Thijs Gerlofs FC Groningen A1: Als je profvoetballer moet je egoïstisch zijn.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Sinds zijn 10e jaar voetbalt Thijs Gerlofs uit Warffum voor de jeugdopleiding van FC Groningen. Voor de nu 18 jarige centrumverdediger van FC Groningen/Cambuur A1 wordt dit seizoen er een van cruciaal belang. De jonge Warffumer moet namelijk nu laten zien dat hij de laatste stap kan maken. Een stap om zijn droom, als speler van FC Groningen voor een volle Euroborg spelen, te verwezenlijken.


1374928896Nthijs gerlofs warffum x

Bron: Ommelander Courant       Foto: Herman Spier    Bedum

Op 9 jarige leeftijd nam Thijs Gerlofs een opmerkelijke beslissing. De jonge voetballer, die op dat moment in de E-junioren van Warffum voetbalde, wilde hogerop als voetballer. Hij bedacht dat de stap die daar voor nodig was in eerste instantie bestond uit het zoeken van een voetbalvereniging in de stad Groningen. ,,Ik had net als iedere jonge voetballer op die leeftijd maar een droom, profvoetballer worden. Volle stadions, mooie wedstrijden wie wil dat als voetballer niet en helemaal als je negen of tien jaar oud bent. In die periode hadden wij bij Warffum, met spelers als Jeffrey Doornbos, Timon van der Helm en Heinze Andringa een prima team. Ondanks dat zag je in die tijd niet veel scouts van de KNVB of betaalde clubs naar Warffum komen. Dat gold trouwens wel een beetje voor alle verenigingen hier uit de buurt moet ik eerlijk zeggen. Ik weet dat er in die periode één keer iemand geweest is die voor mij kwam kijken. Ik werd echter niet goed genoeg bevonden zodat een uitnodiging voor een training of proefwedstrijd er niet inzat. Maar ik wilde toch proberen om mijn doel, profvoetballer worden, te bereiken en besloot mijn ouders te vragen of ik in de stad mocht voetballen.”

Nadat alle voor en tegens goed waren overlegd, omdat Thijs vanuit Warffum met de trein naar Groningen moest waar zijn vader hem dan bij het hoofdstation op zou pikken besloot de jonge voetballer aan het avontuur in Groningen te beginnen. GRC Groningen werd zijn volgende club wat tijdens het interview een slimme keuze wordt genoemd. De jonge Warffumer begint direct te lachen na deze opmerking maar gaat er vervolgens serieus op in. ,,GRC Groningen speelt en traint op het zelfde complex( Corpus den Hoorn) dan waar de jeugdopleiding van FC Groningen/Cambuur ook gehuisvest is. Dan is het natuurlijk logisch dat er regelmatig mensen van FC Groningen aanwezig zijn op Corpus als de jeugd van GRC zijn thuiswedstrijden speelt. Daardoor is de kans automatisch eerder aanwezig dat je ontdekt te wordt dan dat je, met alle respect voor de verenigingen, bij een kleinere club in de provincie speelt. Daar hoeven we niet moeilijk over te doen want zo werkt dat nu eenmaal. Ik heb dat namelijk precies eender ervaren. Toen ik bij GRC Groningen mijn eerste duel speelde werd ik direct geselecteerd voor de Regionale voetbalschool. Dat is de voetbalschool waar de gescoute talentvolle E-junioren iedere woensdagmiddag extra training krijgen en waar FC Groningen vervolgens zijn D2-juniorenteam voor het nieuwe seizoen grotendeels uit samenstelt.”

Tijdens de trainingen die hij via de regionale voetbalschool volgde waren het bekende oud-voetballers die als trainer fungeerden. ,,Op die woensdagen waren Peter Moltmaker, Peter Hoekstra (oud-speler van onder andere PSV, Ajax en FC Groningen), Erwin van der Looi(nu hoofdtrainer FC Groningen) en Hugo(oud-speler FC Groningen)  mijn trainers. Dat was wel bijzonder want ik kende Hoekstra, Van der Looi en Hugo niet echt als voetballer maar toen ik via internet beelden van bijvoorbeeld Hoekstra en Hugo voorbij zag komen had ik wel even iets van, die konden vroeger dus aardig voetballen.”

Na zijn periode op de voetbalschool bleek dat Thijs Gerlofs volgens de technische staf van de jeugdopleiding van FC Groningen over voldoende capaciteiten beschikte om de stap naar de D2 van de, Trots van het Noorden’ te maken. Een stap die er voor zorgde dat, nadat hij de lagere school in Warffum had afgemaakt, het reizen met de trein voorlopig voorbij was. ,,Toen ik eenmaal de overstap naar FC Groningen mocht maken en ik vervolgens in het voortgezet onderwijs terecht kwam, werdt ik door een van de busjes van FC Groningen opgehaald. Dat gebeurde omdat er op de meeste dagen vroeg getraind werd. Ik heb dat altijd als prettig ervaren dat we opgehaald werden. Dat was overigens niet omdat ik het vervelend vond om met de trein te reizen. Ik vond het vooral leuk door het contact dat we hadden met de chauffeurs die de busjes besturen. Die stonden iedere morgen om 5.00 uur op om te zorgen dat wij als spelers op tijd op de training waren. Daar heb ik veel respect voor want ook nu ik via een door FC Groningen verstrekte jaarkaart weer met de trein ga wordt ik iedere dag keurig op tijd vanaf het hoofdstation gehaald om op tijd op de trainingen te kunnen zijn.”

Uit de laatste woorden van Thijs over het ophalen van de jonge voetballers zou de conclusie getrokken kunnen worden dat de jeugdige talenten door FC Groningen/Cambuur in de watten worden gelegd. Het tegendeel is echter waar want waar andere betaalde voetbal organisaties zo snel als het is toegestaan(vanaf 16 jaar) met contracten lopen te zwaaien is dat iets wat bij de jeugdopleiding van FC Groningen/Cambuur niet voorkomt vertelt de Warffumer. ,,FC Groningen voert daar een duidelijk beleid in en dat is een keuze die vanuit de directie bepaald wordt. Natuurlijk horen ook wij geluiden van de bedragen die elders betaald worden. Maar dan ben ik het met mijn moeder eens die zegt wat moet je op bijvoorbeeld 16 jarige leeftijd al met zoveel geld, daar vaak in de praktijk niets van terecht.”

Nuchter

Een nuchtere kijk op de zaken die het betaald voetbal zo typeren is erg belangrijk weet Thijs Gerlofs die weet dat voor veel buitenstanders de wereld van het betaalde voetbal overkomt als een slangenkuil. ,,In het betaald voetbal is het heel simpel, hoe hoger je komt te spelen, hoe meedogenlozer het allemaal wordt. De concurrentie is groot en iedereen wil graag het hoogst haalbare bereiken. Maar ik weet ook dat zoiets niet voor iedereen is weggelegd en vandaar dat ik dit jaar een studie bedrijfseconomie aan de Hanzehogeschool ga volgen. Niet dat ik er geen vertrouwen in heb maar het kan door wat voor vervelende blessure opeens zomaar afgelopen zijn. Wat dat betreft woont een voorbeeld daarvan in Warffum want de huidige trainer van Warffum, Marnix Bakker, heeft in de jeugd van FC Groningen gespeeld tot een knieblessure daar een eind aan maakte. Zoiets kan iedereen overkomen en dan moet je wel zorgen dat je een gedegen opleiding, wat de jeugdopleiding van FC Groningen/Cambuur ook stimuleert, hebt genoten om je ook in je maatschappelijke carrière verder te kunnen ontwikkelen.”

Cruciaal

Zo breekt er daarom een cruciaal jaar aan voor Thijs Gerlofs die naast zijn studie ook als voetballer vol aan de bak zal moeten. Want in zijn tweede seizoen als A-junior weet hij wat er verwacht wordt om door te stoten naar in eerste instantie het beloftenteam. ,,Wat ik vooral moet leren is om mentaal nog sterker te worden. De acht jaar binnen FC Groningen hebben mij namelijk geleerd dat je meer, downs ‘dan, ups’ tegenkomt. Daar bedoel ik mee dat hoe langer overblijft binnen de jeugdopleiding je nog egoïstischer moet worden. Dat begint eigenlijk al in de C-junioren want vanaf dat moment is er geen B2 of A2 meer en hopen jou concurrenten dat jij afvalt. Dat klinkt misschien vreemd maar zo werkt het natuurlijk wel. Als je afvalt, is dat overigens niet iets wat uit een heldere hemel komt vallen. Gedurende het seizoen heb je namelijk drie gesprekken. In september worden de doelstellingen bepaald. Vervolgens bespreek je in december of je de doelstellingen daadwerkelijk hebt gehaald of wat je eventueel nog moet verbeteren. Daarna volgt in april het eindgesprek waarin je te horen krijgt of je doorgaat of niet. “

Toekomst

In april zat het ook met zijn achtste eindgesprek goed zodat hij aan zijn negende seizoen bij FC Groningen/Cambuur gaat beginnen en hij nog maar een paar stappen van zijn doel verwijderd is. Op het oog nog maar een paar stappen maar zo ziet Thijs Gerlofs het echter niet. ,,Ik vergelijk het weleens met een bergetappe in de Tour de France. De laatste meters naar de top in een bergetappe zijn vaak het zwaarst. Dat is, en laat ik even voor mijzelf spreken, ook in een voetbalcarrière het geval. Op een gegeven moment heb je ook een keer wat geluk nodig. Als er door bijvoorbeeld schorsingen of blessures een beroep op je wordt gedaan door een hoger team moet je er gewoon staan. Dat is gewoon van cruciaal belang en kan gewoon bepalend zijn voor de rest van je carrière. Als dat eenmaal goed uitpakt en er komt een vervolg dan weet je direct waar je al je opofferingen voor hebt gedaan. Want natuurlijk ga ik weleens uit met mijn vrienden wat nog steeds de vrienden van vroeger zijn maar toch pas ik wel op dat ik geen rare dingen doe. Ik heb er namelijk echt alles voorover om dat ene doel wat ik mij op 9 jarige leeftijd heb gesteld, profvoetballer worden, te bereiken.”