Voetballen houdt krasse zeventigers Hunsingo jong.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Henk Wierenga en Roelf Wolters voetballen voor de voetbalvereniging Hunsingo. Op zich is dat niet bijzonder maar dat wordt het wel als de leeftijd van beide voetballers tersprake komt. Want waar de nu nog 72 jarige Roelf Wolters in september als 73 jarige aan een volgend seizoen in het 4e zondagteam van Hunsingo begint start de nu 73 jarige Henk Wierenga aan nog een jaar in het tweede zaterdagelftal van de Winsumer zondagclub.
1374649715Nhunsingo veteranen winsum interviewfoto johan staal

Henk Wierenga(links) en Roelf Wolters, twee voetballers met liefde voor hun sport

Bron: Ommelander Courant     Foto: Herman Spier Bedum




Waar het voor Roelf Wolters allemaal bij Hunsingo begon startte Henk Wierenga zijn voetballoopbaan in Roodeschool. ,,Dat is ondertussen al weer ruim vijftig jaar geleden want enkele weken geleden was ik nog op het feest rond het vijftig jarig bestaan van Corenos want ik was een van de, mede-aanstichters’ van wat uiteindelijk tot de oprichting van Corenos heeft geleidt. We speelden een keer met een combinatieteam van REO en Noorder Boys(dat waren voor 1963 de twee voetbalverenigingen in Roodeschool) tegen De Heracliden en dat duel wonnen we. Toen werd er geopperd dat een fusie het voetbal in Roodeschool sterker zou maken. Daar is men toen verder binnen de twee verenigingen aan de slag gegaan met als resultaat dat er in 1963 gefuseerd werd en het onder de naam Corenos een vereniging werd.”

Voor Roelf Wolters heeft er nooit een andere vereniging bestaan dan Hunsingo zodat hij ondertussen al ruim 60 jaar als spelend lid voor de Winsumers actief is. Een periode die wel enkele keren werd onderbroken door iets waar de tegenwoordig als rechtsback voetbalde Roelf Wolters echter geen schuld aan had. ,,Ik kreeg op een gegeven moment maag-darmkanker en in het ziekenhuis hadden ze er na een periode van onderzoeken en behandelingen geen vertrouwen meer in. Ik ben toen heel boos geworden en heb alles opgezocht wat er qua behandelingen maar te vinden was. Ik stelde namelijk alles in het werk om het van een nog steeds teveel levens eisende ziekte te gaan winnen.”

De ex-marinier ging het gevecht met de gevreesde ziekte aan en tot stomme verbazing van zijn teamgenoten weet Henk Wierenga zich nog goed te herinneren, keerde hij in de laatste periode van zijn herstel weer terug op de velden. ,,In die periode speelde ik samen met Roelf in een elftal en ik weet nog goed dat we niet wisten wat we zagen toen Roelf er op een gegeven moment weer met zijn sporttas aankwam. Daar was heel veel respect voor en tekent ook direct de instelling van Roelf.”

De instelling van veel van de huidige generatie voetballers zorgde er overigens voor dat Henk Wierenga en Roelf Wolters tegenwoordig niet meer in een team voetballen. ,,Ik begon mij er steeds meer aan te storen dat spelers op de zondagmorgen zonder af te zeggen gewoon wegbleven, of te laat kwamen. Dat zorgde er voor dat ik overgestapt ben naar het tweede zaterdagelftal, verteld Henk Wierenga die in zijn oud-ploeggenoot een medestander heeft in zijn punt dat de instelling van vroeger niet meer de instelling van nu is. ,,We hoeven alles van vroeger niet te verheerlijken maar het zomaar wegblijven en afzeggen om de meeste vreemde reden kwam, en komt ook nu nog, bij ons als voetballer niet voor.”

Dat het met de instelling van de al op leeftijd zijnde Wolters en Wierenga wel goed zit blijkt ook uit het feit dat beide mannen nog de nodige uurtjes aan het trainen van hun lichaam besteden. Waar Roelf Wolters dat doet door tijdens zijn wandelingen nog regelmatig een sprintje te trekken gaat Henk Wierenga nog een stapje verder. ,,In de maanden dat er geen competitiewedstrijden op het programma staan train ik soms twee of drie keer voor mijzelf. Hoewel ik als jongere voetballer al een vreselijke hekel had aan rondjes lopen doe ik dat nu wel. Ik ren mijn rondjes rond het trainingsveld van Hunsingo want als het seizoen in september weer begint wil ik fit zijn. Ik wil namelijk nog wel van waarde voor het elftal zijn want als ik dat merk dat ik geen waarde meer voor het team heb stop ik direct.”

Zo denkt de ruim zesendertig jaar voor Rixona in Warffum werkzaam geweest zijnde Roelf Folkerts er precies eender over hoewel hij in sommige wedstrijden vrij snel gewisseld moet worden. ,,In 2009 kreeg ik ook nog eens nierkanker maar ook dat probleem werd overwonnen maar ik moet wel constateren dat mijn lichaam een paar beste opdonders heeft gehad. Dat zorgt ervoor dat ik in een wedstrijd opeens al mijn energie kwijt ben. Maar gelukkig wordt daar binnen het team prima op geanticipeerd en wordt er nooit een opmerking gemaakt als ik soms noodgedwongen om een snelle wissel moet vragen.”

Ondanks dat er door deze vervelende bijkomstigheid soms een wat mindere wedstrijd tussen zit is Roelof Wolters nog niet van plan om als voetballer te stoppen en wat ook geldt voor leeftijdsgenoot Henk Wierenga. ,,Ik heb het geluk dat ik weinig blessureleed heb gekend ondanks dat ik een zwaar beroep had. Ik ben altijd metselaar geweest en dan wil je op latere leeftijd weleens tegen wat pijntjes aanlopen. Ik moet zeggen dat ik daar aardig doorheen ben gekomen en daarom zeg ik ook, zolang mijn lichaam nog niet protesteert blijf ik nog wel even actief.”

Het actief zijn op latere leeftijd brengt het gesprek automatisch op Sjaak Swart die op 75 jarige leeftijd nog regelmatig tegen een balletje trapt. Swart was een van de spelers waar Henk Wierenga graag voor naar het stadion was gekomen. ,,Ik heb in de glorietijd van Ajax weleens gezegd, als ik dichter in de buurt van Amsterdam woonde ik zeker een seizoenkaart van Ajax zou hebben gekocht. In die periode, met spelers als Cruyff, Keizer en Swart, had Ajax een geweldig team wat op dat moment het beste clubelftal ter wereld was. Ik ben een ook een echte Ajaxsupporter maar ik snap niet dat er voetballiefhebbers in Nederlandrondlopen die hopen dat Nederlandse clubs in de Europese competities snel uitgeschakeld worden. Welke Nederlandse vereniging ook in Europa uitkomt, ik hoop altijd dat ze een ronde verder komen.

Waren Cruyff, Keizer en Swart voor Henk Wierenga spelers waar hij als supporter wel voor naar het stadion wilde komen voor Roelf Folkerts gold dat meer voor Feyenoord. ,,In mijn diensttijd diende ik bij de mariniers en was gelegerd in Kralingen. Dat zorgde ervoor dat ik regelmatig naar de Kuip ging als Feyenoord thuis speelde. Ik moet dan ook zeggen dat mijn sympathie voor de Rotterdammers toen bepaald is en nooit meer is weggegaan.”

Bij Ajax en Feyenoord behoorden Cruyff, Van Hanegem, Keizer en Israël tot de voetballers die door Henk Wierenga en Roelf Wolters als de beste spelers werden aangemerkt. Over de beste speler waar ze bij Hunsingo mee samen gespeeld hebben zijn ze eensgezind als Henk Wierenga de naam van Kees Lanting noemt. ,,Kees is met afstand de beste voetballer waar ik mee samen gevoetbald heb bij Hunsingo. Als voetballer beschikte hij over alle kwaliteiten wat iemand tot een prima voetballer maakten. Hij was technisch zeer vaardig, had een prima loopvermogen en beschikte over de juiste instelling.”

Roelf Folkerts is het helemaal met zijn clubgenoot eens en geeft vervolgens aan dat Kees misschien wel hogerop had kunnen voetballen maar dat clubliefde er voor zorgde dat hij bij Hunsingo bleef.,, Dat, clubliefde, mis ik tegenwoordig wel een beetje moet ik zeggen. Als ik zie wat er, nadat het 1e elftal op 28 april kampioen werd, aan spelers is vertrokken dan kijk ik daar raar van op. Alles binnen Hunsingo is gewoon klaar voor de derde klasse en dan overkomt je dit als club en waar ik met mijn verstand niet bij kan.”

Henk Wierenga gaat zelfs nog een stapje verder als hij de opmerking plaatst dat het de vrijwilligers die het complex van Hunsingo onderhouden rauw op hun dak viel dat zoveel spelers Hunsingo de rug toekeerden. ,, Toen ik het allemaal hoorde had ik wel even zoiets van, daar zetten alle vrijwilligers zich dus voor in om het iedereen binnen Hunsingo naar de zin te maken. Maar dat is de tegenwoordige tijd, spelers en trainers hebben via de sociale media veel meer contact met elkaar dan wij vroeger hadden. Ik heb tot mijn 36e in het eerste elftal van Corenos gespeeld en toen ik naar Winsum verhuisde ging ik voor Hunsingo spelen. Het kwam gewoon niet in je op om naar een andere club te verkassen. Ik zeg altijd, als je op een hoger niveau wilt voetballen kun je dat ook proberen te bewerkstelligen met de club waar je bent opgegroeid.”

De mannen zijn het op dat punt roerend met elkaar eens waarbij Roelf Wolters een onderwerp, de derde helft,  ook niet onbenoemd wil laten. ,,We weten allemaal dat dit in de voetbalsport geen onbelangrijke helft is. Maar tegenwoordig wordt ook dat totaal anders beleefd. Men zit steeds minder vaak gezamenlijk bij elkaar om nog even wat na te praten. Wat dat betreft is ook de voetbalwereld steeds afstandelijker aan het worden. Ieder leeft veel meer in zijn eigen wereldje en dat was vroeger toch anders.”

Maar ondanks dat de mentaliteit van tegenwoordig bij de in hart en nieren voetballer zijnde Henk Wierenga en Roelf Wolters wel eens voor gefronste wenkbrauwen zorgen zijn beide van plan om, als hun gezondheid het toelaat, nog een paar jaartjes te voetballen. Unaniem zijn ze namelijk van mening dat het nog als voetballer actief zijn er voor zorgt dat ze relatief jong van geest en lichaam zijn gebleven.