Aukje Atsma(verzorgster v.v. Gruno): Veel voetballers zijn niet zuinig op hun lichaam

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd






Voor aanvang van het seizoen 2011-2012 werd Aukje Atsma aangesteld als verzorgster bij het eerste elftal van de voetbalvereniging Gruno. Ze kwam daarmee in een wereld terecht, de voetbalwereld, waarin ze niet bekend was. Maar Aukje Atsma wilde graag haar opgedane kennis en behaalde diploma’s in de praktijk brengen waarbij ze, ondanks dat ze bepaald niet op haar mondje gevallen is, toch even wat hulp van iemand uit de voetbalwereld nodig had.

 


1375692146N1098104 610809718953612 590656632 n

      Aukje Atsma is blij dat het voetbalseizoen weer begint

Want dat moet gezegd de 44 jarige Friezin is niemand die om een woord verlegen zit. Vrolijk babbelend vertelt ze over hoe haar eerste contact met de voetbalvereniging Gruno tot stand is gekomen. ‘Ik was totaal onbekend in de voetbalwereld en werd door Bert Nout, wat geen onbekende is in dat wereldje, op het feit gewezen dat men bij Gruno een verzorger, of verzorgster, zocht. Ik was toen werkzaam als timmervrouw, of hoe je het ook noemen wilt, en kwam Bert, die in dezelfde branche werkzaam is, regelmatig tegen. Via hem kwam ik uiteindelijk bij Gruno terecht waar ik werd uitgenodigd voor een gesprek. Ik weet nog goed dat toenmalig voorzitter Azing Koning, die nu trouwens weer terug is als voorzitter van Gruno, en Henk Boon bij dat gesprek aanwezig waren. Ik gaf eerlijk toe dat ik geen voetbalachtergrond had maar Azing en Henk zagen dat niet als een probleem.”

Mannenvoetbalteam


Zo werd Aukje Atsma dus verzorgster van een mannenvoetbalteam en ging er op het gebied van blessurepreventie en het omgaan met blessures een wereld voor haar open. ’Daar heb ik mij toen ik bij Gruno begon heel erg over verbaasd. De wijze van hoe spelers met blessures en het voorkomen daarvan omgingen vond ik heel bijzonder. Iemand die bijvoorbeeld op de zondag met een gigantisch opgezwollen enkel het speelveld moest verlaten dacht dat hij de dinsdag daarna wel weer gewoon kon trainen. Maar zo werkt het niet altijd want sommige blessures hebben gewoon tijd nodig om te herstellen. Dat betekent dat je moet luisteren naar je lichaam en vooral niet eigenwijs moet zijn. Er zijn wat dat betreft teveel voetballers die niet zuinig genoeg op hun eigen lichaam zijn.”

Massage als preventie

Dan komt Aukje met een voorbeeld hoe men in andere landen met hun eigen lichaam omgaan. Een voorbeeld waarvan we in Nederland nog veel van kunnen leren. ‘Ik ben twee keer voor een periode van drie maanden in India geweest en in India wordt preventief gemasseerd. Daar behoort een massage tot de dagelijkse rituelen zoals tandenpoetsen en eten. Als je dat hier in Nederland vertelt kijken mensen je heel vreemd aan maar daar is dat echt de gewoonste zaak van der wereld. Ik vind dat helemaal niet raar want dat betekent dat bewoners van bijvoorbeeld India zuinig zijn op hun lichaam. Een lichaam dat ze proberen zo goed mogelijk te verzorgen wat in Westerse landen iets is waar minder bij stil gestaan wordt.”

Zelf heeft ze ondertussen ook ondervonden dat sportmassage nog niet overal bij veel voetbalverenigingen ingeburgerd is. Verder zijn er ook nog voldoende trainers die de toegevoegde waarde van een sportmasseur of verzorger niet zien. ‘Ik heb weleens een trainer horen zeggen, een pleister plakken of met een sponsje strijken kan iedereen. Dat zijn opmerkingen waarvan ik dan denk, jij begrijpt er niets van. Natuurlijk, ik ben geen dokter en wil het niet allemaal opnieuw uitvinden maar de opleidingen die ik gevolgd heb zorgen er wel voor dat ik de aard van een blessure redelijk tot goed kan in schatten.”

Degradatie


Binnen Gruno voelt ze zich ondertussen aardig thuis hoewel het eerste jaar er niet een was waar de club sportief gezien met veel voldoening op terugkijkt. ,,Mijn eerste seizoen bij Gruno was er niet een van, daar wordt een club vrolijk van. Het eerste elftal degradeerde naar de vierde klasse en aan het einde van dat seizoen vertrokken een groot aantal spelers naar elders. Zoiets is nooit prettig voor een vereniging maar er kwam nog eens bij dat voor de vertrekkende spelers bijna niets terug kwam aan spelers. Dat zorgde natuurlijk voor onrust en leidde er vervolgens toe dat de toenmalige trainer vertrok. Kortom voor mij was het, welkom in de wondere wereld van het amateurvoetbal. Aan het begin van het seizoen moest trainer Peter van der Mark, die het had overgenomen, aan spelers uit het tweede vragen of ze het eerste team wilden komen versterken want anders zag het er donker uit voor Gruno. Gelukkig waren de oudere spelers uit het tweede daar toe bereidt waardoor we na een beroerd begin in de vierde klasse gedurende het seizoen steeds meer richting de subtop klommen.”

Preuts

Een verbetering van prestaties die er uiteindelijk toe leidde dat Gruno in de nacompetitie terecht kwam. Via een confrontatie met Veelerveen keerde Gruno vervolgens terug in de derde klasse. Een klasse waar Aukje dus ook in terugkeert want ze heeft, en tot grote tevredenheid van iedereen binnen Gruno, haar contract met een jaar verlengt. ‘Het bevalt mij uitstekend bij Gruno waar ze eerst wel even moesten wennen aan mijn aanpak. Natuurlijk wordt er wel eens een geintje gemaakt als ik de kleedkamer binnenkom want ik ben geen type die daar op een preutse manier mee omgaat. Het verhaal is heel simpel, ik werk als sportmasseur in een mannenwereld. En dan leg ik de nadruk op werken want zo zie ik namelijk mijn activiteiten bij Gruno. Ik mag van mijn hobby mijn werk maken en probeer dat zo goed mogelijk te doen. Ik weet nog dat ik in mijn eerste jaar bij Gruno eens iets aan een vrouwelijke collega van de tegenpartij vroeg. Ik wist iets niet zeker en wilde graag haar mening horen. Dus ik loop onze kleedkamer binnen en kijk vervolgens achterom. Tot mijn verbazing was mijn collega is in geen velden of wegen te bekennen. Ik ging weer terug en toen ik haar vond gaf ze als antwoord dat ze niet in een kleedkamer ging met alleen maar mannen. Dat vond ik raar want nogmaals, ik ben er om mijn taken uit te voeren en voor de rest voor helemaal niets.”

Clubtrouw

Naast haar taken als sportmasseur/verzorgster is Aukje ook regelmatig degene waar een ontevreden speler zijn frustratie over het bijvoorbeeld regelmatig wissel staan kwijt kan zonder dat ze daarbij op de stoel van de trainer gaat zitten. ‘Dat is mijn taak niet want dat moet je gescheiden houden. Voor het maken van de opstelling is een trainer verantwoordelijk en niet ik. Wel kan ik iets doorgeven aan de trainer maar hij bepaald vervolgens zelf wat hij er mee doet.”

Zo heeft de Friezin een uitgesproken mening over veel zaken die met het menselijk lichaam, blessurepreventie en de voetbalvereniging te maken hebben. Een van de dingen wat ze niet begrijpt is dat spelers tegenwoordig zo gemakkelijk van club veranderen. ‘We hebben het bij Gruno vorig jaar meegemaakt dat er veel spelers vertrokken. Dat betekende dat de club in zwaar kwam men gelukkig kon voorkomen dat de club verder zou afglijden. Dan zie je dat de echte clubmensen daar heel veel moeite mee hebben. Ik denk dan weleens dat spelers daar best weleens wat meer aan zouden mogen denken. Voor heel veel mensen, dat merk ik ook als ik met Gruno bij een andere vereniging op bezoek kom, is hun club een deel van hun leven.”

Duidelijke woorden van een goedlachse Aukje Atsma die ook zeker in is voor een geintje en mede daardoor binnen Gruno een graag geziene persoonlijkheid is. ‘De voetbalwereld is ook een wereld waarbij humor niet vergeten wordt en dat is alleen maar goed. Het leven is al serieus genoeg en als je hobby en werk al niet meer met een knipoog en een lach kunt beoefenen doe je iets niet goed.”