ruud voor als het op het voetballende gedeelte aankwam en dat deden Johan en ik samen als er iets anders gebeurde wat niet binnen de regels van het team paste.”
Sfeer
GVAV Rapiditas E1 was in 2009-2010 een team waar de sfeer als belangrijk werd gezien. Iets wat ook op 28 november nadrukkelijk naar voren kwam. Ondanks dat niet iedereen nog met elkaar samenspeelde was de sfeer er een van, we hebben gisteren nog met elkaar samen gespeeld. Iets wat ook wel een beetje kenmerkend was voor de periode van toen vond doelman Carsten Meijaard. 'Ik kijk nog steeds met veel plezier op die periode terug. We deden als team best veel samen zoals toernooien, vriendschappelijke wedstrijden en we trainden verder ook nog eens drie keer per week. Daarnaast kwamen we elkaar ook nog eens op de voetbalschool tegen dus we zagen elkaar bijna dagelijks. Maar ondanks dat het veel was heb ik dat nooit als vervelend ervaren.”
De woorden van Carsten werden door de overige ook als zodanig ervaren waar Jarno nog iets belangrijks aan toevoegt. 'Ik was dat jaar langdurig geblesseerd maar heb mij altijd een van het team gevoeld. Dat vond ik toen al heel bijzonder en nu eigenlijk nog steeds. Vaak hoor je dat geblesseerde spelers er maar wat bijhangen maar dat was toen absoluut niet het geval.”
Andere club
Van de negen spelers die aanwezig waren spelen er op dit moment twee, Bas van Veen en Rico Cordes, voor Be Quick en de vraag was dan ook aan beide waarom de keus voor Be Quick. Een vraag die door Bas werd beantwoord.' Toen ik afviel bij FC Groningen waren  er meerdere spelers die afvielen  en naar Be Quick gingen. Daar was ik mee bevriend geworden en besloot samen met hun bij Be Quick verder te gaan. Op je vraag wat er anders is bij Be Quick dan bij GVAV Aspidistra moet ik het persoonlijk ontwikkelingsplan noemen. Daarin kun je zien hoe jij je als speler ontwikkelt. Persoonlijk denk ik weleens van, moet dit nu bij een amateurclub maar gezien de ambitie van Be Quick, de meest toonaangevende club in Groningen blijven, denk ik dat het wel wat zal toevoegen.”
Een mening die door vader Renee van Veen wordt gedeeld maar die daar aan toevoegt dat je er ook daadwerkelijk iets mee moet doen als club. 'Dat zag je in het seizoen 2009-2010 ook heel duidelijk. Achter alles wat Ruud op de trainingen deed zat een bedoeling. Dat wilde hij graag in de wedstrijden terugzien en waar veel aandacht aan werd besteed. Dat heb ik ook met een persoonlijk ontwikkelingsplan. Als je aan iets begint moet je er ook echt wat mee doen. Be Quick heeft dat nu in werking gezet en dan moet je ook door. “
Mooie momenten
Mooie momenten deden zich er ook voldoende voor in het seizoen 2009-2010 maar er was een moment wat al eerder met stip op 1 kwam te staan. Dat was niet het zaalvoetbaltoernooi in Duitsland of het kampioenschap met de E-junioren of F-pupillen maar het moment wat pas een paar jaar later als heel bijzonder kon worden gezien. In het seizoen 2007-2008 besloot de begeleiding van toen GVAV Rapiditas F1 om de stichting KIKA te omarmen. Allerlei acties werden er op touw gezet met o.a. een voorwedstrijd tegen de F1 van v.v. Leeuwarden wat gespeeld werd in het Cambuur-stadion waar de thuisploeg een bekerduel tegen het AZ van Louis van Gaal moest afwerken. In totaal werd er in de rust van dat duel een bedrag van 5.648,15 aan topzwemster Inge de Bruyn overhandigd en als toegift mochten de boys strafschoppen nemen op Sergio Romero, de Argentijnse doelman die toen bij AZ onder contract stond. Dezelfde Romero die deze zomer met Argentinië in de finale van het WK-voetbal tegenover Duitsland stond.....
Toekomst
Mooie momenten om op terug te kijken waren er genoeg maar hoe staat het met jullie toekomst was ook een vraag. Waar de een gewoon rijk wilde worden zag een ander een carrière bij defensie wel zitten. Waar de een koos om een opleiding tot gymleraar te volgen zag een ander wel iets in een carrière als sportarts. Een enkeling had nog geen idee maar eentje, Rico Cordes, had nog steeds zijn vurige wens, profvoetballer worden niet uit zijn hoofd gezet.
Maar ook werd gevraagd of ze dachten dat ze over vijf jaar nog zouden voetballen. Een vraag met een verrassend antwoord en wat direct een interessante discussie opleverde.
Van de negen aanwezige spelers waren er namelijk vijf die daar ernstig over twijfelden. Niet omdat ze het niet meer leuk vonden maar meer omdat er steeds meer andere interesses op hun pad kwamen. Jongens die nu nog 14 of 15 jaar jong zijn gaan straks de wereld ontdekken in de vorm van een bijbaantje, meer studieactiviteiten en straks, het stapcircuit. Daar zijn de jongens van toen GVAV Rapiditas E1niet anders in dan welke jeugdige voetballer/ster ook is ook Ruud Kuipers zich goed van bewust. 'Ik denk dat voetbalverenigingen zich er richting de bovenbouw goed van bewust moeten zijn wat er bij jongens van die leeftijd leeft. In de onderbouw is alles anders. Dan is het nog de lagere school en verder niets. Maar richting de C-B-A-junioren is dat anders. Een krantenwijk, meer huiswerk, andere interesses, als club/trainer, en bestuur, moet je daar een 'match' in zien te vinden want anders ben je een speler opeens kwijt. Door daar op in te spelen is er voor veel clubs nog voldoende winst te behalen wat tot nu toe te weinig gebeurt.”
Slot
Duidelijke woorden aan het slot van een bijzondere avond. Een mooie avond waar de een wat meer aan het woord kwam dan de ander wat inherent is aan een bepaalde hiërarchie in een team. Ieder team heeft ze namelijk de 'bazen' in de kleedkamer. En de spelers die dat niet zijn. Dat moet ook want met elf 'baasjes' win je geen wedstrijd en wat ook niet gebeurt als er niet een paar 'baas' zijn.

Theo Reitsma zei ooit in 1988, toen de boys van GVAV Rapiditas E1 nog niet eens geboren waren, dit is een goed stel hoor, waarbij hij het had over het Oranje wat in dat jaar Europees Kampioen werd.

Nu zesentwintig later durf ik de woorden van de televisiecommentator te herhalen door te zeggen, de boys en begeleiders van GVAV Rapiditas E1 2009-2010 waren vijf jaar geleden een goed stel en zijn nog geen spat veranderd!