Jouke Ritzema : ‘Als vrijwilliger is altijd wel iets te doen.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Op 25 april werd Jouke Ritzema uit Ezinge benoemd tot lid in de orde van Oranje Nassau voor zijn vele verdiensten voor o.a. de voetbalvereniging Ezinge. Een onderscheiding die de 62 jarige Jouke Ritzema ten deel viel voor zijn jarenlange vrijwillige inzet voor o.a. de Protestantse Kerk, Christelijke basisschool, volleybalvereniging DIO en de voetbalvereniging Ezinge.

image-2014-06-20 1

Jouke Ritzema met kleinzonen Joachem, links,  en rechts Daniel.
Bron: Ommelander Courant    Foto: Herman Spier Bedum


Bij de vijfdeklasser uit Feerwerd vervulde Ritzema sinds 1991 een groot aantal vrijwilligersfuncties. Zo was hij jarenlang jeugdleider, jeugdbestuurslid, algemeen bestuurslid, elftalleider van het 1e elftal en assistent- scheidsrechter. Desondanks was Ritzema verbaasd dat hem deze onderscheiding ten deel viel. ,,Dat ik een onderscheiding mocht ontvangen voor de jaren dat ik als vrijwilliger actief ben geweest, of in sommige gevallen nog ben, beschouw ik als een grote eer. Daarbij mag de rol van mijn echtgenote Gretha niet onvermeld blijven. Zonder haar steun had ik nooit het aantal uren aan de diverse vrijwillige functies kunnen besteden. Verder heb ik vrijwilligerswerk nooit als iets bijzonders gezien. Ik huldig het principe dat er binnen een vereniging altijd taken zijn die moeten gebeuren. Dat was vroeger het geval en dat is nog steeds niet veranderd”, aldus Jouke Ritzema die in 1991 binnen de voetbalvereniging Ezinge actief werd. ,, Twee van onze zonen, Klaas Jan en Dirk-Johan, waren in 1989 lid geworden van de voetbalvereniging. Twee jaar later werd ik jeugdleider. Niet veel later werd ik benaderd voor een functie in het jeugdbestuur. Nadat ik dat een aantal jaren had gedaan kwam ik uiteindelijk in het hoofdbestuur terecht.”

Naast Klaas Jan en Dirk-Johan werd enkele jaren later ook Wilfred, de derde zoon van de familie Ritzema, lid van de voetbalvereniging Ezinge. Drie voetballende zoons die vanaf 2005 ook nog eens enkele jaren gezamenlijk voor het eerste elftal van de withemden zouden uitkomen. ,,Het jaar 2005 beschouw ik persoonlijk als het hoogtepunt in de jaren dat ik actief ben geweest als elftalleider. Als vader is het fantastisch dat alle drie je zoons voor het eerste elftal van hun club uitkomen. Daarnaast kwam FC Groningen dat jaar ook nog eens naar Feerwerd. Dat was omdat de voetbalvereniging toen zijn 75 jarig jubileum vierde. Er kwamen 2000 toeschouwers naar het duel tussen Ezinge en FC Groningen dat toen met onder andere Erik Nevland in de gelederen speelde. Dat kan ik mij nog heel goed herinneren omdat ik Nevland maar een klein mannetje vond. Nevland was in de winterstop naar Groningen gekomen en ik had hem al een paar keer op TV gezien. Daardoor had ik een bepaald beeld van zijn lengte gekregen wat echter niet klopte.”

De tegenwoordig als ZZP-er in de landbouw en bouw werkzaam zijnde Jouke Ritzema heeft vroeger zelf nauwelijks gevoetbald. Niet omdat hij het niet leuk vond maar meer omdat er geen tijd voor was. ,,Toen ik geboren werd was mijn vader al veertig jaar. Dat betekende dat toen ik zestien was hij al 56 jaar oud was. Daardoor kwam ik al vroeg in het boerenbedrijf van mijn ouders terecht en was er geen tijd om lid van de voetbalvereniging te worden. Ik vond dat ergens wel jammer want al zeg ik het zelf, ik had wel aanleg voor het voetballen. Als we namelijk met het CJP (Christelijke Plattelands Jongeren) Oldehove voetbalden tegen een ander afdeling van het CJP dan was ik wel iemand die regelmatig een goaltje meepikte. Maar verder mochten mijn activiteiten als voetballer geen naam hebben ”, aldus Jouke Ritzema die verder trots verteld dat hij al zijn hele leven op het nabij Ezinge gelegen ‘Suttumaheerd’ woont. ,,Ik ben op Suttumaheerd geboren en getogen. Nog alle dagen geniet ik van het uitzicht wat we hier hebben. Dat weidse van het Groninger land vind ik namelijk geweldig”, verteld Jouke Ritzema die verder als elftalleider bij het eerste elftal diverse trainers heeft meegemaakt. ,,Ik begon als elftalleider onder Ynze Prins die in 2001 voor de eerste keer hoofdtrainer van Ezinge werd. Onder Ynze promoveerden we toen van de zesde naar de vijfde klasse maar degradeerden een jaar later ook direct weer. Na Antonie Argus, die twee jaar zou blijven, kwam Harm Bauman. Dat Harm maar een seizoen is gebleven vind ik nog steeds jammer. Ondanks zijn flamboyant uiterlijk was Harm Bauman namelijk een trainer met heel veel passie. Af en toe hebben we nog contact en ik moet zeggen, dat waardeer ik zeer.”

Na Harm Bauman kwam Onno van Dijk naar Feerwerd. De jonge trainer uit Harkema presteerde uitstekend met de vijfdeklasser door drie jaar achtereen in de subtop te eindigen. Helaas lukte het Van Dijk niet om met Ezinge naar de vierde klasse te promoveren. Dat lukte een jaar later, in het seizoen 2009-2010 waarin er met een versterkte promotie-degradatieregeling gewerkt werd, wel onder Ruben Muller wat automatisch de vraag oproept waarom een hoofdtrainer bij de voetbalvereniging Ezinge maximaal drie seizoenen voor de groep staat. Het oud-bestuurslid moet er zelf ook om lachen maar gaat even later toch serieus op het onderwerp in. ,,In mijn periode als bestuurslid waren we het daar altijd roerend met elkaar over eens. Na drie seizoenen moest er weer een fris gezicht voor de spelersgroep komen. Niet omdat onze voetballers als lastig bekend staan maar meer omdat binnen Ezinge dat gevoel gewoon sterk leeft. Daarom vertrok Onno van Dijk na drie seizoenen hoewel velen misschien vonden dat het Onno gegund moest worden om met Ezinge te promoveren. Daar moet echter wel bij verteld worden dat hij zelf ook graag een volgende stap wilde maken en uiteindelijk naar FC Grootegast vertrok. ”

Ondanks dat hij in 2010 wat gas terugnam als vrijwilliger binnen de voetbalvereniging Ezinge is Jouke Ritzema nog ieder jaar actief als coördinator van de in Ezinge, Feerwerd en Garnwerd befaamde jaarlijkse banketactie. ,,Dat blijf ik voorlopig ook nog wel doen omdat ik ook weet dat net als iedere vereniging dat geld wat een actie als onze banketactie ieder jaar weer een leuk bedrag oplevert. Als vrijwilliger is het namelijk niet noodzakelijk dat je bestuurslid of elftalleider bent. Je kunt je ook op een andere wijze verdienstelijk maken voor een vereniging. Daarom is het jammer dat het vaak op dezelfde personen aankomt”, aldus het oud-bestuurslid. ,,Doordat er vaak een beroep op dezelfde personen wordt gedaan is de kans groot dat iemand sneller afhaakt. Ik ben nu 62 jaar en zou qua vrijwilligerswerk niet meer hetzelfde kunnen brengen dan zeg maar tien jaar geleden. Daarom heeft een vrijwilligersbestand ook regelmatig verse krachten nodig. Een andere reden was dat we niet alleen zes kinderen hebben maar ook tien kleinkinderen. Daar wil je ook graag de nodige aandacht aan besteden en dan kan het niet anders dat je bepaalde taken aan anderen moet overdragen.”

Nog regelmatig is Jouke Ritzema op de velden van de voetbalvereniging in Feerwerd te vinden. Kijkend bij een van de teams van de club die hij ook voor de komende jaren nog een mooie toekomst gunt. ,,We zien het nu weer aan de plannen om in onze regio een groot aantal basisscholen te sluiten. Ik begrijp dat zoiets financieel gezien noodzaak is. We wonen nu eenmaal in een deel van Nederland dat te maken heeft met krimp. Dat betekent dat er te weinig nieuwe inwoners naar vooral de kleinere dorpen trekken. Op termijn ondervinden de sportverenigingen daar ook hinder van. Ik hoop daarom oprecht dat Ezinge over tien jaar nog een zelfstandige vereniging zal zijn. Dat het niet tot een verplichte fusie met bijvoorbeeld OKVC zal komen. Wat de toekomst brengt weet je natuurlijk nooit. Een van hogerhand opgelegde fusie is in mijn ogen echter altijd gedoemd te mislukken.”

Zo raakt de man die dacht dat hij niet zoveel te vertellen had niet uitgepraat over alles wat hem bezighoudt en waar de voetbalvereniging Ezinge een belangrijk onderdeel van is. ,,Ezinge is een warme club waar de leden trots op zijn en waar ik een van ben. Ik ben ook trots op de voetbalvereniging die mij als vrijwilliger heel veel plezier heeft bezorgd en nog steeds geeft. In het seizoen wat nu achter ons ligt ging het met het eerste team wat minder. Dat had diverse oorzaken. Er waren veel blessures en er waren spelers die voor langere tijd in het buitenland verbleven. Dan wordt de selectie al snel te klein en dat brak ons steeds op. Er moesten spelers ingepast worden die daar nog niet klaar voor waren. Wat dat betreft is het jammer dat we niet over een A en B-elftal beschikken. Nu worden spelers vanuit de C-junioren al naar de senioren overgeheveld. Dat is niet de juiste weg maar geeft wel de problematiek van een kleine vereniging aan. Ik ben er echter van overtuigd dat er de komende jaren weer beter gepresteerd gaat worden door Ezinge. Ik zeg niet dat we op termijn weer vierdeklasser worden. Maar structureel meespelen in de subtop van de vijfde klasse moet in mijn ogen echter wel mogelijk zijn.”