Joris Jurna: Tennissen is vele malen intensiever dan voetballen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Joris Jurna: Tennissen is vele malen intensiever dan voetballen.Het sportieve element in het leven van Joris Jurna worden bepaald door voetballen en tennissen. Waar hij op jonge leeftijd begon als voetballer werd er echter al snel voor de tennissport gekozen. Maar op 16 jarige leeftijd keerde de Lopster weer terug op de voetbalvelden maar blijft het tennissen een sport die hij altijd zal blijven beoefenen.
1376760211NNjurna interviewfoto x

Bron: Ommelander Courant    Foto: Herman Spier  Bedum

Sinds vier jaar is Joris Jurna een gewaardeerde kracht in de defensie van het 1e elftal van SC Loppersum. Een situatie waar het in zijn beginperiode als voetballer niet naar uitzag. Zoals zoveel jongens in Nederland begon het qua sport namelijk ook voor Joris Jurna allemaal op het voetbalveld maar al snel bleek dat hij over het nodige talent als tennisser beschikte. Dat leidde er vervolgens toe dat hij ook op de tennisbaan actief werd. ,,Toen ik nog in de E-junioren van Loppersum voetbalde tenniste mijn vader(oud- voetballer Martin Jurna) in tenniscompetities op clubniveau. Ik ging toen vaak met hem mee en stond dan regelmatig een balletje tegen een oefenmuur te slaan. Dat zorgde ervoor dat ik het tennis steeds beter begon te beheersen. Op een gegeven moment werd ik door de KNLTB zelfs uitgenodigd voor districtstrainingen. En ook ging ik op trainingsstages bij tennisscholen waar nog eens extra aandacht aan je werd besteed. Al deze tennisactiviteiten gingen uiteindelijk ten koste van het voetballen. Op een gegeven moment moest er daarom een keuze gemaakt worden want als tennisser trainde ik vijf keer per week en dat was gewoon niet meer te combineren met school en voetballen.”

Tennis richten

In overleg met zijn ouders besloot Joris om zich daarom alleen op het tennissen te richten en het voetballen voorlopig even te laten voor wat het was. ,,Ik speelde op dat moment als tweedejaars E-junior in de D-junioren van Loppersum. Daar was natuurlijk niets mis mee maar ik was eigenlijk wel nieuwsgierig waar mijn top zou liggen als tennisser omdat ik in die periode geregeld een wedstrijd won of in ieder geval goed speelde.”

Zo brak er een periode aan dat de aandacht van Joris Jurna wat het voetballen betrof beperkt bleef tot het bekijken van de verrichtingen van zijn oud-teamgenoten. Want, zo geeft de Lopster aan, zijn voetbalvrienden bleven ook zijn vrienden toen hij zich meer op het tennissen ging richten. ,,Niemand heeft het mij hier in Loppersum ooit kwalijk genomen dat ik voor het tennissen koos. Ik moet zeggen, dat is iets wat ik zeer gewaardeerd heb. Hoe vaak hoor je niet dat anderen een mening over iemand hebben zonder dat ze het tegen die persoon uitspreken. Je moet niet vergeten dat er niet alleen in het voetballen maar ook in het tennis veel geld omgaat. Dan zijn er altijd mensen die denken, daar heb je weer een die veel geld in het tennissen wil verdienen. Dat is echter iets wat ik hier in Loppersum nooit gehoord heb. Dat veel geld verdienen in de tennissport is overigens maar voor een enkeling weggelegd want wil je als tennisser een goed belegde boterham bij elkaar slaan dan moet je wel tot de top 200 van de wereld behoren. Sta je dat niet dan kom je niet eens voor een Grand Slam Toernooi in aanmerking. Daar wil ik maar mee zeggen dat het maar voor een paar is weggelegd om in de tennissport miljonair te worden.”

Dat was echter niet de reden dat de Lopster, die in september aan een vierjarige opleiding aan de PABO begint, op een gegeven moment toch weer terugkeerde op de voetbalvelden. Dat kwam omdat studie en de vele uren trainen voor het tennissen op een gegeven moment niet meer te combineren waren. ,,Toen ik aan de ondertussen afgeronde opleiding sport en bewegen begon merkte ik, dit gaat niet goed komen. Als ik op deze voet doorga dan wordt mijn studie niets maar ook het tennissen wordt niet dat wat ik er van verwacht. Dat zorgde ervoor dat het tennissen qua sport toch weer naar het tweede plan verhuisde en ik rond mijn 16e weer actief lid werd van SC Loppersum.”

Voetbalbenen

Op het moment dat Joris Jurna weer ging voetballen kwam hij er achter dat tennissen en voetballen totaal niet met elkaar te vergelijken zijn. Want opeens waren de, voetbalbenen’ verdwenen. Als dit onderwerp tersprake komt moet de op 4 juni 21 jaar geworden Joris Jurna lachen maar gaat hij er even later toch serieus op in. ,,Velen denken dat voetballen een hele explosieve sport is maar dat is in vergelijking met tennis totaal niet het geval. Tennis is, nog veel meer dan voetbal, een sport waarbij het veel op heel snel bewegen aankomt. Dat zorgt er ook voor dat ik nadat ik tegenwoordig in de zomer ongeveer vijf toernooien heb gespeeld eerst weer op gang moet komen als voetballer. Want ondanks dat mijn basisconditie goed is merk ik na een paar rushes langs de zijlijn dat het voetballen een totaal andere belasting voor je spieren betekent dan tennissen.”

Waar Joris Jurna zich als een defensieve tennisser ziet, ik ben een linkshandige speler die door veel op de backhand van tegenstander te spelen, de regie over de wedstrijd houdt, is hij als de linksback van Loppersum juist zeer aanvallend ingesteld. ,,Als linksback vind ik het geweldig om te zorgen dat mijn directe tegenstander achter mij aan moet lopen. Dat geeft een goed gevoel moet ik zeggen maar om dat te bereiken heb ik de voorbereiding echt wel nodig om weer in de juiste, voetbalvorm’ te komen.”


Mentaliteit

De linksback zal daar zeker in slagen, wat overigens ook geldt voor de rest van zijn teamgenoten. Want voordat trainer Jaap Danhof zijn selectie op zaterdag 3 augustus aan een eerste stevige training onderwierp was een groot gedeelte van de Lopsters al een paar weken in training. Een ontwikkeling die volgens Joris Jurna aangeeft hoe zijn teamgenoten met hun sport en club bezig zijn. ,, Ik speel tijdens de zomerstop een vijftal tennistoernooien waar ik natuurlijk ook voor moet trainen. Dat zorgt er voor dat mijn basisconditie goed blijft. Dat er echter een grote groep spelers aangeeft, wij willen in de zomermaanden toch wat extra’s doen, tekent wel de mentaliteit binnen onze selectie vind ik.”

Een stukje mentaliteit wat in het over enkele weken startende seizoen nodig zal zijn want weer heeft de selectie van Loppersum afscheid genomen van een paar routiniers. Op 20 juni namen de gebroeders Rudolf Jan Willem en Hedzer Hidskes namelijk afscheid als speler van Loppersum en dat betekende dat de tweede klasser niet alleen een aantal doelpunten, maar ook een stukje routine inleverde weet ook Joris Jurna. ,,Rudolf en Jan Willem hebben in het laatste jaar niet alles meer gespeeld en dat gold al eerder voor Hedzer. Maar alle drie zijn op hun eigen manier wel belangrijk voor het team geweest. Dat moeten we nu als team opvangen waar gelukkig de voorbereiding voor hebben en waarbij we een trainer hebben die dat als geen ander begrijpt.”

Jaap Danhof

De naam van de in Loppersum woonachtige Jaap Danhof is in het gesprek al een paar keer gevallen en te merken is dat Joris Jurna zijn trainer niet alleen als trainer, maar ook als persoon hoog heeft zitten. ,,Jaap is voor mij speciaal want hij was de trainer die mij in het eerste competitieduel van het seizoen 2009-2010 liet debuteren. Dat was in het thuisduel tegen Noordwolde weet ik mij nog te herinneren. Dat was een speciaal moment maar wat nog specialer was dat ik in mijn tweede wedstrijd, het uitduel tegen ONR Roden, met een directe rode kaart van het veld gestuurd werd. Dat vond ik niet alleen voor mijn teamgenoten en mijzelf heel erg vervelend maar nog meer voor de trainer. Hij gaf mij het vertrouwen en dan wordt je uit het veld gestuurd. Maar toen kwamen de kwaliteiten van Jaap naar voren want ook hij vond het een onterechte rode kaart. Hij zei direct dat ik zijn vertrouwen niet beschaamd had en dat hij in mij bleef geloven. Die woorden maakte hij ook waar want na mijn vier duels schorsing keerde ik direct weer terug in de ploeg. Dat vond ik geweldig want hoe vaak hoor je niet dat trainers spelers wat beloven en dat vervolgens niet nakomen. Daar is bij Jaap geen sprake van en vandaar ook dat ik hoop dat hij nog een aantal jaren als trainer aan Loppersum verbonden blijft.”

Duidelijke woorden van een jonge voetballer die al bijna tot de routiniers van Loppersum behoort. ,,We hebben wel eens een partijspel, oud tegen jong’. Het moment komt steeds dichterbij dat ik, ondanks dat ik nog maar 21 jaar ben, bij oud ingedeeld wordt. Dat betekent echter ook dat ik mijn verantwoording moet nemen. Toen ik bij het eerste elftal kwam werd ik goed opgevangen door de oudere spelers. Dat is iets wat ik, doordat ik al een aantal jaren voor het eerste elftal uitkom, nu zelf moet gaan doen. En ik moet zeggen, dat is ook de kracht van Loppersum en dat vind ik mooi. We doen het hier allemaal met elkaar en dan kom je direct op nog een verschil met het tennissen, in die sport moet je heel veel dingen alleen doen.”