De Elf deel3: Het 'geheim van Kloosterburen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

In de ‘elf van Puurvoetbalonline moest een van de onderwerpen over de voetbalvereniging Kloosterburen gaan. De voetbalvereniging waar ik als toenmalig inwoner heb gevoetbald en als jeugdtrainer actief ben geweest. De club ook waar ik, spelend in het vierde, mijn mooiste goal ooit heb gescoord. Een goal die echter werd afgekeurd omdat de eigen ‘onpartijdige’ van toen GVAV Rapiditas10 bepaalde dat bij een schot van zeker veertig meter, en drie tegenstanders tussen schutter en de keeper, sprake was van buitenspel. Een situatie die tot een gigantische escalatie op het veld zorgde en er na afloop op het sportpark aan het van Starkenborghkanaal een spontane ‘verbouwing’ van de kleedkamer werd ingezet. Een situatie die ik, nu ondertussen bijna vijfentwintig geleden, mij nog als de dag van gisteren herinner omdat ik de beste doelman die Kloosterburen ooit heeft gehad, Han Bos, nog nooit zo kwaad heb gezien over het onrecht wat ons toen werd aangedaan omdat, en waar gaat het over, de mannen van GVAV 10 even aan de titel geholpen moesten worden.
                       
Het bovenstaande is natuurlijk niet de reden dat Kloosterburen een van de onderwerpen in de ‘Elf van Puurvoetbalonline’ moest worden. De ware reden is dat ik nieuwsgierig was naar ‘het geheim achter het succes van Kloosterburen’. Het geheim achter het succes van een club die in mijn ogen als voorbeeld voor velen kan dienen.
Jan Gerdez
Zaterdagmorgen in alle vroegte kreeg ik het idee wat ik met Kloosterburen wilde gaan ‘doen’ pas echt gestalte. Oproepen die ik las op diverse clubsites, waarbij steeds weer vrijwilligers gevraagd worden, gaven mij een reden om op ‘onderzoek’ uit te gaan. Op onderzoek om te kijken waarom er in Kloosterburen niet ‘gedreigd’ hoeft te worden dat als er zich geen vrijwilligers aanmelden er jeugdwedstrijden geen doorgang vinden of dat de kantine dicht zal blijven. Rond negen uur arriveerde ik in Kloosterburen waar verbaasd werd gereageerd op mijn komst. Normaliter kom ik er op de zondag als ik door de redactie van de Ommelander Courant gevraagd wordt voor een verslag van een wedstrijd van de plaatselijke hoofdmacht. De eerste die ik tegen kwam was Jan Gerdez. Jan is al jarenlang de huisfotograaf van Kloosterburen. Aan de oud-speler van Kloosterburen maar ook Zeester vroeg ik wat hij het ‘geheim’ van Kloosterburen vond. ‘De saamhorigheid onder de leden. Men is hier bereidt om ergens met elkaar de schouders ergens onder te zetten. Dat zie je bijvoorbeeld ook terug in het groot aantal oud-spelers en trainers dat nog regelmatig op bezoek komt. Die hebben dat altijd gewaardeerd anders kom je niet terug. Ik probeer die ook altijd even op de foto te krijgen. De club vindt dat mooi want zo door de jaren heen is er al een aardige fotocollectie aangelegd met alles wat zich rond de club afspeelt”, aldus Jan die in Zoutkamp woont maar het heel gewoon vind om naar Kloosterburen te komen als zijn aanwezigheid wordt gevraagd.
Saamhorigheid
Saamhorigheid was ook het woord wat Arjan van der Klei noemde in het interview wat ik in de zomer van 2013 met de toen nog voor het eerste team spelende routinier had. Dat woord gebruikte de ondertussen in het tweede team voetballende Arjan van der Klei zaterdagmorgen weer terwijl hij onderweg was naar het veld om als scheidsrechter te fungeren bij het duel tussen de F-junioren van Kloosterburen en Ezinge. Op het veld daarnaast werd overigens het duel Kloosterburen E1-Warffum E1 gespeeld waar eerste elftalspeler Gideon Steur als scheidsrechter fungeerde
Karakters .
Even later trof ik op deze mooie zaterdag Harry Reitsma. Ook mijn oud-dorpsgenoot, en teamgenoot, vroeg ik naar het ‘geheim’ van Kloosterburen. ‘Of het een geheim is weet ik niet maar wat wel bijzonder is, de diversiteit in karakters. Dat heb je binnen iedere vereniging maar hier zorgen al die karakters voor een geheel. Je hoeft in de regio maar om je heen te kijken om te zien dat zoiets geen vanzelfsprekendheid is. Ik denk dat daar de kracht van Kloosterburen in schuilt.”
Zondagclub
Een mening die gedeeld werd door oud-voorzitter Geert Timmer, die er nog een belangrijk element aan toevoegde. ‘Waar ik mij over verbaas dat er zoveel verenigingen zijn die wel heel snel afstand hebben gedaan van het voetballen op zondag. Verenigingen, zoals Appingedam. Neptunia, Noordpool, om het even boven de stad Groningen te houden, zijn verdwenen. Dat is hier nooit een thema geweest en zal het ook nooit worden. Kloosterburen als zondagclub is een belangrijk bindmiddel in de samenleving. En dat is iets waar iedereen voor honderd procent voor gaat.”
Anna en Marja
Iets wat door Anna Borgman-Leegte, die samen met Marja Werkman-Stiekema deze morgen kantinevrijwilligster is, wordt bevestigd. ‘De voetbalvereniging is enorm belangrijk in zeg maar, de oude gemeente Kloosterburen. Daar staat de bevolking heel duidelijk achter. Ik ben zelf met voetbal opgegroeid. Al mijn zes broers hebben in het eerste elftal van Kloosterburen gevoetbald en vroeger speelde ik hier in het damesteam. Ik vind het gewoon leuk om met enige regelmaat als vrijwilligster in de kantine te staan.” Dat geldt ook voor Marja Werkman-Stiekema. ‘Het is gewoon heel gezellig en eigenlijk zeg ik altijd, het vrijwilligerswerk bij de voetbalclub is een onderdeel van je leven. ”
Reclameborden
Na een gezellig ‘bakkie’ in de kantine gaat het weer  richting veld twee waar het zich qua voetbal deze morgen allemaal afspeelde. Consul Ite Mulder had namelijk bepaald dat ook de D-junioren op veld twee zouden spelen om op die manier het hoofdveld te sparen voor het duel van de dames tegen Blauw Wit’34. Het duel van de D-junioren stond onder leiding van Hans Baarslag die als speler van het derde op zondag de kleuren van Kloosterburen verdedigd. Ondertussen kwam ik Jan van der Klei tegen. Jan, een van de vrijwilligers van de accommodatie commissie riep al vanuit de verte wat ik van de reclameborden rond het hoofdveld vond. Om eerlijk te zijn, je weet niet wat je meemaakt als je sportpark Westerklooster oploopt. Een aantal reclameborden waar menig tweedeklasser jaloers op zou zijn omringen het hoofdveld. Niet een ring maar twee ringen aan reclameborden zorgen voor een entourage waar een leek op voetbalgebied wel van moet denken, hier voetbalt minimaal een tweedeklasser. Jan vertelde enthousiast over het plaatsen van de borden en in zijn woorden klonk een duidelijke trots door, Iets wat ik, zonder dat het gezegd werd, de hele morgen al proefde. Trots zijn op je club. Bij aankomst langs de lijn bij het duel van de D-junioren was het humorgehalte hoog te noemen. Dames langs de lijn en voetbaltechnische opmerkingen zijn niet altijd de juiste combinatie. De term voorstopper was er een waar de nodige vragen over gesteld werden. Ook werd er een vergelijking getrokken tussen hockey en voetbal waarbij bij menig oud-voetballer de wenkbrauwen gefronst werden. Maar, en dat was ook kenmerkend op deze ochtend in Kloosterburen, geen wanklank van een ‘overspannen’ ouder/leider/trainer zoals een week eerder wel het geval was in Bedum. Daar gedroeg een ouder/leider/trainer zich schandalig maar wat in Kloosterburen niet getolereerd zou worden.
Wie van de twee..
Ondertussen kwam Bart of Wouter Korhorn aangelopen. Ik zeg het met nadruk, Bart of Wouter, want de tweeling is voor mij een gezicht. Het bleek Bart te zijn omdat hij vertelde over zijn blessureleed en de daar uit voortvloeiende operaties. Gelukkig dacht ik op dat moment, ik heb een aanknopingspunt. Toen gebeurde er iets moois. Bart gaf mij het antwoord op de vraag, wat is het ‘geheim’ van Kloosterburen. ‘ Dat is heel simpel. In Kloosterburen is het heel gewoon dat je als vrijwilliger gewoon wat voor je club doet.”
Het antwoord
Duidelijker kon het antwoord niet zijn, gewoon als vrijwilliger wat voor je club doen. Het klinkt zo eenvoudig maar veel verenigingen zouden willen dat het binnen hun club ook zo zou werken. Natuurlijk weet ik dat er meer verenigingen als Kloosterburen zijn. Verenigingen die niet hoeven te smeken om vrijwilligers Maar toch noem ik Kooosterburen vaak als voorbeeld van een vereniging waar het in alle geledingen voetbal ademt. Waar men laat zien dat men trots is op zijn of haar club. Een voetbalclub die in mijn beleving als voorbeeld kan dienen van hoe je van iets kleins wat groots kunt maken.