De 'Elf' deel 1: Menzo van der Wal: ’ Als vader en opa moet je in stilte genieten van je kinderen en kleinkinderen.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Menzo van der Wal mocht niet ontbreken in de elf speciale items die ik wilde maken om het vijfjarig bestaan van Puurvoetbalonline extra luister bij te zetten. Menzo was namelijk de man die, zonder dat hij dat toen wist, mij met zijn prachtige verhalen en anekdotes rond 2003 door een inktzwarte periode loodste.

image-2014-10-17 1
 Opa Menzo van der Wal geeft in zijn laatste wedstrijd kleinzoon Tim de rode kaart.
Menzo wist niet dat hij mij door een periode heen loodste, dat ik tot op de dag van vandaag nog steeds als het toppunt van onrechtvaardigheid zie, waarin ik niet ver van hele domme dingen doen af was. In zekere zin heeft Menzo er voor gezorgd dat ik later dat ben gaan doen wat altijd mijn droom is geweest. Want werken op een werkplek waar ik mij, mede door bijkomende sores, thuisvoelde al was ik een ijsbeer op de stranden van waar dan ook werd een ware beproeving. Door Menzo werd het echter roch nog  een periode waar ik door zijn aanwezigheid later met het nodige plezier op terugkeek omdat zijn verhalen over onze gezamenlijke hobby, de voetbalsport, de enige reden was dat ik het op het UMCG-magazijn aan de OH-kade heb volgehouden.
Zaterdag 4 oktober
Op zaterdag 4 oktober was het vroeg op staan want er stond een afspraak met de familie Van der Wal gepland. Een afspraak om met opa Menzo van der Wal de verrichtingen van kleinzoon Tim te bekijken die op zijn beurt weer gecoacht werd door vader Remy. Drie generaties Van der Wal op een veld, hoe mooi kan de wereld op een vroege zaterdagmorgen zijn. Wat ik in de planning had kreeg echter opeens een totaal andere wending. Opeens werd een los gesprek langs de lijn een interview met een opa, vader, echtgenoot, oud-voetballer, oud-scheidsrechter en voetballiefhebber die in een lichaam samengevoegd werden.
Voetballer
'Toen ik vroeger voetbalde was ik spits. Ik kon wel een doelpuntje maken moet ik eerlijk zeggen. Ik was redelijk snel en mijn schot was ook wel aardig. Dat zie ik ook een beetje terug in Tim. Die heeft ook een neusje voor de goal. Dat heeft hij niet van Remy. Die was op en top een verdediger in tegenstelling tot onze andere zoon Martijn. Die was keeper maar als hij moest voetballen stond hij voorin.”
Opa
Ik ben geen ‘schreeuw-opa’. Ik geniet liever in stilte. Dat is namelijk vele malen leuker. Als Opa moet je alleen maar toeschouwer en meer niet. Ik kon mij vroeger als vader van Remy en Martijn groen en geel ergeren aan ouders die hun eigen zoon stonden op te hemelen als was hij beter dan welke topvoetballer dan ook. Dat is een van de oorzaken dat spelers uit een andere cultuur het vaak moeilijk hebben. Ik heb met eigen ogen gezien dat een jongetje geld toegeworpen kreeg als hij had gescoord. Als ik je dan vertel dat het vaak om biljetten ging dan weet jij toch genoeg. Nu Tim voetbalt, kan het toch niet zo zijn dat ik als opa bij iedere goal mijn portemonnee trek. Trouwens daar scoort hij mij ook te regelmatig voor.Daarom, laat mij maar in stilte genieten daar hebben kleinkinderen meer baat bij dan een opa die denkt dat zijn wijsheden van vroeger ook de wijsheden van nu zijn.”
Echtgenoot
'Ik was vroeger s”avonds vaak weg. Naast dat ik voetbalde was ik ook in de volleybalsport actief. Dat betekende dat mijn vrouw s’avonds veel met de jongens alleen was. Op een gegeven moment kwam er een seintje van het ‘thuisfront’. Een seintje wat betekende dat het toch een beetje anders moest. Als echtgenoot moet je dat begrijpen. Natuurlijk is het leuk om je in de wereld van de sport te bewegen maar is meer in het leven. Dat heb ik enkele weken Remy ook even duidelijk gemaakt. Remy is een jongen die voetbal ademt. Die leeft daar voor. Maar toen hij voor nog iets benaderd werd heb ik even ‘ingegrepen’. Hij heeft in Wilma een schat van een vrouw en twee lieve kinderen. Daar moet je ook van genieten heb ik hem toen verteld en dan vind ik het mooi dat hij dat van mij aanneemt.”
Tim 
Ondertussen wil het met Tim nog niet echt lukken met het scoren van een doelpunt. Opa Menzo raakt daar echter niet van in de war omdat hij ziet dat zijn kleinzoon wel zijn waarde voor het team heeft. ‘Dat moet je kinderen op jonge leeftijd duidelijk maken. Je moet ze vertellen dat doelpunten wel belangrijk zijn maar wie ze maakt niet belangrijk is. Ik ben overigens wel blij dat Remy dit groepje traint. Omdat ik direct aan het sportpark vang je weleens wat op. Soms denk ik dan dat ik de tweelingbroer van Louis van Gaal hoor praten. Dan hebben we het over trainers die kinderen de eerste beginselen van het voetballen moeten bijbrengen maar zelf amper weten dat een bal rond is.”
Scheidsrechter
Jarenlang was Menzo als clubscheidsrechter aan eerst CVVB en later SV Bedum verbonden maar toen hij in mei van dit jaar 70 werd vond hij het welletjes. ‘Ik kreeg wat lichamelijke ongemakken maar ook al waren die er niet geweest was ik toch gestopt. Ik stoor mij enorm aan oudere scheidsrechters die denken dat ze het spel nog goed kunnen volgen. Dat is lariekoek want dat is een keer over. Daar moet je op een gegeven moment in berusten. Precies zoals je er in moet berusten dat er een einde aan je voetballoopbaan komt. Ik zie hier in Bedum ook wel scheidsrechters van de KNVB binnenkomen waar ik van denk, ik ben benieuwd of er een rollator uit zijn rollende koffer komt. Een tekort aan arbiter mag nooit de reden zijn dat je ten koste van alles doorgaat met fluiten. Niemand is namelijk onmisbaar.”
Tegenpolen
‘Tegenpolen is het antwoord op je vraag hoe ik als vader Remy en Martijn zie. Martijn zal nooit trainer worden. Die zit anders in elkaar. Dat zag je ook als doelman. Alles moest er tip top uitzien. Bij Remy was dat anders. Die kwam onder de modder van het veld af en of zijn shirt nu wel of niet over zijn voetbalbroek hing boeide niet. Remy is veel meer voetbaldier dan Martijn. Ik weet niet of ze allebei het maximale uit hun carrière hebben gehaald. Ze zijn beide benaderd door andere verenigingen om daar te komen spelen maar daar zijn het teveel clubmannen voor. Wat dat betreft zou je zeggen van nee maar toch denk ik toch van wel. Ze hebben allebei het eerste elftal van Bedum gehaald en daar ben ik trots op. Maar daar komt het weer, die trots schreeuw je niet van de daken. Dat is iets wat je in stilte koestert.”
Trainer
'Ik vind dat het tijd wordt dat Remy als trainer op eigen benen komt te staan. Hij heeft hier in Bedum een paar keer bewezen dat hij het aankan. Ik snapte wel dat René Wollerich hem als assistent vroeg want die wou even wat vastigheid na de rumoerige overstap van Omlandia naar Bedum. Verder kwam er vorig seizoen ook niet echt iets langs voor hem als aanstaande hoofdtrainer. Hij was wel kandidaat bij De Heracliden maar daar viel de keuze op iemand anders. Maar als ik Remy een advies mag geven zou ik vanaf nu fanatiek met eventuele trainersvacatures aan de slag gaan.”
Goal
Ondertussen werd er gescoord door SV Bedum F3 waarbij de goal op naam kwam van kleinzoon Tim. Natuurlijk had opa het doelpunt goed gezien ondanks dat we nog enkele tientallen meters van de Bedumer ‘ArenA’ waren verwijderd. En natuurlijk luisterde opa Menzo naar zijn kleinzoon die precies kon vertellen hoe hij had gescoord. Weer een mooi moment op een vroege zaterdagochtend in Bedum die alleen daarom al van grote schoonheid was.
Polen      
Uit ons gezamenlijk ‘verleden’ op het magazijn op de OH-kade wist ik dat Menzo een regelmatig bezoeker van Polen is. Ondertussen komt hij al bijna drieëntwintig jaar in de gemeente Zbaszynek in Polen waar hij het nodige heeft zien veranderen. Niet alleen in het denken maar ook in het verbeteren van bijvoorbeeld sportaccommodaties.’ Hier in Nederland denken we nog steeds dat als het om landen uit het voormalig Oostblok gaat er daar nog steeds ontwikkelingswerk verricht moet worden. Uiteraard is alles nog niet goed geregeld maar dat is in Nederland ook niet het geval. Ik weet dat in het begin toen de Polen via een uitwisseling naar Bedum kwamen er lacherig gedaan werd als een van de Polen het fietspad achter het trainingsveld fotografeerde. Of het kunstgrasveld, waarbij ze van alles vroegen aan personen die er verstand van hadden. Toen wij de laatste keer in Polen waren lag er een kunstgrasveld met een sproei installatie waar je u tegen zegt. Wedstrijd gespeeld, even sproeien, en het volgende duel wordt onder dezelfde condities gespeeld. Dan hoor je vervolgens, waar doen die Polen dat van. Dat is heel simpel, die gebruiken hun verstand door alles bij Brussel te declareren. Bezoek uit Nederland, een declaratie via Warschau naar Brussel en het bedrag aan subsidie wordt keurig overgemaakt. Hier denken we anders. Dan valt snel de term, wat een gedoe. Dat is allemaal leuk en aardig maar dat ‘gedoe’ heeft de gemeente Zbaszynek al aardig wat euro’s opgeleverd. Dus kom bij mij niet aan van dat men in Polen nog een hoop moet leren want daar denk ik anders over. Wij kunnen nog veel de Polen leren.”
Voetballiefhebber
‘Dat is wel op mij van toepassing want nog steeds mag ik graag naar een amateurwedstijd kijken. Het betaald voetbal trekt mij ook wel maar toen Remy en Martijn nog voetbalden ging ik trouw mee.” Op dat moment brand mij een vraag op de tong. Een vraag die ik echter niet stelde aan de man die mij door een inktzwarte periode loodste. Ik vroeg Menzo niets over 29 mei 2010. Op die datum werd in Norg het duel CVVB-Heerenveense Boys gespeeld. Een duel waarin werd beslist of CVVB in de eerste klasse bleef of dat de Friezen bij winst zouden promoveerden. Een duel waar alles in zat. Een ‘verbouwing’ van een Dug out door Pieter van der Zee, een fabelachtige Martijn van der Wal in het doel van de Bedumers en een rechtsback, Remy van der Wal, bij CVVB die al moest hij het gras persoonlijk opvreten alleen maar als winnaar het veld wilde verlaten. De vraag, had je daar niet bij willen zijn Menzo, stelde ik niet omdat ik het antwoord eigenlijk wel wist omdat hij mij dat ooit een keer vertelde. ‘Wij waren toen in Polen. Toen ik het resultaat en de verdere details hoorde heb ik daar in stilte van genoten. Ik genoot in stilte van de prestatie van CVVB waar Remy en Martijn onderdeel van waren. Zo zal ik het altijd blijven doen. Ook als ik het mag beleven dat Tim het eerste elftal van SV Bedum zou halen. Als vader en opa moet je in stilte genieten van je kinderen en kleinkinderen.”