Riad Sivic & Saban de Fretes: Bij Gorecht D2 gaat teambelang altijd voor.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Zaterdagmorgen was ik voor negen uur op sportcomplex ‘De Koepel ‘ in Haren voor een afspraak met Saban de Fretes en Riad Sivic. Twee 12 jarige voetballers van Gorecht D2 die ik, zo bedacht ik mij tijdens de autorit Ezinge-Hoogkerk-Haren, niet echt wilde interviewen maar gewoon een deel van de ochtend wilde volgen terwijl we ondertussen een praatje zouden maken over Gorecht, hun trainer en hun team voordat ze om 12 uur tegen VVK D1moesten spelen.

1382012680N1391650 10200545661908811 393368026 n 1  1382012646N1292850 10200545629227994 258126601 o
                Riad Sivic                                                                        Saban de Fretes

Bij aankomst op De Koepel waren beide voetballers er nog niet en om eerlijk te zijn, ik zou ze ook niet direct hebben herkent tussen het groot aantal, dat de kantine van de v.v. Gorecht kwamen binnendruppelen. Maar Tobias, de aanvoerder van de D2, was zaterdagmorgen mijn grote steun en toeverlaat in deze want hij kwam al snel met de mededeling, Saban en Riad staan al bij de warming up van de D1 te kijken.”
Toen we bij het, Bosveld’ aankwamen, voor de niet bekenden op De Koepel dat is het kunstgrasveld wat tegen de parkeerplaats aanligt, werden eerst keurig de handen geschud en legde ik Saban en Riad uit wat ik had bedacht. Er volgde een goedkeurende knik en wat Saban de opmerking deed ontlokken, wij zijn niet zo moeilijk hoor.”

Tegenpolen
Ik moet eerlijk zeggen dat ik na een paar minuten daar precies eender over dacht. Want terwijl we ondertussen de verrichtingen van de Gorecht D1 tegen GVAV Rapiditas D2(2-1 winst voor de thuisploeg) gadesloegen ging het al snel over hoe zowel Riad en Saban het voetballen beleefden. Een beleving die in de basis hetzelfde was maar waar de extraverte Saban er toch wat anders mee omging dan de wat meer introverte Riad. Waar, flapuit’ Saban zijn antwoorden op mijn vragen snel in de mond had liggen kwamen de antwoorden van Riad er wat bedachtzamer uit.
Pelle
Want toen ik de vraag stelde van welke Nederlandse club zijn jullie fan had ik het antwoord van Saban niet verwacht. ‘ Ik ben voor Feyenoord, maar dat komt wel door Pelle, kwam er direct achteraan. Persoonlijk vond ik hem als voetballer meer een, Ajax-speler’ gezien zijn avontuurlijke speelwijze maar dus Feyenoord voor Saban. De vraag waarom Pelle  kon achterwege blijven want de pikzwarte haardos van Saban doet niet onder voor de haardos van bij de dames aardig populaire Graziano Pelle. Dus die link was gauw gelegd.
Voorbeelden
Riad had ondertussen over de vraag na kunnen denken maar de jonge voetballer had niet echt een club waar hij fan van was.’ Ik kijk liever naar voetballers die op mijn positie spelen en waar ik wat van kan leren. En dan maakt het mij niet uit voor welk team ze spelen.” Waar Saban toch wel de echte linkervleugelverdediger van Gorecht D2 is ziet de rol van Riad er namelijk iets anders uit verteld hij op rustige toon. ‘Ik speel wel op alle posities aan de rechterkant en vandaar dat ik ook rugnummer 9 draag. In het duel dat we onze vaste nummers kregen speelde ik rechtsvoor.”
Teambelang
Dat deed mij vervolgens de vraag stellen of hij een voorkeur had voor een bepaalde positie. Daar kwam vervolgens een antwoord op van een echte teamspeler. ‘Ik vind dat je als voetballer altijd daar moet spelen waarvan de trainer vindt dat het team je nodig heeft. Je moet namelijk altijd aan het teambelang denken.” Als zijn teamgenoot is uitgesproken gaat Saban nog even verder. ‘Ik denk dat wij ook echt een team zijn. We hebben best veel voor elkaar over en natuurlijk wordt er onderling weleens wat gezegd wat niet helemaal klopt maar daar is onze trainer heel scherp op. Die spreekt je daar ook op aan en dat hoort ook zo.”
Trainer Felix Laan
De naam van hun trainer is al even gevallen en beide voetballers zijn zeer enthousiast over hun trainer Felix Laan. ‘Felix is een rustige coach, vertelt Saban en Riad knikt instemmend. ‘ Hij loopt niet te schreeuwen langs de lijn en wat je vaak bij andere teams wel ziet. Dat vind ik niet prettig moet ik eerlijk zeggen.” Dat geldt ook voor Riad die nog een stapje verder gaat. ‘Onze trainer geeft ons veel vertrouwen en dat vind ik prettig. Vlak voor een wedstrijd ben ik altijd gespannen omdat ik bang ben dat ik een fout maak. Dat wil ik niet want dan benadeel ik het team. Maar als wij voor de wedstrijd nog even een kleine bespreking hebben dan geeft Felix ons altijd het gevoel mee dat hij in ons gelooft en dat helpt mij over mijn zenuwen heen.”
Broertje
Ondertussen gaat de eerste helft van de D1 verder en opeens hoor ik naast mij, nadat ik vertelde dat ik de voetballer met het rugnummer 12 van Gorecht D1 een leuke voetballer vond, dat is mijn broertje. Ik kijk verrast naar Riad want uit zijn mond komen deze woorden. ‘Errad is mijn broertje, we zijn een tweeling.” En inderdaad nu Riad het zegt valt de gelijkenis op tussen de linkerspits van de D1 en de speler van de D2 die op alle posities aan de rechterkant uit de voeten kan.
Muntenpot
Maar opeens valt het woord, muntenpot’ wat het team al een patatje met een frikandel en een consumptie heeft opgeleverd. Een pot waar een aantal ouders per doelpunt een aantal munten in doneren waar de jongens dan als team van getrakteerd worden. Een mooi gebaar vinden zowel Riad als Saban die even uitlegt hoe het precies in zijn werk gaat. ‘De muntenpot is leuk maar na een paar duels is er wel een regel bijgekomen. We krijgen per doelpunt vier muntjes maar als we een tegengoal krijgen gaan er vier af. Anders zou het ook niet eerlijk zijn want een tegengoal is toch een fout. Van wie maakt niet uit maar het is een fout en vandaar dat we bij een tegengoal muntjes moeten inleveren. “
Zo praat ik nog even door met de twee voetballers die, Saban, al vanaf het begin van zijn loopbaan bij Gorecht speelt, en Riad die enkele jaren geleden van Haren is overgekomen. We spreken af dat ik ook aanwezig zal zijn bij de wedstrijdbespreking die rond 11.15 uur op het programma staat. Ik laat daarom beide jongens even, los’ want jonge voetballers moet je ook dat laten doen wat ze altijd voor een wedstrijd doen, even, keten’ met hun vriendjes.
Teambespreking
Rond 11.15 uur, als we in de stromende regen staan te genieten van een van de prachtige anekdotes van Piet Lekatompessij, komt aanvoerder Tobias melden dat de bespreking begint. Een bespreking die niet bepaald vlekkeloos verloopt omdat ieder voordeel ook een nadeel heeft. Een ledentoename zorgt vaak voor een tekort aan kleedkamers zodat een rustige wedstrijdbespreking er niet in zit. Dan maar uitwijken naar een andere ruimte wordt er geopperd maar ook dit blijkt geen succes te zijn. Maar toch neemt coach Felix Laan het woord en vertelt in rustige bewoordingen wat hij in de wedstrijd tegen VVK D1 van het team verwacht. Alles wordt benoemd en mooi te horen is dat Riad ten overstaan van de groep hoort waarom hij rechtsback staat opgesteld en waarbij de specifieke kwaliteiten van de jonge voetballer even genoemd worden. Een mooie opsteker voor Riad die net als Saban en hun overige teamgenoten in de eerste helft al een 3-1 voorsprong namen op tegenstander VVK. In de tweede helft regende het niet alleen letterlijk maar regende het ook kansen voor de thuisploeg die al snel op 4-1 kwam. Bij VVK gingen de koppies nu naar beneden maar vergaten de mannen van trainer/coach Felix Laan en leider Bob Knuijver het krachtsverschil in meer treffers uit te drukken. Want pas in de slotseconden kwam de eindstand 5-1 op het scorebord te staan wat ik niet meer heb meegekregen. Want rond kwart voor twee werd ik in Leens verwacht waar voor mij als verslaggever voor de Ommelander Courant het duel FC LEO-ONT op het programma stond.
Gevoel
Op de terugreis bedacht ik mij dat Riad Sivic en Saban de Fretes met zeer openhartige antwoorden mij een prima inzicht in de, keuken’ van Gorecht D2 gaven en dat ze allebei, en afzonderlijk van elkaar, nog iets moois over hun voetbalvereniging vertelden. ‘Gorecht is een voetbalclub waar ik mij als voetballer thuis voel.”